Η Δυτική συμμαχία, με τους εκτός Δύσης συμμάχους της, φαίνεται να ξεφεύγει από το ΝΑΤΟ, που είχε χαρακτηριστεί έως και εγκεφαλικά νεκρό και φαίνεται να αποκτά και οικονομικούς βραχίονες. Από την AUKUS στον Ειρηνικό, έως και την επικείμενη τριμερή διακρατική συνεργασία Ελλάδας, ΗΠΑ και Νότιας Κορέας, οι «εν διαστάσει» σύμμαχοι της προηγούμενης δεκαπενταετίας, φαίνεται να έρχονται πιο κοντά.

Αφήνουν πίσω τις αλληλοκατηγορίες και τις κοινωνικές αναταραχές στις οποίες βρήκε πρόσφορο έδαφος ο αντισυστημισμός, και επιστρέφουν στο πεδίο που έφερε την επικράτηση σε προηγούμενους “πολέμους”: την οικονομική ανάπτυξη με την προσδοκία της μείωσης των ανισοτήτων. ΝΑΤΟ και ΕΕ βλέπουν την ασφάλεια μέσα από το πρίσμα της οικονομικής ανθεκτικότητας.

1

Ίσως εκεί να πρέπει να αναζητηθούν τα στοιχεία της ατζέντας της επικείμενης τριμερούς, που έχει δημιουργήσει η μερική αποκάλυψη ορισμένων κινήσεων. Κανονισμοί και συμφωνίες χρησιμοποιούνται πλέον ως γεωπολιτικό «φίλτρο». Φαινομενικά, το FuelEU Maritime, επιβάλλοντας την προσέγγιση Well-to-Wake (από την πηγή μέχρι την προπέλα), “τιμωρεί” το LNG που παράγεται με υψηλές διαρροές μεθανίου ή με μη βιώσιμες μεθόδους. Οι ΗΠΑ, ως εξαγωγέας, αναγκάζονται να επενδύσουν σε “καθαρό” LNG για να παραμείνουν ανταγωνιστικές στην ευρωπαϊκή αγορά. Τα κορεατικά ναυπηγεία (Hanwa, HD Hyundai, Samsung Heavy Industries) κατέχουν την τεχνολογία για τα συστήματα ME-GI και X-DF που ελαχιστοποιούν το methane slip. Οι Έλληνες εφοπλιστές, ελέγχοντας τον στόλο, γίνονται ο “ρυθμιστής” που συνδέει την αμερικανική παραγωγή με την ευρωπαϊκή κατανάλωση μέσω κορεατικής τεχνολογίας.

Η αγορά LNG carriers αλλάζει — όχι λόγω προσφοράς και ζήτησης, αλλά λόγω κανονισμού. Ο FuelEU Maritime αφορά εμπορικά πλοία άνω των 5.000 gt που καταπλέουν σε λιμένες της ΕΕ και επιβάλλει σταδιακή μείωση της έντασης εκπομπών GHG των καυσίμων: -2% το 2025, -6% το 2030 και έως -80% το 2050, σε σύγκριση με τη γραμμή βάσης. Παράλληλα, προβλέπει υποχρεωτική χρήση ηλεκτροδότησης ξηράς (Onshore Power Supply – OPS) για επιβατηγά και containerships σε συγκεκριμένους ευρωπαϊκούς λιμένες. Στο πρώτο τρίμηνο του 2025, τα two-stroke dual-fuel LNG carriers ναυλώνονταν κατά μέσο όρο στα 16.700 δολάρια την ημέρα στην spot αγορά — σχεδόν διπλάσιο από τα παλαιότερα TFDE. Σε μακροπρόθεσμα συμβόλαια παράδοσης 2027, οι ναύλοι για νέα πλοία κινούνται μεταξύ 85.000 και 90.000 δολαρίων την ημέρα. Η απόσταση από τα παλαιά steam turbine πλοία δεν είναι πλέον τεχνική — είναι οικονομική και ρυθμιστική. Από τα τέλη του 2024 έως σήμερα, τουλάχιστον 22 steam turbine carriers έχουν αποσυρθεί για διάλυση. Η Drewry προβλέπει ότι πάνω από το 50% του παγκόσμιου στόλου steam turbine θα έχει εξαφανιστεί έως το 2030.

Αλλά η αναδιάρθρωση αυτή δεν σταματά στους ναύλους και τα ισοζύγια συμμόρφωσης. Επεκτείνεται στον βυθό.

Από την αποτίμηση των στόλων στην ασφάλεια του βυθού

Πριν από μερικές ημέρες, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υιοθέτησε το Cable Security Toolbox. Πρόκειται για ένα πακέτο 347 εκατ. ευρώ για την προστασία των υποθαλάσσιων καλωδίων. Η Ελλάδα, ως κόμβος του “Great Sea Interconnector” και άλλων καλωδίων δεδομένων, είναι στην πρώτη γραμμή. Ενδεχομένως, στην Ουάσιγκτον την επόμενη εβδομάδα, να συζητηθεί το πώς τα αμερικανικά και τα κορεατικά συστήματα επιτήρησης θα «κουμπώσουν» σε αυτές τις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις.

Η Νότια Κορέα συνδέεται και με το Pillar II της συμμαχίας AUKUS (που αφορά προηγμένες τεχνολογίες, όχι υποβρύχια) και συγκεκριμένα στα Undersea Robotics και Autonomous Systems. Το 2025 σημειώθηκαν διάφορα «τυχαία» ατυχήματα σε υποθαλάσσιους αγωγούς. Είναι πιθανό, εγκαταστάσεις όπως οι σταθμοί LNG -και όχι μόνο…-,  να χρειάζονται υποβρύχια επιτήρηση. Σε πρόσφατες δηλώσεις του, ο επικεφαλής της ONEX κ. Π. Ξενοκώστας άφησε να εννοηθεί ότι τα ναυπηγεία Ελευσίνας ετοιμάζονται να υπογράψουν συμβάσεις για ειδικά πλοία υποστήριξης και ρυμουλκά νέας γενιάς. Συνήθως, τα σκάφη αυτού του τύπου είναι εξοπλισμένα με αισθητήρες για την παρακολούθηση του βυθού.

Διαβάστε επίσης

Άνοδος των τιμών Φυσικού Αερίου και Ρεύματος λόγω Μέσης Ανατολής

LNG Geopolitical Risk Digest: Ο ρόλος της Ελλάδας και η πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει

Ο ΔΕΣΦΑ, η σχολή του Σικάγο εναντίον των μονοπωλίων… και στο βάθος το Δικαστήριο της ΕΕ