Όταν η Νικόλ Κίντμαν συνάντησε την Δαναΐδα του Μπρανκούζι

Τα τακούνια της αντηχούν στο άδειο δωμάτιο, καλυμμένο ολόγυρα από λευκές κουρτίνες.  Ένα λευκό βάθρο μόνον βρίσκεται στο κέντρο και πάνω του ένα χάλκινο γλυπτό κεφάλι. Είναι η Δαναΐδα, ήρεμη και κυρίαρχη μέσα στην ομορφιά της και είναι η Νικόλ Κίντμαν, που έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο μαζί της, καθώς το αριστούργημα του Κονσταντίν Μπρανκούζι επιβάλλεται στη διάσημη ηθοποιό και καθορίζει τις αντιδράσεις της. 

 Πριν από λίγες ημέρες, στις αρχές Μαΐου έγιναν όλα αυτά στην γκαλερί του οίκου  Christie’s στο Rockefeller Center  της Νέας Υόρκης, όπου η βραβευμένη με Όσκαρ καλλιτέχνις συνάντησε τη μυθική Δαναΐδα για ένα σύντομο –διάρκειας 2 λεπτών –βίντεο. Λάτρης και υποστηρίκτρια των τεχνών η ίδια προσεγγίζει το έργο νιώθοντας την ομορφιά και την ιστορία που εκπορεύονται από αυτό. Γοητευμένη από το χρυσό γλυπτό μεταφέρεται σε μια ονειρική κατάσταση, όπου βιώνει χαρά, ενθουσιασμό, πάθος, περιέργεια και πλήρη αποδοχή.

Φιλοτεχνημένη το 1913 είναι η Δαναΐδα, που αύριο 18 Μαΐου πρόκειται να βγει σε δημοπρασία με μία προ-εκτίμηση 100 εκατομμυρίων δολαρίων, πολύ πάνω από το ρεκόρ των 71,2 εκατομμυρίων δολαρίων του καλλιτέχνη. Είναι το ένα από τα 16 αριστουργήματα της συλλογής του μεγιστάνα των μέσων ενημέρωσης Σάμιουελ Ίρβινγκ Νιούχαους  (1927 – 2017), μαζί με πίνακες των Πικάσο, Ματις, Ρόθκο και άλλων τεράστιων ονομάτων της μοντέρνας τέχνης  που αναμένεται να αποφέρουν περί τα 450 εκατομμύρια δολάρια.

Ο μύθος και η έμπνευση

Η ιδέα για το βίντεο –ταινία μικρού μήκους τη χαρακτηρίζει ο οίκος- είναι εμπνευσμένη από μια ταινία του Μαν Ρέι, όπου η φωτογράφος Λι Μίλερ  αποκαλύπτει ένα άλλο γλυπτό του Μπρανκούζι, το Madame X.  Αρχειακές ασπρόμαυρες φωτογραφίες που αναφέρονται στην ιστορία της γλυπτικής  περιλαμβάνονται επίσης στο βίντεο, που καταγράφει την Νικόλ Κίντμαν να μπαίνει αρχικά με περιέργεια στο δωμάτιο του θησαυρού  αλλά στη συνέχεια, καθώς βιώνει αλλεπάλληλα συναισθήματα, φθάνει να χορεύει ζωηρά γύρω από το γλυπτό ενώ κάποια στιγμή φαίνεται και να την αγγίζει με το γυμνό της χέρι. Μια συναρπαστική χημεία αναπτύσσεται έτσι, ανάμεσα στην ηθοποιό και το έργο τέχνης.  

  Η ιστορία της Δαναΐδας διασχίζει το χρόνο εκκινώντας από την αρχαιότητα και την ελληνική μυθολογία για να φθάσει ως τον Οβίδιο και πολύ αργότερα ως τον Αύγουστο Ροντέν.

Ο μύθος αφηγείται την ιστορία των πενήντα θυγατέρων του βασιλιά Δαναού, τις οποίες ο αδελφός του Αίγυπτος, απαίτησε ως συζύγους για τους γιους του. Με εντολή του βασιλιά, οι Δαναΐδες  -με εξαίρεση μία – σκοτώνουν τους συζύγους τους τη νύχτα του γάμου τους αλλά ως τιμωρία εξορίζονται στον Άδη και καταδικάζονται να γεμίζουν με νερό πιθάρια, τα οποία όμως αδειάζουν διαρκώς…

  Ο Μπρανκούζι, ο οποίος είχε προηγουμένως μαθητεύσει κοντά στον Ροντέν είχε ως βασική του έμπνευση γι΄αυτό το γλυπτό την ουγγαρέζα ζωγράφο Μάρτζιτ Πόγκανι, την οποία είχε γνωρίσει  στο Παρίσι και τον είχε εντυπωσιάσει. Τα απαλά χαρακτηριστικά της, το φιλόξενο χαμόγελο και το αινιγματικό βλέμμα της ήταν αυτά, που θέλησε να αποτυπώσει ο μεγάλος γλύπτης στο έργο του. 

  «Κοιτάξτε τα γλυπτά μου μέχρι να τα δείτε»,  είχε πει κάποτε ο Μπρανκούζι.  Και στο συγκεκριμένο η ανολοκλήρωτη σφαίρα  καθηλώνει το βλέμμα ενώ οι κυκλικές φόρμες οδηγούν τον θεατή σε ένα ταξίδι γύρω από το γλυπτό. Μια ομορφιά που είναι ταυτόχρονα αναγνωρίσιμη αλλά και διαχρονική, τόσο στο παρόν όσο και από το παρελθόν. 

Διαβάστε επίσης 

Φεστιβάλ Καλαμάτας: Ο χορός αντίδοτο στην αβεβαιότητα και την αστάθεια

Οι τέχνες επιβραδύνουν τη βιολογική γήρανση – Τα αποτελέσματα σημαντικής μελέτης

Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης: Νέος προσανατολισμός και στροφή στους γείτονες