Ο Στέφανος – Μπάτμαν, ένα όνειρο τρελό, όνειρο απατηλό, οι ανιστόρητες γελοιότητες και το σημείο βρασμού

Κι αν βαρεθήκαμε να ακολουθούμε κατά πόδας τον Κασσελάκη, μετρώντας τις εκπληκτικές, πέραν πάσης αμφιβολίας επιδόσεις του; (από τις μπουκιές του και τους αγώνες δρόμου ως την περισυλλογή των καταλοίπων αφόδευσης του σκύλου του –τι φταίει κι αυτό το κακοίμοιρο- και από τις επιδείξεις αριστεροσύνης ως τον οικογενειακό προγραμματισμό απόκτησης τέκνων).

Κι αν κάθε φορά, που εμφανίζεται αυτός ο «χαρισματικός» νεανίας, κάναμε μία αυτόματη προβολή του Πολάκη πάνω του; Κι αν αντί για το θεληματικό πηγούνι, το αστραφτερό χαμόγελο και τους καλογυμνασμένους μυς εμφανιζόταν ο μυστακοφόρος Κρητικός με το τσιγάρο στο στόμα, την ατσούμπαλη κορμοστασιά, τις βαριές ζεϊμπεκιές και τη …φυσική αγένεια;

Κι αν εν τέλει οι ισχυρές δόσεις Κασσελακιάδας μας έχουν προκαλέσει στομαχικές διαταραχές, διότι πόσα πια να χωνέψει το πεπτικό μας σύστημα και να μη διαμαρτυρηθεί;

Αν λοιπόν ξυπνούσαμε ένα πρωί και συμφωνούσαμε όλοι, ότι θα πάψουμε να μιλάμε και να γράφουμε για τον Κασσελάκη, τι θα γινόταν;

Υποθετική η ερώτηση, διότι ακόμη και σε περίπτωση τέτοιας συμφωνίας, θα πηγαίναμε όλοι κατηγορούμενοι για συνωμοσία -ο σύντροφος Παππάς δεν αστειεύεται με κάτι τέτοια- ενώ και ο υπερσυντονιστής από την Κρήτη θ΄ άφηνε τα πεντοζάλια και θα ΄πιανε τις κουμπούρες (υποθετικά πάντα, να μην παρεξηγηθώ). Από την άλλη όμως, υπάρχει και απάντηση: ΄Ολο αυτό το απολιτικό πανηγύρι, περιεχομένου σαπουνόπερας, που θα έκανε ίσως μια καλή καριέρα στο Netflix, θα τέλειωνε μέσα δυο-τρεις μέρες. Δίνοντας έτσι νόημα και στη φράση, πως όλα τα θαύματα … τρεις μέρες. Την τέταρτη καίγονται.

΄Αλλωστε το σίριαλ Κασσελάκη, στα κανάλια κυρίως παίζεται. Σε πρωινάδικα και μεσημεράδικα, ανάμεσα σε «πειραγμένες» μαγειρικές και ωροσκόπια, που εκ των λόγων του ιδίου συνάγω, ότι παρακολουθεί με προσοχή, παίκτες των ριάλιτι και συνταρακτικές αποκαλύψεις για άτομα που ακούς για πρώτη φορά και μάλλον δεν θα ξανακούσεις δεύτερη… Χωρίς να παραβλέπω και τον ρόλο των υπολοίπων, διότι σε όλους μας δίνει τροφή το φαινόμενο του μετεωρικής άφιξης, Στέφανου. Μηδενός εξαιρουμένου… Και να μην ακούσω για την δύναμη των social media, που τόσο απατηλά και ψεύτικα αποδείχθηκαν για τον Τσίπρα και τους συν αυτώ, όταν κοιτάχτηκαν στον μεγεθυντικό καθρέφτη τους και βγήκαν από μέσα λειψοί. Σαν την κακιά μάγισσα ήταν, που αφού τους κατάπιε, πέταξε τ΄ απομεινάρια τους.

Αλλά όμως, είναι τόσο, μα τόσο δελεαστικό αυτό το καρναβάλι! Πείτε μου σε ποιαν άλλη χώρα, από αυτές τις βαρετές ευρωπαϊκές, που δεν έχουν καθόλου χιούμορ, θα εμφανιζόταν ένας αρχηγός κόμματος ως Μπάτμαν… Να ζει στην Αθήνα αντί στη Γκόθαμ Σίτι και να είναι επιτυχημένος επιχειρηματίας και φιλάνθρωπος βεβαίως, αφού μόλις δώρισε κλιματιστικά και όργανα αθλητισμού στο κέντρο για ΑμεΑ της Καλλιθέας -ξέρετε εκεί, που εκτέλεσε ο ίδιος γυμναστικές ασκήσεις. (Το ενδεχόμενο αιτημάτων για ανάλογες φιλάνθρωπες πράξεις, το έχει σκεφτεί; Ή μήπως θ΄ αναλαμβάνει το κόμμα τις παραδόσεις;)

Όλα τα παιδιά άλλωστε, ονειρεύονται σούπερ ήρωες κι ο Κασσελάκης δεν θα αποτελούσε εξαίρεση. Αυτός ο «άνθρωπος-νυχτερίδα» λοιπόν, που κυνηγάει το έγκλημα και τον τρέμουν οι κακοί είναι ο δικός του. Θεμιτό ως εδώ. Μόνον, που κατά τα λεγόμενά του ο Μπάτμαν είναι και … αριστερός! Πώς είχε γλυτώσει όμως, ο συγκεκριμένος υπερήρωας από τον Μακάρθι τον κομμουνιστοφάγο είναι ένα θαύμα. Αλλά αυτά δεν τα ξέρει ο Στέφανος, διότι ούτε την αμερικανική ιστορία έμαθε, ενώ για την ελληνική δεν γίνεται καν λόγος.

Τέτοιον αλλοπρόσαλλο συνδυασμό ως εκ τούτου, μόνον αυτός θα μπορούσε να φτιάξει, που γίνεται κι ακόμη καλύτερος με τη συμμετοχή του …Βελουχιώτη! Διότι ο Μπάτμαν από τη μια κι ο Άρης Βελουχιώτης να του δίνει έμπνευση από την άλλη ή αλλιώς τα αμερικάνικα κόμικς και ο ελληνικός εμφύλιος είναι θαρρώ, ένα ιδανικό δίδυμο πολιτικού αποπροσανατολισμού και δημιουργικής ασάφειας (κατά τον αλήστου μνήμης πρώην σύντροφο Βαρουφάκη).

Κάντε το focus: Ο Κασσελάκης με μακριά κάπα και μάσκα σε concept νυχτερίδας, ζωσμένος με τ΄ άρματα του Βελουχιώτη! Ανιστόρητες γελοιότητες, που στον ΣΥΡΙΖΑ τις καταπίνουν αμάσητες, δίχως ίχνος ντροπής.

Εύγε! Προσωπικά περιμένω την ημέρα, που το νερό στην κατσαρόλα θα φτάσει σε σημείο βρασμού, θα πετάξει το καπάκι κι όποιος γλυτώσει. Ένα όνειρο τρελό, όνειρο απατηλό ήταν, και πάει.

Διαβάστε επίσης

Δημήτρης Γαλάνης: «Τίθεται ζήτημα σοβαρότητας»

Εκλογές: Ποια είναι τα φαβορί για τις περιφέρειες και τους δήμους – Πού θα έχουμε ντέρμπι

Αντιστάθηκαν τα ελληνικά ομόλογα εν μέσω θυέλλης στις διεθνείς αγορές

________________­_______

Αυτοδιοικητικές εκλογές 2023

Αυτοδιοικητικές εκλογές 2023: Όλες οι εξελίξεις

Οδηγός Εκλογών – Όλα όσα πρέπει να ξέρετε

Ο χάρτης των αποτελεσμάτων