Μάθημα ιστορίας από την Audemars Piguet Royal: Αυτό είναι το Royal Oak πριν το Royal Pop

Πολύ πριν η Swatch μετατρέψει το Royal Oak σε pop αντικείμενο από Bioceramic με neon λουριά, η Audemars Piguet είχε ήδη επιχειρήσει κάτι ακόμη πιο ριζοσπαστικό. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, σε μια περίοδο όπου η ελβετική ωρολογοποιία προσπαθούσε ακόμη να επιβιώσει από την κρίση της επανάστασης των quartz, η Audemars Piguet πήρε το πιο εμβληματικό αθλητικό ρολόι της και του αφαίρεσε ακριβώς αυτό που το είχε κάνει διάσημο: το integrated μπρασελέ.

Το αποτέλεσμα ήταν το Royal Oak Reference 5691. Ένα από τα πιο σπάνια και παρεξηγημένα αντικείμενα στην ιστορία της εταιρείας. Ένα pocket watch 44 χιλιοστών που μετέφερε τη βιομηχανική γεωμετρία του Gérald Genta στον κόσμο της παραδοσιακής ωρολογοποιίας τσέπης, συνδέοντας το μέλλον του Royal Oak με μια κληρονομιά που ξεκινούσε ήδη από τον 19ο αιώνα.

Σήμερα, το νέο Royal Pop παρουσιάζει ωρολογοποιία σαν μια ανατρεπτική ιδέα που «σπάει τους κανόνες» για το πώς φοριέται ο χρόνος. Στην πραγματικότητα, όμως, η Audemars Piguet είχε ανοίξει αυτή τη συζήτηση σχεδόν μισό αιώνα νωρίτερα.

 

Το Reference 5691 παρουσιάστηκε επίσημα το 1979, αν και τα Production Registers της εταιρείας δείχνουν ότι τα περίπου 116 κομμάτια που κατασκευάστηκαν διατέθηκαν κυρίως μεταξύ 1980 και 1982. Το μοντέλο εμφανίστηκε στον κατάλογο της Audemars Piguet το 1981 και αργότερα μετονομάστηκε σε 35691 κατά την περίοδο 1984-85.

Ήταν η πρώτη φορά που το Royal Oak μεταφραζόταν σε pocket watch. Και το έκανε χωρίς κανέναν συμβιβασμό στη σχεδιαστική του ταυτότητα.

Η οκταγωνική στεφάνη διατηρούσε τις χαρακτηριστικές οκτώ εξαγωνικές βίδες, ενώ η γεωμετρία της κάσας επεκτεινόταν ακόμη και στους κρίκους της αλυσίδας. Το καντράν έφερε το κλασικό μοτίβο Petite Tapisserie, με κομψά sword hands και δείκτες ώρες χωρίς φωσφορίζον υλικό, στοιχείο που ενίσχυε ακόμη περισσότερο τον αριστοκρατικό χαρακτήρα του ρολογιού. Δεν ήταν εργαλείο. Δεν προσποιούνταν ότι είναι. Ήταν ένα αντικείμενο υψηλής ωρολογοποιίας για συλλέκτες που καταλάβαιναν τι κοιτούν.

Η κάσα των 44 mm φιλοξενούσε τον εξαιρετικά λεπτό χειροκίνητο μηχανισμό Calibre 5020, μια μηχανική κατασκευή μόλις 20 jewels που λειτουργούσε στις 21.600 ταλαντώσεις ανά ώρα. Στη δεκαετία του ’70, αυτό θεωρούνταν τεχνολογικό επίτευγμα. Και ίσως ακόμη θεωρείται. Η Audemars Piguet είχε ήδη αναπτύξει φήμη ως μία από τις κορυφαίες δυνάμεις στην ultra-thin ωρολογοποιία, κάτι που συνεχίζει μέχρι σήμερα μέσα από projects όπως το Royal Oak RD#5.

Το 5691 κυκλοφόρησε σε τρεις εξαιρετικά περιορισμένες εκδόσεις. Η 5691BA από κίτρινο χρυσό ήταν η πιο «πολυπληθής», με 64 κομμάτια να πωλούνται μεταξύ 1980 και 1985. Μερικά από αυτά έφεραν τις πρώτες λευκές Tapisserie dials που είδε ποτέ η συλλογή Royal Oak. Η 5691BC από λευκό χρυσό ήταν η πιο σπάνια, με μόλις 19 τεμάχια να έχουν διατεθεί το 1981, ορισμένα εκ των οποίων έφεραν χαραγμένο το λογότυπο Royal Oak απευθείας στο caseback. Η τρίτη εκδοχή, η δίχρωμη 5691CA, συνδύαζε λευκό και κίτρινο χρυσό, με το ίδιο dual-gold αισθητικό παιχνίδι να επεκτείνεται και στην αλυσίδα. Παρήχθησαν μόλις 43 κομμάτια μεταξύ 1980 και 1982.

Το Reference 5691 δεν έμεινε μόνο του για πολύ. Ακολούθησαν gem-set εκδοχές όπως τα 5709 και 5745, αλλά και openworked μοντέλα όπως τα 5710 και 5746. Τη δεκαετία του 1990, η Audemars Piguet συνέχισε την ιδέα με νέα pocket watches διαμέτρου 48 mm, ορισμένα από τα οποία εξοπλίστηκαν με perpetual calendars κάτω από το καντράν. Η εταιρεία δεν αντιμετώπισε ποτέ το pocket watch ως ρετρό φετίχ. Το είδε σαν πεδίο πειραματισμού.

Και εδώ ακριβώς αποκτά ενδιαφέρον το σημερινό Royal Pop. Γιατί, πίσω από τα φωσφορίζοντα χρώματα, το Bioceramic και την hype αισθητική, η συνεργασία με τη Swatch δεν είναι τελικά μια βεβήλωση του Royal Oak, όπως πολλοί φοβήθηκαν. Είναι μια pop επανερμηνεία μιας ιδέας που υπήρχε ήδη βαθιά μέσα στο DNA της Audemars Piguet.

 

Το νέο Royal Pop δανείζεται σχεδόν αυτούσια τη γεωμετρική αρχιτεκτονική του 5691. Η οκταγωνική στεφάνη, το tapisserie dial, η λογική του αντικειμένου που ζει εκτός καρπού, ακόμη και η μετατροπή του σε desk watch μέσω stand, όλα παραπέμπουν άμεσα στο vintage pocket watch των αρχών του ’80. Η διαφορά είναι πως εκεί όπου το 5691 απευθυνόταν σε αριστοκρατικούς συλλέκτες πολύτιμων μετάλλων, το Royal Pop απευθύνεται στη γενιά της streetwear κουλτούρας και της modular αισθητικής.

 

Και σαν να μην έφτανε αυτό, η Audemars Piguet παρουσίασε σχεδόν ταυτόχρονα και το «150th Heritage», ένα pocket watch 50 mm από πλατίνα με 30 complications, Grande Sonnerie, split-seconds flyback chronograph, flying tourbillon και semi-Gregorian perpetual calendar. Ένα αντικείμενο τόσο πολύπλοκο που μοιάζει περισσότερο με μηχανικό πλανητάριο παρά με ρολόι τσέπης.

 

Η αντίθεση είναι σχεδόν σουρεαλιστική: από ένα ρολόι τσέπης των 400 δολαρίων από Bioceramic, μέχρι ένα ρολόι τσέπης των 2,5 εκατομμυρίων ελβετικών φράγκων.

Και όμως, και τα δύο αφηγούνται ακριβώς την ίδια ιστορία.

Ότι η Audemars Piguet δεν βλέπει πλέον το pocket watch ως απολίθωμα μιας άλλης εποχής. Το αντιμετωπίζει ξανά ως πεδίο ελευθερίας, δημιουργικότητας και ωρολογιακού πειραματισμού. Και ίσως αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο όλης της υπόθεσης: η πραγματικά αντισυμβατική κίνηση είναι να βγάλεις εντελώς το ρολόι από τον καρπό.

Διαβάστε επίσης:

Μια συνεργασία στα όρια της ύβρεως: Audemars Piguet x Swatch Royal Pop

Το skeletonized Panerai που βλέπει στα 500 μέτρα

Η “COCO GAME” Capsule μετατρέπει το παιχνίδι σε υψηλή κοσμηματοποιία και ωρολογοποιία