Πολιτισμός

Η «Αρέθουσα», το μουσείο της Χαλκίδας έτοιμο στο τέλος του χρόνου  

  • Μαρία Θερμού 

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Χαλκίδας στο εργοστάσιο «Αρέθουσα» του 1902


Ολοκληρωμένο πλήρως θα είναι ως το τέλος του χρόνου το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Χαλκίδας «Αρέθουσα», που στεγάσθηκε σε ένα εξαιρετικό, βιομηχανικό κτήριο των αρχών του 20ού αιώνα, κηρυγμένο μνημείο πολιτισμικής κληρονομιάς. Το μουσείο, που επισκέφθηκε την Παρασκευή η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη φιλοξενεί ήδη αρκετά από τα ευρήματα που έχουν προκύψει από τις ανασκαφές στην Εύβοια και συγκεκριμένα από τη Χαλκίδα, την Αυλίδα, την Ερέτρια, την Αιδηψό και αλλού. Με την ολοκλήρωσή του εξάλλου θα περιλαμβάνει εκθέματα και από την Σκύρο.

  Ένα βοτσαλωτό δάπεδο από μία οικία της Ελληνιστικής εποχής από την Ερέτρια στο οποίο εικονίζεται ο Τρίτωνας να παλεύει με το μυθικό τέρας τη Σκύλλα έχει τοποθετηθεί ήδη στο μουσείο. Παράλληλα υπάρχει μία ενότητα για τον αποικισμό και το ταξίδι του Ευβοϊκού αλφάβητου στη Δύση, όπου με τον χρόνο μετεξελίχθηκε, όπως είναι γνωστό στο λατινικό αλφάβητο.

Η υπουργός Πολιστισμού Λίνα Μενδώνη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Χαλκίδας

Το ταξίδι στην ιστορία της Εύβοιας αναπτύσσεται μέσα από τέσσερις βασικούς θεματικούς άξονες, συγκεκριμένα για την πολιτειακή οργάνωση, την οικονομία, τη θρησκεία και την έννοια της πολιτισμικής ταυτότητος της περιοχής. Προστίθεται όμως ακόμη και ένα αφιέρωμα στην ιστορία του κτηρίου, από την κατασκευή του ως εργοστασίου έως την ανακαίνισή του και τη λειτουργία του ως μουσείο.

 Το Αρχαιολογικό Μουσείο Χαλκίδας «Αρέθουσα»  βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της πόλης της Χαλκίδας, πάνω στον οδικό άξονα που οδηγεί από την ηπειρωτική Ελλάδα στη Β. και Ν. Εύβοια. Στην αρχαιότητα το σημείο αυτό ήταν κοντά στο λιμάνι της Κλασικής ως την Ρωμαϊκή εποχή ενώ στην ευρύτερη περιοχή έχουν εντοπιστεί αρχαία δημόσια κτήρια, βιοτεχνικές και λιμενικές εγκαταστάσεις.

Τμήμα της έκθεσης του Αρχαιολογικού Μουσείου Χαλκίδας

Το παλαιό εργοστάσιο «Αρέθουσα» κτίσθηκε το 1902 για λογαριασμό της εταιρείας των αδερφών Ζάχου και του Χ. Δαβούρτζικα και λειτούργησε κυρίως ως οινοπνευματοποιείο – ποτοποιείο, αλλά και ως παγοποιείο. Η επιλογή της θέσης άλλωστε είχε γίνει ακριβώς για να βρίσκεται κοντά στη θάλασσα και τον κάμπο του Λήλαντα όπου παραγόταν η σταφίδα, πρώτη ύλη για τη λειτουργία του.

Βοτσαλωτό δάπεδο της Ελληνιστικής εποχής που αποκολλήθηκε από οικία και εκτίθεται στο μουσείο

 Ένα βυζαντινό μνημείο της Χαλκίδας εξάλλου, ο ναός της Αγίας Παρασκευής, μπαίνει σε πρόγραμμα αποκατάστασης με προϋπολογισμό 4.700.000 ευρώ,  όπως ανακοίνωσε η υπουργός Πολιτισμού. Πρόκειται για  το σημαντικότερο σωζόμενο μεσαιωνικό μνημείο της πόλης και ένα από τα σπουδαιότερα της περιόδου της Φραγκοκρατίας, στην Ελλάδα, με σημαντικές ζημιές όμως που υπαγορεύουν την άμεση εξασφάλιση και την προστασία του. Το έργο θα χρηματοδοτηθεί από το Εθνικό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας. Ένα ακόμη μνημείο τέλος, το εμβληματικό οθωμανικό́ αρχοντικό́ της οδού Παίδων πρόκειται να αναστηλωθεί και να συντηρηθεί, όπως έχει εγκριθεί ήδη.


ΣΧΟΛΙΑ