Ένα ξεχασμένο villino του 19ου αιώνα στο Trastevere ανακτά τη διακριτική του αίγλη

Το STUDIOTAMAT, με έδρα τη Ρώμη ιδρύθηκε το 2014 από τους Matteo Soddu, Tommaso Amato και Valentina Paiola και διευρύνει διαρκώς τη δραστηριότητά του σε οικιστικά έργα, interior design, χώρους φιλοξενίας και εκθέσεις, με άξονα την απόλυτη σύνδεση μεταξύ υλικού, τόπου και αίσθησης. Η προσέγγισή τους δεν είναι ποτέ γραμμική· διαπερνά τα όρια του στυλ και εγκαθίσταται στον χώρο σαν στάση ζωής: τίποτα περιττό, τίποτα εύκολο, τίποτα δήθεν.

Στο πρόσφατο project «Rude House» στα προάστια Tor de’ Cenci της Ρώμης, η ομάδα αποκαθιστά την ουσία ενός διαμερίσματος και δίνει νέα πνοή σε ένα διαμέρισμα με υπέροχη θέα στη φύση, κρατώντας ακέραια την ωμή υλικότητα του σκυροδέματος, του τούβλου και του ασβεστοκονιάματος. Το αποτέλεσμα είναι μια μεστή ισορροπία ανάμεσα στην brutal αισθητική και μια σχεδιαστική ευγένεια – απογυμνωμένο από περιττά διακοσμητικά στοιχεία, όπου κάθε επιφάνεια, ύλη και τόνος λειτουργεί σαν εμπειρικό πεδίο αφής, μνήμης και παρουσίας.

Κρυμμένο στην εσωτερική αυλή ενός κτηρίου του τέλους του 19ου αιώνα, στη Viale di Trastevere της Ρώμης, το παλιό villino — άλλοτε οικία επιστάτη του κοντινού σιδηροδρομικού σταθμού, ή ίσως ιατρείο της γειτονιάς, ανάλογα με το ποιον ρωτάς — επανανοηματοδοτείται από το STUDIOTAMAT ως ένα αστικό καταφύγιο δύο επιπέδων, γεμάτο εσωτερική ένταση και κομψή συγκράτηση. Σε μόλις 80 τετραγωνικά μέτρα, το project εκτυλίσσεται σε τρεις διαδοχικούς ορόφους με αποκορύφωμα μια καταπράσινη ταράτσα, ενώ κάθε παρέμβαση ξεκινά από σεβασμό στα υπάρχοντα χαρακτηριστικά του χώρου.

Το σαλόνι αποκτά νέα προοπτικήμέσα από ένα θεαματικό παράθυρο διπλού ύψους που βλέπει στους κήπους, και πλαισιώνεται από τα εικονικά φωτιστικά Falkland του Munari. Ένα τολμηρό χρωματικό block διαπερνά το μεσοπάτωμα και κορυφώνεται στον επάνω όροφο, στο κύριο λουτρό, όπου επίπλωση σε ύφος art nouveau από την Ex.t συναντά τις υφές των πλακιδίων Mater της Patricia Urquiola για τη Mutina, αλλά και τις φινετσάτες μπαταρίες των Formafantasmaγια την Quadro Design.

Ο ξύλινος κύβος-πυρήνας, που πλέκεται στο κέντρο του διαμερίσματος, δεν είναι έπιπλο ή χώρισμα — είναι statement. Συγκεντρώνει μέσα του αποθηκευτικό χώρο, κρύβει και αποκαλύπτει, σκιάζει και μετατοπίζει τα όρια. Δίπλα του, το ασβεστοκονίαμα διατρέχει ανεμπόδιστα όλο το πάτωμα, σαν μια χειρονομία συνέχειας, ενώ το χρώμα, παρότι μετρημένο, διαλέγεται με τη δομή. Το στούντιο δεν φοβάται το χρώμα ή την αντίθεση· αντίθετα, τα χρησιμοποιεί ως «αισθητικά όπλα», επιλέγοντας terra cotta, γήινα μπλε και γκρι, τόσο για τις εμφανείς δομές, όσο και για τον εξοπλισμό επίπλωσης, δημιουργώντας σκηνικά με ένταση και εσωτερική συνοχή.

«Για εμάς, τα υλικά δεν είναι απλώς επιλογές αισθητικής· είναι φορείς νοήματος και αφορμές για σχέσεις», λέει ο Tommaso Amato, και αυτό αποτυπώνεται στη συνοχή κάθε πρότασης.

«Το πρώτο βήμα ήταν η αφαίρεση – για να αποκτήσουν χώρο ανάσας αυτοί οι περιορισμένοι όροφοι. Διατηρήσαμε τη βασική δομή και τα αυθεντικά δάπεδα από τερακότα, αλλά παίξαμε με καθαρές φόρμες, ανακλαστικές επιφάνειες και μια έντονη υλική συνέχεια. Η καθρέφτινη οροφή πάνω από τον μπλε όγκο δημιουργεί την αίσθηση μιας κάθετης απεραντοσύνης. Στόχος μας ήταν να ενισχύσουμε τη χωρική δυναμική, διατηρώντας παράλληλα μια συνεκτική σχεδιαστική γλώσσα», ΠΡΟΣΘΈΤΕΙ ο Matteo Soddu.

Η STUDIOTAMAT δεν επενδύει σε εφήμερες τάσεις, αλλά σε μια αρχιτεκτονική που έχει σώμα, βάρος και παρόν. Ο χώρος δεν λέει κάτι, είναι κάτι. Και η προσέγγισή τους επιβεβαιώνει πως όταν η ειλικρίνεια συναντά τη φόρμα, δεν προκύπτει απλώς κομψότητα, αλλά αλήθεια. Με σχεδιαστική υπογραφή που αποφεύγει το περιττό, «λατρεύει» να πειραματίζεται στην έδρα της ουσιαστικής ομορφιάς, εκθειάζοντας τη χειροτεχνία, τη μνήμη των υλικών και την αρμονική ένταση της αντίθεσης.

Διαβάστε επίσης:

Το καταφύγιο των δισεκατομμυρίων: Πώς ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ «χτίζει» μια ιδιωτική αυτοκρατορία στη Χαβάη

Κάρολιν Τέρνμπουλ: Ποια είναι η νέα και όμορφη «πριγκίπισσα» του Nammos

Το Ritz του Λονδίνου: Ένα βασιλικό σύμβολο στην καρδιά του Mayfair