Στο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά πορεύτηκαν με την πεποίθηση ότι η αναμονή δημιουργεί προσδοκία, και η προσδοκία έχει μεγαλύτερη πολιτική αξία από το ίδιο το γεγονός. Όσο το κόμμα παραμένει ανακοίνωση και όχι πραγματικότητα, καθένας μπορεί να το φαντάζεται όπως θέλει, να κάνει τη δική του προβολή.

Ο ένας το φαντάζεται σαν το κόμμα της Λατινοπούλου, ο άλλος βάζει τη φωτογραφία του Σαμαρά δίπλα από αυτή των εστεμμένων, και γενικά υπάρχει περιθώριο μεγάλης φαντασίας. Καθένας προβάλλει στο μελλοντικό κόμμα τις δικές του ελπίδες, τη δική του εκδοχή ανανέωσης. Η τακτική αυτή λειτούργησε για μήνες. Μήπως όμως έχει κουράσει αυτή η αναμονή;

Η καθυστέρηση έχει ήδη αποδώσει ό,τι μπορούσε να αποδώσει, και μια νέα παράταση θα κουράζει αντί να κερδίζει. Αυτό πιθανά δεν το βλέπουν τα στελέχη του γραφείου Σαμαρά, νομίζοντας ότι η ασάφεια δουλεύει υπέρ τους. Νομίζουν μάλλον ότι δημιουργούν ανασφάλεια στη Νέα Δημοκρατία, ενώ στην πραγματικότητα την εξυπηρετούν.

Από την ντουλάπα του Κυριάκου Μητσοτάκη διαλέγουν τα παλιά παλτά και τα φθαρμένα ρούχα, αυτά που δεν θέλει να φοράει πια, αλλά δεν του πάει καρδιά να τα πετάξει. Δεν τον απειλούν, τουναντίον, του κάνουν χάρη.

Υπήρχε ένα σημείο όπου ο Σαμαράς θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά. Ο Κυριάκος είναι γιος πρωθυπουργού και αδελφός υπουργού που υπήρξε σύζυγος βουλευτή. Με μια λέξη, η Νέα Δημοκρατία έχει τον νεποτισμό στη μαρκίζα της, είναι απέξω με μεγάλα γράμματα. Ένα κάλεσμα σε πετυχημένους, φιλόδοξους νέους, που δεν έχουν οικογενειακή σχέση με το Κοινοβούλιο, θα μπορούσε να είναι το πρόσχημα μιας ανανέωσης.

Όχι όμως. Ο Σαμαράς προσπαθεί να βάλει στα ψηφοδέλτιά του παιδιά πολιτικών, παιδιά παλαιών υπουργών, παιδιά βουλευτών. Το γνωστό επίθετο είναι, νομίζει, εχέγγυο για έναν υποψήφιο που κατέρχεται πρώτη φορά ή απέτυχε να εκλεγεί και ψάχνει δικαιολογητικό. Αυτή είναι όμως η Ελλάδα του 21ου αιώνα; Η Ελλάδα της κοινοβουλευτικής φεουδαρχίας;

Ας μπούμε όμως στη θέση ενός δυσαρεστημένου Δεξιού (όχι κεντροδεξιού), ο οποίος θέλει να ψηφίσει κάτι άλλο και όχι Νέα Δημοκρατία. Ο δυνητικός αυτός ψηφοφόρος έχει θυμώσει με την ακρίβεια, έχει ταραχτεί από τα σκάνδαλα και βαρέθηκε να βλέπει τον ίδιο πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου.

Αυτός ο δυσαρεστημένος, θα περιμένει άραγε να ανακοινώσει ο Αντώνης Σαμαράς τις προθέσεις του ή θα διαλέξει ένα από τα άλλα κόμματα της Δεξιάς παλέτας; Θα διαλέξει έναν από τους αυτοδημιούργητους των άκρων ή θα περιμένει την κόρη του πρώην υπουργού; Οι εκλογές είναι πλέον αρκετά κοντά και πολύ σύντομα θα ακούσουμε ένα rien ne va plus, όχι από όσα ορίζει ο εκλογικός νόμος αλλά από αυτά που αντέχει ο πολίτης.