Οι αγρότες δηλώνουν έτοιμοι να περάσουν τις γιορτές στους δρόμους και οι πολίτες παρακολουθούν ξανά την ίδια σύγκρουση.

Όλοι οι πρωθυπουργοί το έχουν ζήσει, μπλε, πράσινοι και ο ροζ. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι οι αγρότες δουλεύουν σε συνθήκες που ξεπερνούν την αντοχή του μέσου εργαζόμενου.

Και να ήταν μόνο αυτό… Η ακρίβεια τους συνθλίβει και εννοούμε και την ακρίβεια του δανεισμού. Οι επιδοτήσεις καθυστερούν, οι μεσάζοντες καρπώνονται δυσανάλογο μερίδιο από τον κόπο, οι φυσικές καταστροφές είναι ωσεί παρούσες.

Τους είμαστε ειλικρινά ευγνώμονες που δεν τα παρατάνε. Η ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τους αγρότες της. Ο κλάδος κρατιέται όρθιος χάρη στο πείσμα και τις προσωπικές θυσίες. Αυτή η πραγματικότητα εξηγεί γιατί υπάρχει μια συμπάθεια απέναντι στον κόσμο της υπαίθρου και γιατί κάθε διαμαρτυρία του αντιμετωπίζεται αρχικά με κατανόηση. Υπογραμμίζουμε «αρχικά».

Τα μπλόκα δημιουργούν προβληματισμό. Όταν κλείνουν τα Μάλγαρα, το Κιλκίς, η Πέλλα, η Ημαθία, ο Έβρος και η Λάρισα η καθημερινότητα χιλιάδων ανθρώπων επηρεάζεται. Μετακινήσεις ακυρώνονται, επαγγελματικές υποχρεώσεις χάνονται, ασθενείς καθυστερούν να φτάσουν στο νοσοκομείο. Η διαμαρτυρία οδηγεί σε δυσλειτουργία και ακριβώς εκεί αρχίζει η γκρίνια. Η κοινωνία στηρίζει τους αγρότες επειδή κατανοεί τις δυσκολίες τους όμως καλείται ταυτόχρονα να πληρώσει το κόστος μιας κινητοποίησης που την πλήττει ευθέως.

Η υπομονή και η αλληλεγγύη αποδυναμώνονται όταν η πίεση μεταφέρεται στον απλό κόσμο αντί για την κυβέρνηση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να πάρει ελικόπτερο, αεροπλάνο, διαστημόπλοιο. Θα φτάσει στον προορισμό του έγκαιρα.

Οι αγρότες επιδιώκουν να τραβήξουν την προσοχή της κυβέρνησης όμως η πίεση ασκείται προς μια ταλαιπωρημένη κοινωνία. Η κινητοποίηση λοιπόν δεν αποδίδει τα αναμενόμενα πολιτικά αποτελέσματα.

Είναι παράδοξο ότι ένα κίνημα που ζητά δικαιοσύνη καταφεύγει σε μια μέθοδο η οποία εκ φύσεως αδικεί τρίτους. Δεν πρόκειται για μια απλή διαδήλωση που δημιουργεί κυκλοφοριακή αναστάτωση. Πρόκειται για πλήρη αναστολή της κυκλοφορίας σε κεντρικά οδικά σημεία. Το μπλόκο είναι μια συμβολική πράξη που δηλώνει ότι ο αγρότης δεν έχει άλλο τρόπο να ακουστεί. Η αντίληψη ότι μόνο το κλείσιμο των δρόμων φέρνει αποτελέσματα δείχνει οι θεσμοί δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε. Ο διάλογος με την πολιτεία εξαντλείται σε επιστολές και υπομνήματα που μένουν αναπάντητα η επιλογή των μπλόκων μοιάζει αναπόφευκτη.

Έχουμε μακρά παράδοση στις συλλογικές διεκδικήσεις. Από τα φοιτητικά κινήματα ως τις πορείες για τα εργασιακά δικαιώματα, ο κόσμος ανέχεται την όχληση όταν υπάρχει πολιτική πίεση. Με τα αγροτικά μπλόκα, η όχληση είναι ατελέσφορη. Το κίνημα που συγκρούεται με τους συμμάχους του χάνει τη δυνατότητα να πετύχει ουσιαστικές αλλαγές.

Είμαστε λοιπόν με τους αγρότες. Μαζί στον αγώνα. Μήπως να είναι και οι αγρότες στο πλευρό του απλού κόσμου που θέλει να πάει για δουλειά, στο γιατρό ή απλά μια βόλτα;