Δεν θέλει ταμπέλες. Δεν θα καθίσει να αναλύσει ποια είναι η διαφορά του Προοδευτικού Κέντρου από το Φιλελεύθερο Κέντρο.

Από αυτά που λέει τον τοποθετούμε στο… Κεντρώο Κέντρο, έχοντας βάλει στο μίξερ όλα αυτά που πρεσβεύει. Κάποιες θέσεις του Στέφανου Κασσελάκη είναι λίγο πιο Αριστερές, κάποιες είναι λίγο πιο συντηρητικές, τις ανακατεύουμε όλες και βγάζουμε τις απόψεις ενός νοικοκύρη, με την καλή έννοια. Όχι του κυρ-Παντελή αλλά κάποιου που βλέπει να σωστά και από τις δυο πλευρές. Γίνεται αυτό; Γίνεται.

Λέει λοιπόν ότι θέλει χαμηλή και σταθερή φορολογία και ΦΠΑ 15%. Ποιος δεν το θέλει αυτό, όπου και να στέκεται στον πολιτικό άξονα. Θέλει διαχωρισμό Εκκλησίας και Κράτους. Μας τα είπαν κι άλλοι αυτά, τα είπαν χωρίς να τολμήσουν. Θέλει μικρό και λιτό δημόσιο, λιγότερη γραφειοκρατία, δηλαδή όσα υπόσχονται όλες οι κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης.

Υπάρχουν και αυτά που ήταν πάντα αιτήματα των συντηρητικών. Να μην γίνονται βανδαλισμοί στα πανεπιστήμια. Αυτό τσιγκλάει τους προοδευτικούς οι οποίοι θέλουν το Άσυλο ακόμα κι όταν γίνονται κλοπές εξοπλισμού και ξυλοδαρμοί καθηγητών. Θέλει έσοδα από τον ιατρικό τουρισμό, δικαιώματα για ανθρώπους και ζώα. Τέλος πάντων, δεν ζητεί κάτι τρελό ούτε κάτι που ξεφεύγει από την κοινή λογική των νοικοκυρέων, με την καλή έννοια.

Όλες οι προτάσεις χωρούν κάτω από μια γενική ταμπέλα που άλλος χρησιμοποιεί για πιο κεντροδεξιά πολιτική και άλλος για πιο κεντροαριστερή με φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις. Η πολιτική όμως, για ένα κόμμα που κατεβαίνει στις εκλογές, δεν είναι ούτε ταμπέλες ούτε υποσχέσεις ούτε φτηνές επιθέσεις, ότι ο αντίπαλος κάπνιζε πούρο σε θαλαμηγό λίγες μέρες μετά την τραγωδία στο Μάτι. Αν είναι να κάνουμε αντιπολίτευση σε αυτά, θα μπουν στη συζήτηση και οι πισίνες στις Σπέτσες, οι βίλες σε εξωχώριες και όλα αυτά τα φτηνά.

Η πολιτική όμως, πέρα από τις ιδέες και τις υποσχέσεις, είναι οι στρατηγικές συνεργασίες, είναι τα σχέδια που παίρνουν ένα κόμμα από το μηδέν και το οδηγούν στο μέγαρο Μαξίμου. Εκεί λοιπόν βρίσκεται η αδυναμία του Στέφανου Κασσελάκη, που μέσα σε λίγες ημέρες έχασε δυο προβεβλημένα στελέχη του κόμματός του. Δυο βουλευτές αποχώρησαν από τους Δημοκράτες, δυο και δεν περισσεύουν.

Η επιβίωση του Κασσελάκη, θα κριθεί από την επανατοποθέτησή του στο πολιτικό σύστημα, με προσεγγίσεις και συνεργασίες. Σε επίπεδο προσώπων και σχηματισμών. Αν παραμείνει ένας μοναχικός καβαλάρης, θα χαθεί. Η επόμενη μέρα απαιτεί την επιδίωξη σοβαρών, ρεαλιστικών συνεργασιών. Χωρίς αυτές, η κοινή λογική που ευαγγελίζεται θα μείνει χωρίς αντίκρισμα στην κάλπη και, κυρίως, χωρίς μέλλον στην διακυβέρνηση.

Διαβάστε επίσης

Δυο γάμοι κι ένας αρραβώνας για τη Θεοδώρα Τζάκρη