Οι εκλογές σημαίνουν στην ουσία το τέλος των παιγνιδιών εντυπώσεων. Για τέσσερα χρόνια τώρα οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ (για να μην ξεχνιόμαστε, όλοι κουβαλάνε την ιστορία τους) δοκίμασαν κάθε μέσο και μέθοδο εκτός από την αλήθεια για να βρεθούν ξανά στην εξουσία. Ο στόχος τους ήταν ένας και μοναδικός: να την ελέγξουν. Τίποτα δεν τους «βγήκε». Το γεγονός ότι θα μπορούσαν να είχαν κερδίσει οπαδούς αν έδειχναν ότι στηρίζουν την φιλελεύθερη δημοκρατία, αν κατέθεταν ένα ολοκληρωμένο και πειστικό εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης, αν έκοβαν τους ισχυρούς δεσμούς τους με το εξωθεσμικό περιβάλλον, δεν αποτελούσε γι’ αυτούς επιλογή. Ήταν  θέμα DNA.

Η Ν.Δ. ήρθε στην εξουσία σε περιβάλλον που άλλαξε άρδην μέσα σε 6 μήνες. Στα επόμενα τρία χρόνια αντιμετώπισε τρεις σοβαρές κρίσεις που έχρηζαν άμεσης αντιμετώπισης, με μάλλον ανορθόδοξα μέσα. Είναι σαφές ακόμη και σε κακόπιστους (όχι όμως στο κομματικό κατεστημένο του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και του ΠΑΣΟΚ) ότι δεν μπορούσε να μην αλλάξει τις προτεραιότητες της, δεν είχε την ευχέρεια να εφαρμόσει το πρόγραμμα της.

Αντιμέτωπη με ένα κράτος ανοργάνωτο, αδιαφανές, οπισθοδρομικό σε νοοτροπία και λειτουργία, υποχρεώθηκε να κάνει εκπτώσεις. Αυτό δεν δικαιολογεί τα λάθη της. Τα εξηγεί, όμως, και οδηγεί τον κάθε μη ιδεοληπτικό πολίτη να θέσει στον εαυτό του δύο αμείλικτα ερωτήματα:

• Θα είχε κάνει καλύτερη δουλειά ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ από τη Ν.Δ. στην αντιμετώπιση των κρίσεων; Τι μας μηνύει η διακυβέρνηση του 2015-2⁰¹⁹ και τι αυτή της περιόδου 2019- 2023;
• Στα αμέσως επόμενα χρόνια η χώρα θα αντιμετωπίσει νέες, σοβαρές κρίσεις –παγκόσμιας φύσης. Ποιόν θέλω στο τιμόνι της Ελλάδας: τον Μητσοτάκη ή τον Τσίπρα;

Μάταια προσπαθεί να μπει στο παιγνίδι το ΠΑΣΟΚ, Αφού κατέστρεψε τα κορυφαία χαρτιά του σε θέματα και ανθρώπους, επιδιώκει να επιβιώσει καλλιεργώντας την ασάφεια. Παραγνωρίζει ότι στην συγκεκριμένη στιγμή ο Έλληνας πολίτης θέλει καθαρές λύσεις – διότι έχει ωριμάσει και αντιμετωπίζει το μέλλον με ανασφάλεια.

Υποπτεύομαι ότι η περιπέτεια με την απλή αναλογική, που για λόγους εξουσίας έριξε στην αρένα ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν τον ικανοποιεί. Σε άλλες εποχές, ίσως. Τώρα, όχι.

Ο πολίτης δεν ψηφίζει αγγέλους. Πολιτικά όντα με όραμα και διαχειριστική ικανότητα ψηφίζει.

Διαβάστε επίσης

Η τραγωδία στα Τέμπη λίγα μας δίδαξε