bloomberg
Sponsored by

Bloomberg

Φυλακισμένος στα Χάμπτονς: Ένας μεγιστάνας της τέχνης στην εποχή της πανδημίας

  • Bloomberg

Larry Gagosian


Αυτή τη στιγμή, ο Larry Gagosian, το 70χρονο κακό αγόρι του κόσμου της τέχνης, θα έπρεπε να περιτριγυρίζεται από άλλους πλούσιους και όμορφους ανθρώπους, κάνοντας διάφορα ωραία και για ακριβά γούστα πράγματα.

Όπως να αγοράζει έναν πίνακα Πικάσο για κάποιο μεγιστάνα των hedge fund και να πλειοδοτεί έναντι των αντιπάλων του στον οίκο Sotheby’s και στον Christie’s. Ή να διασκεδάζει με δισεκατομμυριούχους και celebrities ή να βρίσκεται στο εστιατόριο του Kappo Masa, κάτω από τη γκαλερί του στην Madison Avenue, όπου, σε καλές εποχές, ένα μόνο ρολό σούσι μπορεί να κοστίζει 240 δολάρια.

Ωστόσο, ο Gagosian δεν κάνει τίποτε από αυτά -όχι κατά την περίοδο της πανδημίας. Όπως πολλοί άλλοι Νεοϋορκέζοι, τηρεί τις κοινωνικές αποστάσεις. Μόνο που στην περίπτωση του, κάθεται αναπαυτικά στα Χάμπτονς.

Ο όρος «κοινωνική απόσταση» ακούγεται εκτός τόπου για μία από τις πιο ισχυρές και πολυάσχολες φιγούρες του κόσμου της τέχνης. Και όμως αυτή είναι η εικόνα του τώρα: Μόνος σε μια κρύα παραλία, χωρίς μάσκα, να απομακρύνεται όποτε βλέπει έναν περαστικό που μπορεί να έχει τον ιό. Τα ασημένια μαλλιά του, συνήθως άψογα περιποιημένα, δεν έχουν κουρευτεί.

Επιστρέφει μέσα στο ανάκτορο του, αιχμάλωτος στον παράδεισο των Χάμπτονς.

Από αυτό το μοντέρνο φρούριο σχεδιασμένο από τον Charles Gwathmey, ο Gagosian διευθύνει την αυτοκρατορία του τους τελευταίους δύο μήνες, ενώ όλες, και οι 18 γκαλερί που διαθέτει ανά τον κόσμο, από το Χονγκ Κονγκ έως το Λος Άντζελες, παραμένουν κλειστές. Ο άντρας, που η τέχνη ρέει στις φλέβες του και εξακολουθεί να χρησιμοποιεί BlackBerry, πρέπει να αντιμετωπίσει τη νέα πραγματικότητα της αγοράς: Οι περισσότερες πωλήσεις πραγματοποιούνται τώρα ηλεκτρονικά. Οι πελάτες έχουν απομακρυνθεί. Ο όγκος συναλλαγών έχει πέσει.

«Όταν τα πράγματα πέφτουν λέτε, «Χριστέ μου, Larry, χρειάζεσαι πραγματικά όλες αυτές τις γκαλερί;», είπε τηλεφωνικώς από την Amagansett.

Άστατος επιχειρηματίας

Το ερώτημα αυτό έρχεται από έναν άνδρα του οποίου το επιχειρηματικό μοντέλο με τις τεράστιες γκαλερί βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας αγοράς τέχνης τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Η πανδημία έχει «γονατίσει» τη βιομηχανία των 64 δισεκατομμυρίων δολαρίων, με γκαλερί και μουσεία να κλείνουν, δημοπρασίες και εκθέσεις τέχνης να αναβάλλονται ή να ακυρώνονται. Οι jet-setters του κόσμου της τέχνης αντιμετωπίζουν το εξής ερώτημα:  Ποιος θα επιβιώσει και πώς θα μοιάζει η Νέα Κανονικότητα;

Gagosian Elton

Οι δυσκολίες είναι ιδιαίτερα μεγάλες για τον Gagosian, ο οποίος έχει περίπου 300 πλήρους απασχόλησης υπαλλήλους και πάνω από 175.000 τετραγωνικά πόδια ακίνητης περιουσίας.

Υπάρχει επίσης έντονος ανταγωνισμός από άλλους εμπόρους τέχνης, συμπεριλαμβανομένου του David Zwirner, 55 ετών, του οποίου η επένδυση σε διαδικτυακές πλατφόρμες αποδίδει κατά τη διάρκεια του lockdown, αποφέροντας του πάνω από 10 εκατομμύρια δολάρια σε πωλήσεις.

Σύμφωνα με τα λόγια του, ο Gagosian διανύει δύσκολους καιρούς. Εγγονός Αρμενίων μεταναστών, ξεκίνησε πουλώντας αφίσες σε ένα πάρκινγκ στο Λος Άντζελες τη δεκαετία του 1970 και εξελίχθηκε σε μια από τις πιο ισχυρές φιγούρες στον κόσμο της τέχνης, που διαθέτει μεταξύ άλλων: αρχοντικά, ένα ιδιωτικό τζετ και μια αξιοζήλευτη προσωπική συλλογή τέχνης.

Larry Gagosian painting

«Το ταξίδι μου είναι διαφορετικό από κάποιες άλλες μεγάλες γκαλερί γιατί ξεκίνησα από το μηδέν», είπε. «Δεν είχα οικογένεια στον χώρο. Ποτέ δεν δούλευα για άλλη γκαλερί. Ποτέ δεν δούλευα σε οίκο δημοπρασιών. Λοιπόν, από τη φύση μου, ήμουν survivor και άτσαλος επιχειρηματίας, που ίσως σε αυτές τις εποχές μου ταιριάζει καλά».

Οι προβληματισμένοι πελάτες

Μέχρι στιγμής ο μεγιστάνας έχει θέσει σε διαθεσιμότητα του υπαλλήλους μερικής απασχόλησης και τους ασκούμενους που πληρώνονται, αλλά γνωρίζει ότι ίσως πρέπει να γίνουν πιο δραστικές κινήσεις.

«Θέλετε να διατηρήσετε την επιχείρησή σας υγιή», είπε. «Είσαι ηλίθιος αν απλά προσποιείσαι ότι τίποτα δεν συμβαίνει.»

Ο Gagosian, 75 ετών, κατανοεί ότι οι πελάτες ασχολούνται με πιο σημαντικά πράγματα.

«Η αγορά έργων τέχνης δεν αποτελεί προτεραιότητα ακόμη και για ενεργούς συλλέκτες», είπε. «Έχουν άλλες ανησυχίες τώρα.»

Αλλά η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να μην υπάρχει πρόσβαση στις γκαλερί, όπου οι πελάτες μπορούν να δουν έναν πίνακα στον τοίχο, να τον ερωτευτούν και να τον αγοράσουν επί τόπου.

«Αυτό είναι πραγματικά που συμβαίνει», είπε ο Gagosian. «Είναι πολύ δύσκολο ακόμη και να μετακινήσεις έναν πίνακα, να πάρεις ένα φορτηγό, να βρεις κάποιον να  ελέγξει την κατάσταση του έργου. Όλα τα πράγματα που ο κόσμος της τέχνης θεωρεί δεδομένα έχουν γίνει πολύ προβληματικά».

Η δύναμη των διαδικτυακών πωλήσεων τον εξέπληξε, είπε. Αυτή την εβδομάδα, καθώς η Frieze New York άνοιξε την εικονική της έκδοση, η γκαλερί βρήκε έναν αγοραστή για έναν πίνακα του Cecily Brown ύψους 5,5 εκατομμυρίων δολαρίων που εμφανίζεται στο διαδικτυακό του χώρο. Οι πωλητές, οι οποίοι αισθάνονται υπό πίεση και έχουν κίνητρο να προσφέρουν εκπτώσεις, αποτελούν πρόσφατα ένα άλλο σημαντικό μέρος του κλάδου, είπε.

Αναζητώντας αριστουργήματα

Και βέβαια υπάρχουν τα μεγάλα έργα τέχνης.

«Υπάρχει πάντα ένας αγοραστής κάπου για ένα αριστούργημα», είπε ο Gagosian. Λένε,» Ίσως δεν είναι η καλύτερη στιγμή να αγοράσω κάτι, αλλά πότε θα μου προσφέρουν κάτι τέτοιο ξανά;»

MoMA Party in the Garden

Θυμήθηκε την αγορά τριών σημαντικών έργων σε δημοπρασία μετά την οικονομική κρίση – των Gerhard Richter, Brice Marden και Christopher Wool. Ένας μεγάλος πίνακας Marden από τη σειρά του «Cold Mountain» είχε χαμηλή τιμή πώλησης, 10 εκατομμυρίων δολαρίων στο Sotheby’s.

Αλλά ο Gagosian ανησυχούσε ότι αν άλλοι καταλάβαιναν το ενδιαφέρον του για το έργο, θα ακολουθούσε ένας πόλεμος υποβολής προσφορών, οπότε έβαλε διακριτικά την προσφορά του στον δημοπράτη στη συγκεκριμένη τιμή.

«Χτύπησε το σφυρί», είπε ο Gagosian. «Δεν υπήρχε ούτε μία προσφορά».

Η τελική τιμή, συμπεριλαμβανομένων των τελών, ήταν 9,6 εκατομμύρια δολάρια. Το ίδιο συνέβη με δύο άλλα έργα, και εξακολουθεί να έχει στην κατοχή του και τα τρία.

Παραμένει αισιόδοξος

Ορισμένες από τις γκαλερί του Gagosian ξανανοίγουν, συμπεριλαμβανομένων αυτών στο Χονγκ Κονγκ και στο Παρίσι, στο τέλος του μήνα. Οι πωλήσεις στις εκθέσεις τέχνης θα είναι πολύπλοκες.

Αν και η Art Basel, το μεγαλύτερο καλλιτεχνικό γεγονός στον κόσμο, αναβλήθηκε από τον Ιούνιο για τον Σεπτέμβριο, ο Gagosian είναι προβληματισμένος.

«Είναι αυτό το πρώτο πράγμα που οι άνθρωποι θα θέλουν να κάνουν όταν αρχίσουν να ταξιδεύουν, να πάνε σε μια έκθεση τέχνης;» τόνισε. «Έχω δεσμευτεί και ελπίζω για το καλύτερο. Απλά δεν ξέρω. Ο Σεπτέμβριος μοιάζει πολύ μακριά».

Τα μουσεία μπορεί επίσης να δυσκολευτούν να επιστρέψουν.

«Μπορώ να πουλήσω έναν πίνακα στο τηλέφωνο αν είμαι τυχερός. Τα μουσεία είναι χώροι που μαζεύουν κόσμο. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν πλήθη. Και δεν νομίζω ότι οι άνθρωποι θα είναι άνετοι στα πλήθη για λίγο καιρό».

Όμως ο Gagosian βλέπει πιο μακριά- και παραμένει αισιόδοξος.

«Θα είναι δύσκολο για λίγο», είπε. «Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να κερδίσετε χρήματα ή να δημιουργήσετε έναν υπέροχο πίνακα.»

Τις προάλλες, ο Gagosian κοιτάζοντας στις αθλητικές ειδήσεις της εφημερίδας – που είναι μάλλον καταθλιπτικές αυτές τις μέρες, είπε, επειδή δεν γίνονται αθλητικά γεγονότα- εντόπισε μια φωτογραφία του 1918, κατά την τελευταία πανδημία.

«Η φωτογραφία δείχνει τους παίχτες και τον διαιτητή να φορούν μάσκες», είπε. «Είναι μια φανταστική εικόνα. Και με έκανε να σκεφτώ ότι και αυτό θα περάσει».


ΣΧΟΛΙΑ