Στο νόμο 4646/12-12-2019, νομοθέτημα που έχει ως στόχο τη Φορολογική μεταρρύθμιση με αναπτυξιακή διάσταση, συμπεριελήφθη η διάταξη του άρθρου 34, με την οποία επιχειρήθηκε η αποκατάσταση μίας αδικίας, η οποία από πολλών ετών δημιούργησε πλείστα όσα προβλήματα στο «επιχειρείν» της χώρας, ενώ οδήγησε πολίτες σε ατέρμονους δικαστικούς αγώνες, τόσον ενώπιον των ποινικών, όσον και των διοικητικών Δικαστηρίων.

Βρέθηκαν να οφείλουν τεράστια ποσά στο Δημόσιο, να κατάσχεται η περιουσία τους και να πλειστηριάζονται τα ακίνητά τους για φορολογικές παραβάσεις στις οποίες ουδέποτε υπέπεσαν.

Τι ίσχυε

Συγκεκριμένα, όπως είναι γνωστό, η εφορία έχει το δικαίωμα φορολογικών ελέγχων των φυσικών και νομικών προσώπων (εταιριών κ.λ.π.) αναδρομικά για διάστημα τουλάχιστον πέντε ετών, ενώ μέχρι την 1738/2017 απόφαση της ολομέλειας του ΣΤΕ, αυτή η δυνατότητα επεκτείνονταν και για υπερδιπλάσιο χρονικό διάστημα.

Έτσι, αν για παράδειγμα μία εταιρία ελέγχθηκε το 2019 για το έτος 2015 και ο έλεγχος αποκαλύψει φορολογικές παραβάσεις, τα υπόλογα έναντι του δημοσίου πρόσωπα, είναι και οι εκτελεστικοί πρόεδροι, διευθυντές, γενικοί διευθυντές, διαχειριστές, διευθύνοντες σύμβουλοι, εντεταλμένοι στη διοίκηση και εκκαθαριστές των νομικών αυτών προσώπων και νομικών οντοτήτων, τον χρόνο που καταλογίζεται η παράβαση, ήτοι στο παράδειγμά μας για χρέη του 2015, το 2019!

Ακόμη λοιπόν και αν τα πρόσωπα αυτά, ανέλαβαν τη διοίκηση της εταιρίας το 2018, σύμφωνα με τα όσα ίσχυαν μέχρι τις 12-12-2019, «…ευθύνονται προσωπικά και αλληλέγγυα για την πληρωμή του φόρου εισοδήματος, παρακρατούμενου φόρου, κάθε επιρριπτόμενου φόρου, Φόρου Προστιθέμενης Αξίας και του Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων, που οφείλονται από αυτά τα νομικά πρόσωπα και τις νομικές οντότητες, ανεξάρτητα από τον χρόνο βεβαίωσής τους, ως και για τους τόκους, πρόστιμα, προσαυξήσεις και οποιεσδήποτε διοικητικές χρηματικές κυρώσεις».

Στην πλήρη της διάσταση η αδικία αποδεικνύονταν ειδικά στα πρόσωπα τα οποία ορίζονταν εκκαθαριστές μίας εταιρίας και βρίσκονταν να οφείλουν οι ίδιοι, με την προσωπική τους περιουσία για τα πεπραγμένα άλλων.

Έτσι, εκκαθαριστής Α.Ε. ο οποίος διορίστηκε το 2017, βρέθηκε με κατασχέσεις της ακίνητης περιουσίας του αλλά και μέρους του εφάπαξ της συντάξεώς του, διότι είχε καταλογιστεί στην εταιρία φορολογική παράβαση για το έτος 2002, οι τότε εκπρόσωποι της εταιρίας προσέφυγαν στα διοικητικά δικαστήρια, δικαιώθηκαν μεν για τυπικούς λόγους, αλλά η Εφορία επανακαταλόγισε τα αρχικά ποσά το 2018.

Η δικαίωση του επιχειρηματία

Με το νόμο 4646/2019, φαίνεται να αποκαταστάθηκε η ως άνω περιγραφόμενη παράλογη πραγματικότητα, αφού με μία αίτηση στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. και αφού αποδείκνυε με έγγραφα το πρόσωπο ότι δε διοικούσε το νομικό πρόσωπο το χρόνο που τελέστηκαν οι φορολογικές παραβάσεις ή δεν πληρώθηκαν οι φόροι, μπορούσε να απαλλαγεί από τα χρέη αυτά.

Έτσι, επιχειρηματίας που δραστηριοποιούνταν στο Εξωτερικό, ο οποίος είχε επιλέξει την περίοδο της κρίσης να επενδύσει σε Ανώνυμες Εταιρίες στην Ελλάδα εξαγοράζοντας αυτές και να ορίσει τον εαυτό του μάλιστα νόμιμο εκπρόσωπό τους, είχε βρεθεί να οφείλει τεράστια ποσά, για φορολογικές ατασθαλίες που είχαν διαπράξει οι προηγούμενοι από αυτόν Πρόεδροι και Διευθύνοντες σύμβουλοι, η δε περιουσία του είχε κατασχεθεί, ενώ δεν είχε βέβαια καμία δυνατότητα συνεργασίας με Τράπεζες αλλά και οιονδήποτε, αφού δεν λάμβανε φορολογική ενημερότητα.

Ήδη η διοίκηση, μετά την υποβολή της σχετικής αιτήσεως, εφαρμόζοντας το άρθρο 34 του Νόμου 4646/2019, προέβη στην άρση των μέτρων αναγκαστικής είσπραξης (κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών, ακινήτων κλπ) ενώ πλέον ο επιχειρηματίας θα λαμβάνει και φορολογική ενημερότητα.

Μάλιστα τα αντανακλαστικά της Διοίκησης, ήτοι του Β΄ Τμήματος της Επιχειρησιακής μονάδας είσπραξης της ΑΑΔΕ, ήταν πραγματικά άριστα, αφού όχι μόνον απήντησε εντός ενός μηνός και δη τον Απρίλιο, εντός του διαστήματος των έκτακτων μέτρων κατά του κορονοϊού, αλλά και ηλεκτρονικά, με mail, που ίσως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες να θεωρείται δεδομένο, όχι όμως για τη χώρα μας.

Η αναγκαιότητα παράτασης της προθεσμίας

Είχε δοθεί προθεσμία υποβολής της αιτήσεως εντός τριών μηνών από την ψήφιση του νόμου 4646/2019, δηλαδή έως τις 12 Μαρτίου 2020. Η μεσολάβηση δε των μέτρων κατά του κορονοιού και των σχετικών ΠΝΠ, δημιούργησε την αναγκαιότητα παράτασης της σχετικής προθεσμίας, η οποία εδόθη με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της 20-3-2020 (άρθρο 38 παρ.5), πλην όμως μόλις έως την περασμένη Τετάρτη 6-5-2020.

Εξ όσων όμως φαίνεται να προκύπτουν από τα στοιχεία των Εφοριών, πολλοί δικαιούμενοι δεν υπέβαλαν την σχετική αίτηση , αφού άλλωστε ολόκληρη η χώρα για διάστημα δύο περίπου μηνών υπολειτουργούσε, ενώ ακόμη οι πολίτες φαίνεται να προσπαθούν να αποφύγουν το συγχρωτισμό με πολλούς συνανθρώπους τους στις Δημόσιες Υπηρεσίες.

Είναι κρίσιμο λοιπόν να δοθεί παράταση της προθεσμίας που έληγε την 6-5-2020, από τον Υπουργό Εσωτερικών, στον οποίο με την ως άνω ΠΝΠ δόθηκε η δυνατότητα παράτασης της προθεσμίας έως την 31-12-2020, ώστε να ολοκληρωθεί η άρση μίας αδικίας η οποία έπληξε πολλούς πολίτες, οι οποίοι βρέθηκαν να οφείλουν τεράστια ποσά στο Δημόσιο, να έχουν καταστραφεί οικονομικώς, χωρίς να ευθύνονται στο παραμικρό.

Άλλωστε, το πνεύμα της θεσπισθείσας διατάξεως πραγματικά διασφαλίζει τον αυριανό επενδυτή, ο οποίος είχε το φόβο να επενδύσει σε μία εταιρία και να τη διοικήσει, αφού κινδύνευε να οφείλει χρήματα με την προσωπική του περιουσία για χρέη που είχαν δημιουργήσει άλλοι.

Δημήτρης Νικ. Μπόλης Δικηγόρος