Τα ούφο πάνε κι έρχονται πάνω απ΄ τα κεφάλια μας, τ΄ άφησε ελεύθερα, σου λέει ο Τραμπ, να κάνουν βόλτες, μήπως και ξεχαστεί ο κόσμος, διότι όλο πόλεμος … πόλεμος…  κατάντησε βαρετό πια, ο Σπίλμπεργκ από την άλλη, είναι βέβαιος ότι οι εξωγήινοι ζουν ανάμεσά μας –σιγά την πληροφορία δηλαδή, κι εγώ έχω μια περίεργη γειτόνισσα που την υποπτεύομαι σχετικώς – και μόνον οι δικοί μας πολιτικοί δεν έχουν λάβει θέση για το ζωτικό αυτό θέμα. Μεγάλη παράλειψη, θα τονίσω.

Αν και δικαιολογημένη ενδεχομένως, για να πούμε και του στραβού το δίκιο, λόγω υπερπληθώρας εγχώριων ούφο, που κατοικοεδρεύουν εν Ελλάδι, προκαλώντας μια σύγχυση, όσο να πεις, και σημαντική αντίπραξη  βεβαίως, στις εξωγήινες δυνάμεις, που δεν ξέρουν και πολύ καλά τα κατατόπια.

1

  Τιμή μας και καμάρι μας όμως, η κβαντική Μαρία ως ειδική επί της εξωτερικής πολιτικής, άμα και της ουφολογίας –σε συσκευασία κόμπακτ αυτά- που ανέλαβε να περισώσει την χαμένη αξιοπρέπεια του έθνους με την διττή ιδιότητα της ιατρού και πολιτικού. Εύγε!

Νέα προσέγγιση στις διπλωματικές σχέσεις Ελλάδος – Τουρκίας δια της ψυχαναλύσεως και ψυχοθεραπείας των γειτόνων οραματίζεται ως εκ τούτου, η εν λόγω. Διότι, τι τα έχουμε τα πτυχία  … ολιστικά  … μεταβολομικά και άλλα…  Κι όσο για κάποιες επουσιώδεις λεπτομέρειες, πώς θα πεισθεί αίφνης ο Ερντογάν να ξαπλώσει στο κρεβάτι του ψυχαναλυτή, είμαι βεβαία, ότι θα βρει τη λύση. Εν ανάγκη παίζει και να ζητηθεί αρωγή από ανώτερες δυνάμεις, διότι έχουμε και τους κατάλληλους μεσάζοντες, αρχαγγέλους, μάντισσες και  άλλες  λαμπρές προσωπικότητες.

Πάντως «Αν μιλάς στον Θεό, προσεύχεσαι. Αν ο Θεός σού μιλάει, είσαι σχιζοφρενής», όπως είχε πει ένας μεγάλος ψυχίατρος  και το αφήνουμε αυτό εδώ.

Στο μεταξύ πολύ με στενοχώρησε ο πρόεδρος Νίκος μ΄αυτές τις τσιφούτικες ιδέες του, που δεν αρμόζουν στο μεγάλο και larze – το πάλαι- ΠΑΣΟΚ, που το έφτιαξε –και μας έφτιαξε- ο Αντρέας. Τι αξία έχει ένα μίζερο εισιτήριο στο λεωφορείο, δώσε μου τσάμπα Blue Star για Μύκονο και Σαντορίνη, να δεις πού θα πάνε οι δημοσκοπήσεις πρόεδρε. Στο κάτω κάτω θα βρεθείς ποτέ στην …ανάγκη να το εφαρμόσεις; Όνειρα, πουλιά μου ταξιδιάρικα, φύγατε νωρίς νωρίς…

Αλλά το μεγάλο δράμα παίζεται αλλού ως γνωστόν και δεδομένου, ότι το Ηρώδειο κλείνει οσονούπω, τη θέση παραλαμβάνει η Κουμουνδούρου, θέατρον τραγικών, πλην και πρωτοφανών  γεγονότων, όπως διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ο καημένος ο Πολάκης –ποιος θα μου το ΄λεγε, να τον λυπάμαι. Τω δυστυχούντι μη επιγέλα όμως, που έλεγε κι ένας αρχαίος. Διότι έχει και τα δίκια του ό,τι να πούμε.

Πολλά έχουν δει τα μάτια μου, μ΄αυτό μου φέρνει τρόμο,  που λέει κι ο ποιητής, στίχος-γάντι στην περίπτωσή του. Υπάρχει, σου λέει, προηγούμενο, που ο πρόεδρος ενός κόμματος να στηρίζει ένα άλλο; Όχι, δεν υπάρχει, οφείλω να ομολογήσω, μόνο που ο σύντροφος Φάμελλος κωφεύει σκανδαλωδώς.

  «Δυο μέρες μόνο…», έδινε προθεσμία τηλεοπτικώς ο Παπακαλιάτης αν θυμάστε, δέκα έδωσε ο Πολάκης στον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ για να δούνε τι θα απογίνουν. Πλην ο χρόνος περνά, χωρίς ο  μεγάλος τιμονιέρης Τσίπρας να τους ρίχνει μια ματιά. Κι έχει μείνει κι αυτή η έρμη η Αχτσιόγλου να περιφέρεται στο στυλ «Νέα γυναίκα μόνη ψάχνει», και στην περίπτωσή της να μην βρίσκει. Κι ας τον ανεβάζει όπου σταθεί κι όπου βρεθεί στα ουράνια – πόσο καλός, πόσο γλυκός  και με τις χάρες όλες- που θα γίνει και πρωθυπουργός, σου λέει καταβάλλοντας εμφανώς τεράστιες προσπάθειες να το πιστέψει και η ίδια. Μεγάλη ξευτίλα, λέμε.

  «Ο κακός παίχτης βλέπει παντού την μπλόφα και την έχει στο νου του. Ο καλός παίχτης την θεωρεί αμελητέα και κινείται ανά πάσα στιγμή, με γνώμονα μόνο τα δικά του μέσα», έγραφε ο Γκυ Ντεμπόρ στις «Σημειώσεις πάνω στο πόκερ». Ο Τσίπρας άραγε τι είναι; Ένας ευφυής, καλός παίχτης ή ένας αμετανόητος λαϊκιστής και απατεώνας  (μεταξύ άλλων;).

«Αυτές οι σημειώσεις σίγουρα δεν θα επιτρέψουν σε οποιονδήποτε να κερδίσει στο πόκερ, γιατί δεν μπορεί να τις καταλάβει ο καθένας (και, γι’ αυτόν τον λόγο κυρίως, οι μαθητές του Κλαούσεβιτς κέρδισαν πολύ λίγες μάχες), καταλήγει όμως, ο γάλλος θεωρητικός του μαρξισμού κι ας βγάλουν οι πρώην και νυν σύντροφοι –συνεργάτες ή όπως αλλιώς τους ονομάζει πλέον, τα συμπεράσματά  τους.

   Στην αντίπερα όχθη τα δικά του συμπεράσματα έχει βγάλει, χωρίς φόβο και πάθος  και ο μαρτυριάρης Θεοχάρης, που δύσκολα μπορεί να κρατηθεί ο άνθρωπος κι ας του βάζουν πιπέρι στο στόμα για να κρατάει έστω, τα προσχήματα. Και ακροδεξιός και προδότης, σου λέει, ο Σαμαράς.  Η μια γκάφα (;) μετά την άλλη ή κακίες …πολύ μεγάλες κακίες…

Διαβάστε επίσης:

Η φύση, η αγάπη, η ζωή – Το τρίπτυχο του σπουδαίου ζωγράφου Ντέιβιντ Χόκνεϊ που πέθανε σε ηλικία 88 ετών

Ο Συγγρός, ο Τσίλερ και το υπουργείο Εξωτερικών – Πλήρης ανακαίνιση του διατηρητέου κτηρίου

Οι γυναίκες εργαζόμενες γυρίζουν την πλάτη στα επαγγέλματα τέχνης – Οι αδικίες