Πριν από δέκα χρόνια, ίσως και περισσότερο, σε ένα οικόπεδο στην οδό Λένορμαν, στο κέντρο της Αθήνας, είχε δοθεί άδεια στον ιδιοκτήτη του να αναγείρει εμπορικό κέντρο. Ήρθε η κρίση, αλλά ήρθε και η αρχαιολογία και τα έργα σταμάτησαν.

Ο βασικός λόγος που σταμάτησαν τα έργα ήταν ότι κατά τη διάρκεια των εκσκαφών για τη θεμελίωση εντοπίστηκαν αρχαίοι τάφοι. Το αρχαίο νεκροταφείο που εντοπίστηκε επί της Λένορμαν πριν από δέκα και πλέον χρόνια εννοείται ότι δεν έτυχε καμίας δημοσιότητας.  Δεν ευαισθητοποιήθηκε κανένας ΣΥΡΙΖΑ, όπως μπλόκαρε επί μακρόν την ανάπλαση του Βοτανικού που έχει καταντήσει ο σκουπιδοτενεκές της πρωτεύουσας, ούτε καμία αρχαιολογική αρχή, όπως συνέβη τα τελευταία χρόνια και πάλι επί ΣΥΡΙΖΑ, στο Ελληνικό.

Και φτάσαμε λοιπόν στο σήμερα. Το σήμερα είναι τραγικό. Το αρχαίο νεκροταφείο -και ουδείς ξέρει τι άλλο θα εντόπισαν οι αρχαιολόγοι (σ.σ. θυμίζω ότι στα 100 μέτρα πιο κάτω βρίσκεται το αρχαιότερο πανεπιστήμιο του κόσμου, η Ακαδημία Πλάτωνα)-, κατακλύστηκε από χώματα, τα οποία υποτίθεται θα «τρυπηθούν» εκ νέου για να μπουν τα θεμέλια του όποιου εμπορικού κέντρου ή της όποιας οικοδομής αποφασίσει να αναγείρει ο ιδιοκτήτης ή ο εργολάβος του οικοπέδου.

Το ερώτημα είναι σαφές. Και αφορά στον Δήμαρχο κ. Κ. Μπακογιάννη. Κατ’ αρχήν αν είναι ενημερωμένος για το θάψιμο, για δεύτερη φορά, της ιστορίας συγκεκριμένης και μάλιστα ιστορικής περιοχής της Αθήνας. Διότι αν νοτίως της Λένορμαν βρίσκεται η Ακαδημία Πλάτωνα, βορείως βρίσκεται ο λόφος και το άλσος του Κολωνού, που με βάση τα σχολικά εγχειρίδια αποτελούσε την εξοχική κατοικία του Σοφοκλή.

Το δεύτερο ερώτημα αφορά στην υπουργό Πολιτισμού, κυρία Λίνα Μενδώνη. Εντάξει, στο Ελληνικό δεν βρέθηκαν «καραμπινάτες αρχαιότητες». Σε συγκεκριμένα σημεία της πρωτεύουσας όμως, υπάρχουν. Κι αντί να αναδεικνύονται, δεν θάβονται από την ιστορία, αλλά θάβονται από το ανθρώπινο χέρι στο βωμό κάποιας ωφελιμιστικής απόφασης. Κι αυτό θεμιτό, ως ένα βαθμό. Αλλά θα μπορούσε να γίνει πιο εύσχημα.

Στη Ρώμη περπατάς και σε κάθε στενό υπάρχει κι ένας τάφος ή μία κατακόμβη με μία επιγραφή. Στην Αθήνα με τον ίδιο βαθμό αρχαιοτήτων, γιατί δεν δίδεται η δυνατότητα ανάδειξής τους; Αν συμβεί αυτό, ο τουρισμός θα ανθίσει σε όλη την Αθήνα, που σημαίνει αύξηση εισοδήματος για πολλούς. Από τους ιδιοκτήτες ακινήτων μέχρι την τοπική οικονομία, την οικονομία της γειτονιάς. Η ήπια ανάδειξη αρχαιοτήτων προφανώς δεν εμποδίζει την οικιστική και εμπορική ανάπτυξη.

Το παράδειγμα του Ηριδανού, έτσι όπως έχει αποτυπωθεί στη στάση του μετρό στο Μοναστηράκι, είναι εντυπωσιακό. Η πολυκατοικία με τις αρχαιότητες στην είσοδό της στο Παγκράτι, αν δεν κάνω λάθος, το ίδιο. Εξίσου εντυπωσιακή είναι η ανάδειξη των αρχαιοτήτων από την Εθνική Τράπεζα επί της οδού Σοφοκλέους και επί της Πλατείας Κοτζιά.

Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά στενοχωριόμαστε γιατί οι Άγγλοι δεν μας επιστρέφουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα. Όταν δεν φροντίζουμε τα μάρμαρα της γειτονιάς μας…