Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Add mononews.gr on Google

«Δεν κάνει τίποτε, απλώς και μόνον για την ομορφιά της τέχνης… Όποιο κι αν είναι το πραγματικό ενδιαφέρον του για την τέχνη…» Το άρθρο της γαλλικής εφημερίδας Le Monde για τον Μπερνάρ Αρνό, τον πλουσιότερο άνθρωπο της Γαλλίας και έναν από τους επιδραστικότερους προστάτες και συλλέκτες τέχνης στην Ευρώπη, διαβάζεται ως καταπέλτης. Άκρως καυστικό και καταγγελτικό περιγράφει πώς ο 77χρονος Αρνό και ο όμιλος πολυτελών ειδών που διευθύνει, η LVMH Louis Vuitton Moët Hennessy, έχουν επωφεληθεί από σημαντικές φορολογικές ελαφρύνσεις όλα αυτά τα χρόνια, χάρη στις μεγάλες και θεαματικές δαπάνες τους για τις τέχνες και τον πολιτισμό γενικότερα.

Η ίδρυση του εντυπωσιακού Fondation Louis Vuitton (FLV), του ιδιωτικού του μουσείου Αρνό στο Παρίσι, καθώς και η χρηματοδότηση αγοράς έργων τέχνης για λογαριασμό δημόσιων γαλλικών μουσείων είναι μερικές μόνον από αυτές τις ενέργειες, που όπως επισημαίνεται δεν έχουν μόνον χαρακτήρα προσφοράς.

1

«Ο Μπερνάρ Αρνό, ο γενναιόδωρος προστάτης είναι ερωτευμένος με τις τέχνες και τις φοροαπαλλαγές», είναι ο τίτλος του συγκεκριμένου άρθρου, που αποτελεί ένα μέρος της εξαμερούς έρευνας της Le Monde, η οποία ασχολείται με το εύρος της εξουσίας, του πλούτου αλλά ακόμη και των φερόμενων αντιπαλοτήτων εντός της οικογένειας Αρνό, η οποία περιγράφεται ως «η τελευταία βασιλική οικογένεια της Γαλλίας».

Το Ίδρυμα Louis Vuitton, μουσείο με τη συλλογή τέχνης του Μπερνάρ Αρνό στο Παρίσι, δημιουργία του αρχιτέκτονα Φρανκ Γκέρι
Το Ίδρυμα Louis Vuitton, μουσείο με τη συλλογή τέχνης του Μπερνάρ Αρνό στο Παρίσι, δημιουργία του αρχιτέκτονα Φρανκ Γκέρι

Η νομοθεσία για τις δωρεές

«Όλες οι πρωτοβουλίες του σχετικά με την τέχνη καθοδηγήθηκαν από μια υπολογισμένη επιθυμία να επιδείξει τη δύναμή του, να εκμεταλλευτεί ευκαιρίες μάρκετινγκ και να αποκομίσει φορολογικές ελαφρύνσεις», αναφέρει το άρθρο. «Θέλει οι εκθέσεις του στο μουσείο να είναι οι πιο πολυτελείς και πιο εντυπωσιακές στον κόσμο σαν μια επίδειξη της δύναμης και της ισχύος του…

Κι όλα αυτά χωρίς να χάνει από τα μάτια του τις οικονομικές αποδόσεις των επενδύσεών του, και πάνω απ΄ όλα, τα φορολογικά πλεονεκτήματα που θα αποκομίσει από αυτά», όπως αναγράφει η Le Monde. Προσθέτοντας πως «Αν ο Αρνό επέλεξε να δημιουργήσει ένα ίδρυμα για να στεγάσει το μουσείο του, το έκανε πράγματι με την ιδέα να αξιοποιήσει στο έπακρο τους διαθέσιμους μηχανισμούς φορολογικών ελαφρύνσεων».

Σημαντικό είναι εδώ να ειπωθεί, ότι πράγματι η γαλλική νομοθεσία επιτρέπει στις επιχειρήσεις να μειώνουν κατά 60% τους φόρους, προκειμένου για ορισμένες μορφές οικονομικής υποστήριξης για τις τέχνες, εάν θεωρούνται ωφέλιμες για το κοινό.

Κατακριτέα ανταλλάγματα

Η έρευνα μάλιστα προχωρεί ακόμη περισσότερο «εμπλέκοντας» και τα γαλλικά μουσεία στη όλη διαδικασία των χρηματοδοτήσεων. Όπως αναφέρει το άρθρο σε αντάλλαγμα για τη χρηματοδότηση σημαντικών αγορών έργων τέχνης για γαλλικά μουσεία από την LVMH – όπως «Ο βαρκάρης με το καπέλο» (1877–78) του Γκουστάβ Καγιεμπότ για το Musée d’Orsay και το «Καλάθι με άγριες φράουλες» του Ζαν Σιμεόν Σαρντέν (1761) για το Λούβρο – τα συγκεκριμένα ιδρύματα προσκάλεσαν τις φίρμες της LVMH να νοικιάσουν τα πολυτελή παλάτια και μουσεία τους για επιδείξεις μόδας και βραδινά γεύματα «υψηλού επιπέδου» σε «πολύ συμφέρουσες τιμές».

Το άρθρο μάλιστα σημειώνει μία ακόμη παράμετρο: Την ύπαρξη ενός άλλου νόμου, ο οποίος παρέχει φορολογική έκπτωση 90% στις δωρεές για κρατικές αγορές έργων τέχνης που αναφέρονται ως «εθνικοί θησαυροί».

Τι σημαίνει αυτό; Σύμφωνα με τον υπολογισμό της Le Monde, τα 43 εκατομμύρια ευρώ που δώρισε η LVMH για τον πίνακα του Καγιεμπότ κόστισαν στην εταιρεία, μετά τις φορολογικές εκπτώσεις, μόνο το πολύ κατώτερο ποσόν των 4,3 εκατομμυρίων ευρώ.

Το έργο του Γκουστάβ Καγιεμπότ «Ο βαρκάρης με το καπέλο» (1877–78)
Το έργο του Γκουστάβ Καγιεμπότ «Ο βαρκάρης με το καπέλο» (1877–78)

«Κανείς δεν με ανάγκασε»

Σε αυτές τις κατηγορίες πάντως, ο Αρνό απάντησε άμεσα σε μια ανάρτηση γεμάτη ειρωνεία με τίτλο «…Κανείς δεν με ανάγκασε». Όπως ανέφερε «Πράγματι, χρηματοδότησα το Ίδρυμα Louis Vuitton βάσει του πλαισίου που ψηφίστηκε σε νόμο από το γαλλικό κοινοβούλιο το 2003, μετά από πρόταση του υπουργού Πολιτισμού.

Με άλλα λόγια: νόμος της Γαλλικής Δημοκρατίας καλεί εταιρείες ή άτομα να κάνουν δωρεές για το δημόσιο συμφέρον. Έδωσα, και αυτό φαίνεται ύποπτο. Αν ο μηχανισμός είναι τόσο προσβλητικός, τότε το μόνο που μένει είναι να πειστούν οι νομοθέτες να τον καταργήσουν. Εν τω μεταξύ, τον υποστηρίζω — κανείς δεν με ανάγκασε».

Σε μακροσκελή απάντησή του αργότερα εξάλλου, ο Αρνό αναφέρεται επίσης στον ισχυρισμό του άρθρου, ότι η οικογένειά του εμπλέκεται, υποτίθεται, σε δύσκολες διαμάχες διαδοχής. Η απάντησή του, όπως σημειώνει, μπορεί να προσελκύσει περαιτέρω προσοχή στην έρευνα της Le Monde, αλλά «τουλάχιστον χρησιμεύει για ένα πράγμα: να εξοικονομήσει ενέργεια για όλους εκείνους που στοιχηματίζουν σε μια ρήξη μέσα σε μια οικογένεια για να πουλήσουν εφημερίδες. Θα περιμένουν πολύ καιρό».

Διαβάστε επίσης:

Μπερνάρ Αρνό (LVMH): Στον «πόλεμο» των social ο πλουσιότερος ευρωπαίος – Τι απαντά στις φήμες περί οικογενειακής διαμάχης

Οι άλλες Καρυάτιδες: Μια ασπρόμαυρη σπουδή στο χρόνο μέσα από την παραδοσιακή φορεσιά

Η ελίτ του Βυζαντίου σ΄ένα πλοίο που ναυάγησε – Χρυσός θησαυρός στο βυθό της Αδριατικής