38η Εβδομάδα Μόδας Αθήνας: Το φιάσκο και ένας θεσμός σε αναζήτηση λόγου ύπαρξης

Η 38η Εβδομάδας Μόδας Αθήνας ξεκίνησε με ένα φιάσκο. Στις 11 Μαΐου, μόλις 24 ώρες πριν από την προγραμματισμένη έναρξή της, η διοργάνωση ανακοίνωσε την αναβολή της, επικαλούμενη σε ανάρτηση στο Instagram «απρόβλεπτες οργανωτικές συνθήκες εκτός του ελέγχου του οργανισμού». Σήμερα, αυτή η ανάρτηση έχει εξαφανιστεί.

Οι ημερομηνίες του Μαΐου ακυρώθηκαν αιφνιδιαστικά, αφήνοντας σχεδιαστές, μοντέλα, συνεργάτες και προσκεκλημένους σε μια εξαιρετικά δύσκολη θέση. Οι συλλογές είχαν ετοιμαστεί, το casting των μοντέλων είχε ολοκληρωθεί, οι σχεδιαστές είχαν καταβάλει τα κόστη συμμετοχής και οι ξένοι προσκεκλημένοι είχαν ήδη οργανώσει τα ταξίδια τους.

Η περίπτωση της σχεδιάστριας Gayniken Bukenova από το Καζακστάν, η οποία βρισκόταν ήδη καθ’ οδόν προς την Ελλάδα με την ομάδα και τη συλλογή της, ανέδειξε ακόμα περισσότερο το μέγεθος της οργανωτικής αστοχίας. Τελικά, η επίδειξή της πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της πρεσβείας του Καζακστάν, εκτός πλαισίου Εβδομάδας Μόδας Αθήνας, καθώς η σχεδιάστρια είχε ήδη φτάσει στη χώρα.

Η Τόνια Φουσέκη, CEO της διοργάνωσης, μιλώντας στο Mononews, στις 14 Μαίου, απέδωσε την αναβολή σε σοβαρό τεχνικό λόγο, ενώ απέρριψε τις αναφορές περί οικονομικών εκκρεμοτήτων χαρακτηρίζοντας τις ως «κακεντρεχείς ανακρίβειες». Παράλληλα, διαβεβαίωσε τους τότε συμμετέχοντες για τη μεταφορά των συμμετοχών τους στις νέες ημερομηνίες και για επιστροφές χρημάτων όπου αυτό ήταν απαραίτητο.

Το πλήγμα στην αξιοπιστία του θεσμού όμως ήταν ήδη γεγονός. Όταν μια διοργάνωση με δεκαεννέα χρόνια παρουσίας αιφνιδιάζει με αυτόν τον τρόπο τους ανθρώπους που επενδύουν σε αυτήν, το ζήτημα ξεπερνά τα οργανωτικά λάθη. Αφορά τη διαχείριση, την επαγγελματική ευθύνη και κυρίως την εμπιστοσύνη.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by ATHENS FASHION WEEK (@athensfashionweekofficial)

Η επιστροφή και οι χαμηλές προσδοκίες

Από τις 30 Οκτωβρίου έως τις 4 Νοεμβρίου, η 38η Εβδομάδα Μόδας Αθήνας πραγματοποιήθηκε τελικά στο ιστορικό εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας Μουζάκη, γνωστό ως «Πεταλούδα», στο Αιγάλεω.

Από την αίγλη του Ζαππείου Μεγάρου η εβδομάδα μόδας μεταφέρθηκε σε έναν βιομηχανικό χώρο με ιστορία και ιδιαίτερο χαρακτήρα που παρά ταύτα δεν κατάφερε να αναδείξει την αισθητική ποικιλομορφία των δημιουργιών που παρουσιάστηκαν.

Η επιλογή είχε μια ενδιαφέρουσα θεωρητική αφετηρία. Η βιομηχανική αισθητική, η ιστορία της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας και η μόδα θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα ισχυρό σκηνικό.

Στην πράξη, η παραγωγή, ο φωτισμός, η σκηνογραφία και η συνολική διαχείριση του χώρου κινήθηκαν σε επίπεδα κατώτερα των απαιτήσεων ενός θεσμού που φιλοδοξεί να εκπροσωπεί την ελληνική δημιουργία και μάλιστα σε διεθνές επίπεδο.

Οι χορηγοί πριν την είσοδο περιορίστηκαν σε 2-3 περίπτερα ενώ η απουσία παράλληλων event δεν κατάφερε να οικοδομήσει ένα αφήγημα που να εγείρει το ενδιαφέρον για τον θεσμό με αποτέλεσμα τη συμμετοχή ολόκληρης της πόλης σε μια γιορτή μόδας.

Ο χαμένος κόπος των σχεδιαστών

Το πρόγραμμα έφερε ορισμένα αναγνωρίσιμα ονόματα, με τον Βασίλη Ζούλια, τον Δημήτρη Ντάσιο (Dassios) και τη Δάφνη Βαλέντε να αποτελούν τις πιο χαρακτηριστικές και σταθερές και αξιόλογες παρουσίες. Η συνολική εικόνα, ωστόσο, ανέδειξε ένα σημαντικό κενό εκπροσώπησης με μειωμένο αριθμό σχεδιαστών και δημιουργίες αμφιλεγόμενων πρότυπων και ποιότητας.

Οι Paris Valtadoros, Yiorgos Eleftheriades, Tassos Mitropoulos, Olga Karaververis και Ioanna Kourbela απουσίασαν από το επίσημο πρόγραμμα, έχοντας καποιοι επιλέξει να παρουσιάσουν ανεξάρτητα τις συλλογές τους τους προηγούμενους μήνες.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Kathy Heyndels (@kathyheyndels)

Δεν πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε ότι οι συλλογές είναι εποχικές και αν αναβληθεί ο θεσμός τον Μάιο, τα ρούχα που προετοιμάστηκαν για τον Μάιο είναι χειμερινές συλλογές και ως εκ τούτου, τυπικά, δεν μπορούν να παρουσιαστούν τον Νοέμβριο, καθώς τον Νοέμβριο οι δημιουργοί παρουσιάζουν τις καλοκαιρινές συλλογές.

Αν και σίγουρα οι συλλογές τους θα καταλήξουν στο κατάστημά τους και σε επιλεγμένα πολυκαταστήματα, τα λειτουργικά άγχη και έξοδα που προϋποθέτει η συμμετοχή τους δεν είναι κάτι αμελητέο, ειδικά όταν, σύμφωνα με πηγές και σχεδιαστές που έχουν συμμετάσχει στο παρελθόν, τα πακέτα συμμετοχής στην εβδομάδα μόδας κυμαίνονται μεταξύ 3-4.000 ευρώ και άνω.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η ανακοίνωση του brand Kathy Heyndels στο Instagram στις 26 Οκτωβρίου, με την οποία γνωστοποίησε  ότι θα απέχει από τη διοργάνωση ως διευκρίνιση καθώς το όνομα του brand φιγουράρει στο επίσημο πρόγραμμα της Εβδομάδας Μόδας ακόμη και σήμερα, χωρίς αυτό να έχει συμμετάσχει.

Το brand θα συμμετείχε, όμως δεκαπέντε ημέρες πριν την εβδομάδα μόδας αποφάσισε να αποσυρθεί. Ο κύριος Γιάννης Τόγκος, γιός της Kathy Heyndels, που ανέλαβε διοικητική δράση στον οίκο από τις αρχές του 1989, απέδωσε τα αίτια που οδήγησαν στην απόφαση και σε μια δική τους αίσθηση μη-ετοιμότητας αλλά και σε οργανωτικά ζητήματα του θεσμού ο οποίος δεν πρόσφερε τελικά αυτό που το brand χρειαζόταν.

Το όνομα, παρά ταύτα, του brand δεν αφαιρέθηκε από το επίσημο πρόγραμμα, αν και υπήρχε χρόνος για κάτι τέτοιο καθώς το brand επικοινώνησε την απόσυρσή του στον θεσμό δύο εβδομάδες πριν την προγραμματισμένη επίδειξη.

Ως εκ τούτου, η εταιρεία αναγκάστηκε να προβεί στην ανακοίνωση στο Instagram γιατί οι καλεσμένοι και όσοι αγόραζαν εισιτήρια για να δουν Kathy Heyndels έπρεπε να γνωρίζουν ότι δεν θα δουν την παρουσίαση της συλλογής Kathy Heyndels. Η Εβδομάδα Μόδας Αθήνας θα μπορούσε να προβεί σε παρόμοια ανακοίνωση.

Το brand σκοπεύει να παρουσιάσει τη συλλογή προς τα τέλη του μήνα Νοεμβρίου εκτός πλαισίου εβδομάδας μόδας.

Όταν καταξιωμένοι δημιουργοί επιλέγουν να παρουσιάζουν τις συλλογές τους έξω από τον επίσημο θεσμό, η απουσία τους αποκτά σημασία. Η συμμετοχή σε μια εβδομάδα μόδας οφείλει να αποτελεί επαγγελματική επένδυση με συγκεκριμένη ανταποδοτική αξία, από την εμπορική δικτύωση έως τη σωστή προβολή.

Οι συλλογές και η αισθητική της διοργάνωσης

Η συλλογή «Fertility» της Δάφνης Βαλέντε για τη σεζόν Φθινόπωρο-Χειμώνας 2026-2027 αποτελεί ένα από τα πιο αξιόλογα δείγματα. Με αναφορές στην ελληνική γη, τις ρίζες και τη γονιμότητα, η σχεδιάστρια παρουσίασε μια παλέτα από μαύρο, γκρι, βουργουνδί και αποχρώσεις ώριμων φθινοπωρινών φρούτων.

Τα χαρακτηριστικά πλισέ υφάσματα και οι γεωμετρικές φόρμες αποτέλεσαν τον βασικό σχεδιαστικό άξονα. Μια συλλογή με σαφή ταυτότητα, εσωτερικότητα και την αναγνωρίσιμη σχεδιαστική γλώσσα της Δάφνης Βαλέντε.

Ο Δημήτρης Ντάσιος έφερε στο runway μια συλλογή με καλοκαιρινή διάθεση, βαμβάκι, μετάξι, λινό, έντονα χρώματα και ethnic αναφορές. Τα prints, τα denim στοιχεία, τα headpieces και τα κοσμήματα συνέθεσαν μια μαξιμαλιστική πρόταση, με υφάσματα βασισμένα σε έργα της Άννας Γερολυμάτου και της Katjia Nagel. Η συλλογή είχε ήδη ταξιδέψει στο Παρίσι και το Μιλάνο, γεγονός που προσέδιδε μια διαφορετική διάσταση στη συμμετοχή της.

Η επίδειξη του Maison Zoulias

Το φινάλε ανήκε στον Βασίλη Ζούλια και το Maison Zoulias με τη συλλογή «Strike a Pose». Μια ωδή στα supermodels των 90s, με κοστούμια, μαύρα φορέματα, μπροκάρ, δαντέλες, leopard prints, φούξια, πράσινο και μπλε ηλεκτρίκ.

Τα κοσμήματα του Περικλή Κονδυλάτου πρόσθεσαν punk-rock στοιχεία σε μια κατά βάση vintage αισθητική. Η Ηλιάνα Παπαγεωργίου άνοιξε την επίδειξη και ολοκλήρωσε το show με νυφική δημιουργία.

Η επίδειξη του Βασίλη Ζούλια παρουσιάστηκε δύο φορές, καθώς η προσέλευση του κοινού ξεπέρασε τη χωρητικότητα του χώρου και απαιτήθηκε δεύτερη παρουσίαση για την εξυπηρέτηση των προσκεκλημένων.

Το περιστατικό αποτυπώνει με χαρακτηριστικό τρόπο τις δυσκολίες μιας παραγωγής που καλείται να διαχειριστεί ακόμη και βασικά ζητήματα χωρητικότητας και ταξιθέτησης. Η συλλογή του Ζούλια είχε σαφώς μεγαλύτερες απαιτήσεις σκηνογραφικής ανάδειξης από εκείνες που τελικά της προσφέρθηκαν.

Πολλοί συμμετέχοντες μάλιστα παραπονέθηκαν καθώς δεν κατάφεραν να εισέλθουν στην πρώτη παρουσίαση της συλλογής ενώ είχαν προσκλήσεις ή αγοράσει εισιτήρια. Συνήθως, ο σχεδιαστής επιλέγει τη δική του τοποθεσία για την ανάδειξη των δημιουργιών του, η οποία είναι πάντα ανάλογη του επιπέδου του. Αυτή τη φορά, κατ’ εξαίρεση ο Βασίλης Ζούλιας παρέμεινε στον ίδιο χώρο με τους υπόλοιπους σχεδιαστές κάτι που προκάλεσε απορία.

Οι υπόλοιπες παρουσιάσεις

Ανάμεσα στις υπόλοιπες παρουσιάσεις, το brand Laviate αξιοποίησε το εικαστικό σύμπαν του David Hockney, μεταφέροντας χρώματα και γεωμετρικές συνθέσεις στα υφάσματα.

Το Project Soma κινήθηκε γύρω από την αισθητική του μπαλέτου, με τις συλλογές Coquette και Project Soma x Barbie, ενώ η Made Bride by Antonea παρουσίασε τη συλλογή «Ecdysis Unveiled», με σύγχρονες νυφικές σιλουέτες, lingerie αναφορές, δαντέλες και τρισδιάστατα λουλούδια.

Οι νεότεροι δημιουργοί παρουσίασαν μια προσπάθεια με ενδιαφέρον και διάθεση πειραματισμού. Το επίπεδο της συνολικής διοργάνωσης, ωστόσο, απαιτεί πολύ αυστηρότερη επιμέλεια, επιλογή συμμετοχών και άλλα αισθητικά κριτήρια.

Για τους νέους σχεδιαστές ο διαγωνισμός “New Designers Awards” μπορεί να αποτελεί πλατφόρμα πρόσβασης και προβολής σαν ένα πρώτο βήμα στην καριέρα τους.  Πολλοί όμως αξιόλογοι, νέοι σχεδιαστές ακολουθούν άλλες διόδους που θα τους εξασφαλίσουν επαγγελματική αναγνώριση και επιτυχία αξιοποιώντας δικούς τους πόρους.

Η πρώτη εντύπωση μιας πασαρέλας διαμορφώνεται από τη συνοχή της συλλογής, την ποιότητα της κατασκευής, το styling, την επιλογή των υλικών και το πατρόν όπως και την επαγγελματική παρουσίαση. Η προσπάθεια από μόνη της αποτελεί αφετηρία, όχι αποτέλεσμα.

Μοντέλα, κοινό και ένας θεσμός σε λάθος κατεύθυνση

Ένα από τα πιο προβληματικά στοιχεία της φετινής διοργάνωσης δεν ήταν μόνο η συνολική εικόνα της αλλά και το κοινό που την πλαισίωνε. Η επιλογή των μοντέλων, η κίνηση, η παρουσίαση και η ομοιογένεια του casting παρέπεμπαν συχνά σε ερασιτεχνική παραγωγή.

Η επαγγελματική πασαρέλα απαιτεί πειθαρχία, τεχνική, σωστό casting και αυστηρή σκηνοθετική καθοδήγηση. Το μοντέλο αποτελεί μέρος της αφήγησης του σχεδιαστή και όχι απλώς ένα πρόσωπο που φορά ένα ρούχο.

Πολλά από τα μοντέλα συμμετέχουν εθελοντικά προς τιμήν φίλων σχεδιαστών και γνωστών ή επειδή έχουν πάθος για τη μόδα. Αυτό συνεισφέρει στο ερασιτεχνικό αποτέλεσμα. Επιπροσθέτως, τα πρακτορεία μοντέλων ανέφεραν στο Mononews το καλοκαίρι πως δεν είχαν πληρωθεί.

Παράλληλα, το κοινό παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό περιορισμένο στους γνωστούς κύκλους με ορισμένες παρουσίες χωρίς στιλ, αισθητική και χωρίς ξεκάθαρο λόγο παρουσίας. Μια εβδομάδα μόδας αξιολογείται και από την παρουσία των ανθρώπων που μπορούν να μετατρέψουν τη δημιουργία σε επιχειρηματική προοπτική.

Buyers, διευθυντές, fashion editors, δημοσιογράφοι, στιλίστες, επενδυτές και εκπρόσωποι μεγάλων εμπορικών δικτύων αποτελούν τον πραγματικό πυρήνα του κοινού ενός τέτοιου θεσμού.

Οι προσκλήσεις προς γνωστούς, φίλους, συγγενείς, influencers και πρόσωπα της κοινωνικής επικαιρότητας δημιουργούν μια ασθενή εικόνα εσωστρέφειας. Η υπερβολή της κοσμικής προβολής, σε συνδυασμό με την αισθητική ευτέλεια ορισμένων εμφανίσεων και την αδύναμη παραγωγική υποδομή, διαμορφώνει μια συνολική εικόνα που προσεγγίζει περισσότερο ένα κλειστό θέαμα παρά μια σοβαρή εβδομάδα μόδας.

Το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται στη διοργάνωση

Η ελληνική μόδα διαθέτει δημιουργούς με ταλέντο, σχεδιαστική άποψη και διεθνείς φιλοδοξίες. Ορισμένοι έχουν ήδη καταφέρει να παρουσιάσουν τις συλλογές τους σε σημαντικές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ενώ αρκετά νέα brands αναζητούν τη δική τους θέση στην αγορά μόνα τους, με δικά τους κεφάλαια και τρόπους προβολής.

Το επιχειρηματικό μοντέλο της Athens Fashion Week χρειάζεται ουσιαστική επανεξέταση. Οι σχεδιαστές επενδύουν οικονομικά στη συμμετοχή τους και προσδοκούν παραγωγή υψηλού επιπέδου, οργανωμένη επικοινωνία, διεθνείς επαφές και εμπορική αξιοποίηση. Τα μοντέλα, οι τεχνικοί και οι συνεργάτες αποτελούν επίσης επαγγελματίες ενός συστήματος που απαιτεί σαφείς όρους συνεργασίας και αμοιβής.

Αναζητώντας λύσεις

Η λύση βρίσκεται σε έναν ανεξάρτητο και επαγγελματικά οργανωμένο φορέα μόδας, με διαφανή διοίκηση, αυστηρά κριτήρια συμμετοχής, εμπορική στρατηγική και ουσιαστική διεθνή δικτύωση. Χρειάζεται ένα οικοσύστημα που θα προσελκύει τους σημαντικούς δημιουργούς, θα υποστηρίζει τους νέους και θα συνδέει τις συλλογές με την αγορά.

Δεκαεννέα χρόνια παρουσίας αποτελούν μια σημαντική χρονική διαδρομή. Το κύρος, ωστόσο, κατακτάται κάθε σεζόν μέσα από την ποιότητα, την αξιοπιστία και τα μετρήσιμα αποτελέσματα.

Η διοργάνωση θα μπορούσε να αντλήσει έμπνευση από τις διεθνείς εβδομάδες μόδας, να εισάγει κοινωνικές, παράλληλες δραστηριότητες και δημιουργία περιεχομένου στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης υψηλού επιπέδου. Θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πλατφόρμα για συνεντεύξεις με καταξιωμένους fashion editors.

Οι σχεδιαστές θα μπορούσαν να στήσουν παράλληλα παρουσιάσεις στις μπουτίκ τους και η διοργάνωση να προβεί σε συνέργειες με κομβικά σημεία φιλοξενίας της πόλης και να την προσκαλέσει να συμμετάσχει σε μια αληθινή γιορτή της μόδας.

Τα οικονομικά κεφάλαια παραμένουν όμως περιορισμένα. Ποιος σχεδιαστής έχει ουσιαστικό λόγο να επενδύσει στη διοργάνωση; Ποιος αγοραστής έχει κίνητρο να ταξιδέψει στην Αθήνα; Ποιος διεθνής δημοσιογράφος θα αφιερώσει χώρο σε μια διοργάνωση με τόσο περιορισμένη επαγγελματική απήχηση;

Η ελληνική μόδα αξίζει έναν θεσμό με πραγματικό βάρος, αισθητική αυστηρότητα και επιχειρηματική προοπτική. Η πασαρέλα, οι φωτογραφίες των καλεσμένων και η ανακύκλωση των ίδιων προσώπων αποτελούν μόνο την επιφάνεια. Η ουσία βρίσκεται στις συλλογές που αγοράζονται, στους σχεδιαστές που επιστρέφουν, στις διεθνείς συνεργασίες που δημιουργούνται και στα έσοδα που παράγονται.

Η Ελλάδα έχει το δημιουργικό δυναμικό για να αποκτήσει μια πραγματική εβδομάδα μόδας. Αν και υπάρχει η αντίληψη ότι η χώρα δεν διαθέτει την αγοραστική δύναμη να επενδύσει σε αγορές μόδας, υπάρχει το κοινό που εκτιμά την ποιότητα, την αισθητική και την ελληνική δημιουργικότητα.

Η 38η διοργάνωση ανέδειξε με σαφήνεια πόσο μεγάλη παραμένει η απόσταση ανάμεσα σε στη δυνατότητα και την πραγματικότητα.

Διαβάστε επίσης:

Τα «ναυάγια» της Τόνιας Φουσέκη: Από το φιάσκο της Εβδομάδας Μόδας στο… νοκ άουτ του Battle of the Legends 

Αναβολή Εβδομάδας Μόδας Αθήνας: Τι δηλώνει η Διευθύντρια του θεσμού Τόνια Φουσέκη 

Τέλος το τραπεζικό story Εθνικής- Κύπρου, ο mr ΣΚΑΙ, ο Σταθόπουλος και η NOVA, η χρεωκοπία του Αλαφούζου, η συνάντηση Στουρνάρα-Μυστακίδη, το νέο φιάσκο της Φουσέκη και τα 7 hot prive club του Λονδίνου που θα πάνε οι Ελληνάρες