«Η αλήθεια βρίσκεται εκεί έξω», έλεγε το σλόγκαν της παλιάς σειράς επιστημονικής φαντασίας. Και γέμιζε η οθόνη με ανεξήγητα φαινόμενα και άγνωστα ιπτάμενα αντικείμενα, εξωγήινους και μεταλλαγμένους, κυβερνητικές συνωμοσίες και πολιτικές συγκαλύψεις. Όλα εκεί έξω! ΄Εξω από το σπίτι, έξω απ’ το γραφείο, έξω από τη γη … έξω από το κόμμα …έξω γενικώς! Συμφωνώ.

Διότι εκεί λάμπει η αλήθεια η μοναδική. Εκεί τα μυστήρια του σύμπαντος αποκαλύπτονται, όταν φερ’ ειπείν ο Λαφαζάνης θυμάται τον πρώην σύντροφο Τσίπρα να κοροϊδεύει τον κόσμο με «αερολογίες και φτηνές δημαγωγίες» (Αν είναι δυνατόν! Έκανε τέτοιο πράγμα ο άνθρωπος;) Εκεί το ερώτημα «ποιος είμαι εγώ και πού πάω», σου χτυπάει καμπανάκι, όταν ο πρόεδρος Νίκος σου λέει «ξου». Εκεί γίνονται, ακόμα και διαπραγματεύσεις εικονικής πραγματικότητας, κάτι σαν τις συναντήσεις του Βαρουφάκη με τους κακούς Γερμανούς. Εκεί και το άλλο το καλό, του Σαββόπουλου «Κι έρχεται η στιγμή για ν’ αποφασίσεις / με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις», που βάζει τα μεγάλα τα διλήμματα (αλήθεια, τι κόμμα είναι ο Καραμανλής;)

1

Ίσως γι’ αυτό λοιπόν, μερικοί υπουργοί και βουλευτές λείπουν διαρκώς έξω. (Ή έστω στις κατάλληλες στιγμές.) Αναζητώντας την αλήθεια, τα X-Files κύριε Γεωργιάδη μου, αυτός είναι λόγος, τίποτε άλλο το μεμπτό. Μην τους παρεξηγείτε. Και στη σελήνη ακόμη, να πάει ο κ. Δένδιας, λόγου χάριν, δικαιολογημένος είναι, έχει στόχο, έχει και πρόγραμμα ο άνθρωπος με τόσους εξωγήινους που κυκλοφορούν εκεί έξω, υποχρέωσή του να τους αντιμετωπίσει, να οργανώσει την άμυνα της χώρας. Διότι ναι μεν, το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του αλλά αν έρθουν και τίποτε Alien, που κάνουν βόλτες από πάνω, λέει, όπως επισήμως μας ενημέρωσαν οι αμερικανοί φίλοι μας και ζητιάνε μερδικό; Ποία η θέση μας;

Δεν ξέρω βέβαια, αν οι συγκεκριμένοι έχουν μεγάλη σκασίλα για όσα γίνονται στην Ελλάδα, γεγονός όμως είναι, ότι πολλά τα περίεργα έχουν μαζευτεί εσχάτως. Θα ξεχάσω εγώ, τους αεροψεκασμούς με τα τοξικά που στειρώνουν τον κόσμο –γι’ αυτό σου λέει, η υπογεννητικότητα στη χώρα. ΄Η μήπως τα τσιπάκια στα εμβόλια, χώρια στις ταυτότητες. Και το άλλο, που η Γη είναι επίπεδη κι άμα πας στην άκρη θα πέσεις… (Τις φήμες πάντως ότι τη Ζωή την έχουν κατοικήσει εξωγήινοι την απορρίπτω μετά βδελυγμίας.)

Αλλά ζουν ανάμεσά μας όλοι αυτοί. Κάνουν και κόμματα. Και κατεβαίνουν και σε εκλογές. Ειδική στις ολιστικές θεραπείες αίφνης, η πρόεδρος Μαρία. Κι από μεταβολομική ξέρει, κι από νευροανάδραση γνωρίζει, κι αν πεις και για κβαντική ιατρική, στα δάχτυλα την παίζει. Τι είναι όλα αυτά θα σας γελάσω, ένας απλός άνθρωπος είμαι, τόσες ειδικότητες πού να τις προλάβω. Εκείνη όμως, και θα μας σώσει ως χώρα και θα μας γιατρέψει ως ασθενείς. Κόμμα και ιατρείο μαζί! Ψήφος και φάρμακα μαζί! Δύο σε ένα με βιοσυντονισμούς, και αυτοέλεγχο της εγκεφαλικής δραστηριότητας, σου λέει. Διότι η επιστήμη προοδεύει. Δεν μπορεί να μένει στα μαντζούνια. Για την πολιτική δεν ξέρω.

Από την άλλη, δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω, ότι η επιτυχία είναι εξασφαλισμένη με τόσους σαλεμένους που κυκλοφορούν ολόγυρα. Προς γνώσιν των αρμοδίων. «Γιατροί χρυσέ μου, γιατροί, χρειαζόμαστε πολλούς γιατρούς…», που έλεγε κι η Ρένα Βλαχοπούλου.

Στο μεταξύ ο τζίτζιρας, ο μίτζιρας, ο τζιτζιμιτζιχότζιρας έχουν μαζευτεί στο κόμμα του προέδρου Νίκου, κάτι σαν καταφύγιο αστέγων ένα πράγμα αλλά μόνον τη Θεοδώρα δεν χωράει. Απαράδεκτο. Επειδή έκανε μια-δυο βόλτες η γυναίκα στα πέριξ να δει τι παίζει κι εκεί, είναι λόγος αυτός τιμωρίας; Δεν της φτάνει το ναυάγιο του Στέφανος -μόνο αυτή δεν είδε πάντως, τη μούφα ολοζώντανη εμπρός της- τσάμπα και οι εκστρατείες με τα ταγιέρ και τα γοβάκια στον κάμπο με τα τρακτέρ για να πλασάρει τον φέρελπι νέο. Εις μάτην όλα… Αλλά «…Ας φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί / να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό. /Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν», που γράφει κι ο Καβάφης. Όπερ μεθερμηνευόμενον είναι κι άλλοι ενδιαφερόμενοι, που κυκλοφορούν στην πιάτσα.