Πολύ φοβάμαι ότι η αβάσιμη αισιοδοξία που έχει δημιουργηθεί με τις ανακοινώσεις για το εμβόλιο, θα γυρίσει ως μπούμερανγκ στην κοινωνία. Ίσως εγώ δεν κατανοώ τα πράγματα.

Αλλά αναρωτιέμαι:

– Πως και ο Γερμανός υπουργός υγείας, Jens Spahn προειδοποιεί για 3ο κύμα της πανδημίας;

– Εφόσον το εμβόλιο της Pfizer θα είναι το πρώτο που θα έρθει στην Ευρώπη, τι θα συμβεί τώρα που η εταιρεία δήλωσε αδυναμία να υλοποιήσει πάνω από το 50% του στόχου της στην παραγωγή του;

– Κι αν είναι της Pfizer, που θα βρεθούν οι εκατοντάδες χιλιάδες καταψύκτες που απαιτούνται; Ποια θα είναι –αν είναι — η ανοσία στην ενδιάμεση περίοδο των 3 εβδομάδων από την 1η στη 2η δόση;

– Το άλλο εμβόλιο είναι της Moderna. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ) άφησε να εννοηθεί ότι δεν θα το εγκρίνει πριν τις αρχές του Ιανουαρίου 2021. Εμείς γιατί κάνουμε όνειρα για Δεκέμβριο;

– Το τρίτο εμβόλιο που έχει παραγγείλει η Ε.Ε. είναι της AstraZeneca. Καθυστερεί η έγκριση του. Υπάρχει κάτι που δεν γνωρίζουμε ώστε να δικαιολογείται η αισιοδοξία;

Ας προσέξουμε. Έχουμε πολύ δύσκολους μήνες μπροστά μας. Εδώ καλά-καλά δεν γνωρίζουμε ποιο εμβόλιο θα έχει η χώρα μας. Ένα; Δύο; Και τα τρία; Ποια υποδομή θα κατασκευαστεί; Μία; Δύο; Και οι τρεις;

Αντί να καταπιανόμαστε μόνο με το εμβόλιο και να κάνουμε όνειρα για επιστροφή στην κανονικότητα, ας ασχοληθούμε σοβαρά ως κοινωνία, να κατανοήσουμε την νέα πραγματικότητα που μας περιμένει.

Διότι, οι επιπτώσεις του κορονοϊού θα είναι μαζί μας για χρόνια. Η Kristalina Georgieva του ΔΝΤ προειδοποίησε ότι η πανδημία θα αφαιρέσει από το παγκόσμιο εισόδημα $28 τρις. στην επόμενη πενταετία. Οι οικονομίες δύσκολα θα ανακάμψουν.

Η ανάκαμψη τους θα συνοδεύεται και θα συμπίπτει με επώδυνες – για πολλούς—αλλαγές που φέρνει η τεχνολογία.

Αυτό σημαίνει ότι οφείλουμε να δώσουμε έμφαση στην δημιουργία ποιοτικά αναβαθμισμένων θέσεων εργασίας. Δηλαδή, να παράγουμε άτομα με γνώσεις και δεξιότητες.

Η θέση εργασίας είναι το κομβικό σημείο. Όπως έγραψε ο Martin Sandbu, εκεί συνυπάρχουν η ανισότητα, η διαφορετικότητα, η τεχνολογική πρόοδος. Οι θέσεις εργασίας που φτιάχναμε μέχρι τώρα θα είναι σε μεγάλο βαθμό αχρείαστες.

Αυτό με την σειρά του σημαίνει ότι πολλοί δεν θα μπορέσουν να ακολουθήσουν – θα μείνουν πίσω. Ως κοινωνία οφείλουμε λοιπόν να ενισχύσουμε το δίκτυ κοινωνικής προστασίας. Να δώσουμε έμφαση στο σύστημα της υγείας, στην φροντίδα των παιδιών και των ηλικιωμένων. Όχι να το υποβαθμίζουμε, όπως κάνουμε στην Ελλάδα εδώ και δέκα χρόνια.

Είμαστε έτοιμοι ως κοινωνία να κάνουμε τις αναγκαίες θυσίες; Ναι, είμαστε κουρασμένοι από την δεκαετή κρίση.

Κατανοητό. Έχουμε, όμως, συναίσθηση τι θα σημαίνει μία πιθανή άρνηση μας;

Τα προβλήματα είναι παγκόσμια. Θα αντιμετωπιστούν μόνο με ομαδικό πνεύμα και ομαδική δουλειά. Το ΔΝΤ εκτίμησε ότι αν τα κράτη-μέλη του G20 χαράξουν ανεξάρτητους δρόμους, το κόστος αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, των πανδημιών και των ροών μετανάστευσης θα είναι κατά τα 2/3 μεγαλύτερο, σε σύγκριση με αυτό που συνεπάγεται η ομαδική προσέγγιση.

Είναι η κοινωνία μας έτοιμη να εγκαταλείψει τις ιδεοληψίες της για τους «ξένους» και να δεχτεί περιορισμούς στην εθνική μας ανεξαρτησία όταν λαμβάνουμε αποφάσεις; Ή, θα αρχίσει και πάλι τους… αντι-μνημονιακούς αγώνες;

Η κοινωνία είναι γνωστικά –οπότε και ψυχολογικά– ανέτοιμη για τις δραματικές αλλαγές που ήδη συντελούνται.

Πολύ περισσότερο, γι’ αυτές που έρχονται.

Αν οι ηγεσίες δεν το συνειδητοποιούν αυτό, η Τέταρτη Εξουσία τι κάνει;

Διαβάστε επίσης: 

Pfizer – BioNTech: Έχει ήδη παραχθεί το μεγαλύτερο μέρος των προβλεπόμενων δόσεων του εμβολίου για το 2020

Άλμπερτ Μπουρλά (Pfizer): Ιστορική στιγμή η έγκριση του εμβολίου στην Βρετανία