Αυτά είναι τα δώδεκα ακριβότερα έργα τέχνης στον κόσμο – Ευρώπη, Αμερική, Κίνα

Στην αίθουσα δημοπρασιών επικρατούσε αναβρασμός. Τα σχόλια περίσσευαν πριν σημάνει η έναρξη και το θερμόμετρο ανέβηκε μόλις άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες προσφορές, με το μνημειώδες έργο του Τζάκσον Πόλοκ, τρόπαιο επί σκηνής του οίκου Christie’s να περιμένει τον επόμενο ιδιοκτήτη του.

Την περασμένη Δευτέρα ένα ακόμη ρεκόρ θα καταγραφόταν στην ιστορία των δημοπρασιών και στην αγορά της τέχνης αλλά η τιμή ενός πίνακα δεν είναι φυσικά, το πιο ενδιαφέρον πράγμα σ΄αυτόν. Υπάρχει κάτι περισσότερο, πέρα από τους δισεκατομμυριούχους με καλό γούστο –ή τουλάχιστον ακριβό- που σπεύδουν για την απόκτηση ενός σπουδαίου έργου μεγάλου καλλιτέχνη για να το εξαφανίσουν τις περισσότερες φορές στις ιδιωτικές συλλογές τους.

Είναι η ιστορία αυτού του έργου που μετράει, η σημασία που είχε για τον καλλιτέχνη, ο λόγος για τον οποίο γίνεται συλλεκτική εμμονή αλλά και γιατί, αιώνες ενδεχομένως, μετά τη δημιουργία του εξακολουθεί να διαθέτει δυναμική και απήχηση, που …απλώς μετριέται σε εκατομμύρια.

Η καλύτερη τέχνη έτσι, αυτή που εξελίσσει τον πολιτισμό, παραμένει εντυπωμένη στο μυαλό και αλλάζει τον τρόπο που βλέπει κανείς τον κόσμο δεν έχει καμία σχέση με το τι είναι διατεθειμένος να πληρώσει κάποιος σε μια δεδομένη βραδιά δημοπρασίας. Υπάρχει σε έναν χώρο που τα χρήματα δεν μπορούν να αγγίξουν. Αλλά φυσικά, όταν ένα έργο περάσει ένα όριο, υπάρχει κάτι σχεδόν αναπόφευκτο στην σπείρα των τιμών. Με κάθε πώληση που σπάει ρεκόρ, ο πήχης τίθεται ψηλότερα, το διακύβευμα γίνονται εντονότερο και η φρενίτιδα βαθαίνει. Κάθε τιμή ανοίγει την πόρτα σε μια άλλη πιθανότητα και όλα είναι ανοιχτά.

Αν ένα έργο μπορεί να πουληθεί για 450 εκατομμύρια δολάρια, όπως έχει συμβεί ήδη με τον «Salvator Mundi», που θεωρείται ότι είναι δημιούργημα του Λεονάρντο ντα Βίντσι, τι εμποδίζει το επόμενο να φθάσει το μισό δισεκατομμύριο ή και περισσότερο; Όσο όμως οι αριθμοί αυξάνονται τόσο η απομάκρυνση από την ουσία είναι αισθητή. Γιατί εν τέλει το έργο είναι η αξία και όχι η τιμή του.

Σε μια λίστα έτσι, με δώδεκα από τα ακριβότερα έργα τέχνης, που έχουν πωληθεί ποτέ σε δημοπρασία, έχοντας ξεπεράσει τα 100 εκατομμύρια δολάρια μπορεί κανείς να σημειώσει εκτός από το χρήμα, αυτό ακριβώς που κάνει την τέχνη μοναδική.

Ο «Σωτήρας του κόσμου» του Λεονάρντο ντα Βίντσι (;)

Πρώτος φυσικά, ο «Σωτήρας του κόσμου» αλλά είναι όντως έργο του Λεονάρντο ντα Βίντσι; Οι αμφιβολίες που έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς είναι πολλές ενώ υπάρχει και η άποψη, ότι ένα τμήμα του, συγκεκριμένα τα χέρια του Ιησού ζωγραφίστηκαν από άλλο καλλιτέχνη ή τους μαθητές του Ντα Βίντσι σε μεταγενέστερο χρόνο. Από την άλλη ως απάντηση έρχεται η πρόταση άλλου ειδικού, ότι το μειδίαμα της μορφής προσομοιάζει του χαμόγελου της Μόνα Λίζα.

Το έργο απεικονίζει τον Ιησού Χριστό κατά μέτωπον με το δεξί του χέρι να ευλογεί και το αριστερό να κρατά μια κρυστάλλινη σφαίρα ενώ τα ενδύματά του είναι αναγεννησιακά. Χρονολογούμενος περίπου το 1499–1510 θεωρούνταν αρχικά ως αντίγραφο κάποιου απολεσθέντος πρωτότυπου, όταν όμως αφαιρέθηκαν οι επιζωγραφίσεις με τις οποίες ήταν καλυμμένο και αποκαταστάθηκαν οι φθορές του εμφανίστηκε στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου, το 2011 ως αυθεντικό έργο του Ντα Βίντσι.

Αμέσως άρχισε η συζήτηση γύρω από την αυθεντικότητά του αλλά οι όποιες αμφιβολίες δεν ανέκοψαν την πώλησή του τον Νοέμβριο του 2017 από τους Christie’s Νέας Υόρκης στον πρίγκιπα της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν για 450,3 εκατομμύρια δολάρια.

Η πώληση είχε πραγματοποιηθεί σε μια γεμάτη αίθουσα εν μέσω ενός έντονου πολέμου προφορών, ο οποίος διήρκεσε 19 λεπτά. Η αρχή έγινε με 100 εκατομμύρια δολάρια ενώ όταν ο πίνακας ξεπέρασε τα 200 εκατομμύρια οι παριστάμενοι ξέσπασαν σε ζητωκραυγές και χειροκροτήματα. Αλλά υπήρχε μεγάλη ακόμη άνοδος ώσπου να κλείσει τελικά στα 400 εκατομμύρια δολάρια, με επιπλέον 50 εκατομμύρια σε αμοιβές.

Παρά την αβεβαιότητα για την αυθεντικότητά του αλλά και την αμφιλεγόμενη αποκατάστασή του η σύνδεση με τον Ντα Βίντσι γοήτευσε τους αγοραστές. Να σημειωθεί όμως, ότι ο πίνακας είχε πωληθεί το 2005 για μόλις 1.175 δολάρια το 2005 ως έργο κάποιου μαθητή του Λεονάρντο.

Η πώληση εξάλλου, σηματοδοτήθηκε από μία προσεκτικά ενορχηστρωμένη διαφημιστική καμπάνια από τον οίκο Christie’s, η οποία περιελάμβανε μια παγκόσμια περιοδεία με την υποστήριξη διασημοτήτων, όπως η Πάτι Σμιθ και ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Σε κάθε περίπτωση όμως, η πώληση αυτή, εκτός από το ρεκόρ τόνισε επίσης, τον ολοένα και πιο σημαντικό ρόλο της αγοραίας αξίας στον κόσμο της τέχνης, όπου η τιμή μπορεί να επισκιάσει την ιστορική και καλλιτεχνική σημασία ενός έργου.

Το πορτρέτο μιας κυρίας από τον Γκούσταφ Κλιμτ

Το πορτρέτο της Ελίζαμπετ Λέντερερ (1914–16) του Γκούσταφ Κλιμτ έγινε τον Νοέμβριο του 2025 το δεύτερο ακριβότερο έργο τέχνης, που πουλήθηκε ποτέ σε δημοπρασία, όταν έφτασε τα 236,4 εκατομμύρια δολάρια στον οίκο Sotheby’s. Το ολόσωμο πορτρέτο, ένα από τα δύο μόνο επώνυμα έργα του Κλιμτ, που βρίσκονταν σε ιδιωτικά χέρια ήταν το αδιαμφισβήτητο κεντρικό κομμάτι της πώλησης της Συλλογής Λέοναρντ Λόντερ. Η δημοπρασία ξεκίνησε στα 130 εκατομμύρια δολάρια και διήρκεσε 20 λεπτά μεγάλης έντασης, ώσπου το έργο να κατακυρωθεί σε άγνωστο αγοραστή.

Το αποτέλεσμα ξεπέρασε έτσι,το έργο του Πικάσο «Οι γυναίκες του Αλγερίου», το οποίο κατείχε το ρεκόρ για μοντέρνο έργο τέχνης με 179,4 εκατομμύρια δολάρια από το 2015.

Ο πίνακας ήταν παραγγελία μίας από τις σημαντικότερες οικογένειες προστατών του Κλιμτ στη Βιέννη και επέζησε από την κατάσχεση κατά τη διάρκεια του πολέμου για να τους επιστραφεί μετά το τέλος του, το 1948 πριν εισέλθει στη συλλογή του Λόντερ τη δεκαετία του 1980.

Η εκτιμώμενη αξία του άνω των 150 εκατομμυρίων δολαρίων αναμενόταν ευρέως να αμφισβητήσει το προηγούμενο υψηλό του καλλιτέχνη. Και πράγματι ξαναέγραψε τα βιβλία των ρεκόρ εδραιώνοντας τον Κλιμτ ως έναν από τους λίγους ζωγράφους της πρώιμης μοντέρνας εποχής, που είναι σταθερά ικανοί να επιτυγχάνουν τιμές εννεαψήφιου αριθμού στη σημερινή αγορά και ενδεχομένως να ανοίξουν την πόρτα για ακόμη περισσότερα αριστουργήματά του, που θα σπάσουν το φράγμα των 200 εκατομμυρίων δολαρίων.

Η Μέριλιν από τον Γουόρχολ

Το «Shot Sage Blue Marilyn» του Άντι Γουόρχολ, μια από τις πιο εμβληματικές εικόνες στη σύγχρονη τέχνη έγινε, το 2022 το πιο ακριβό έργο τέχνης του 20ού αιώνα που πουλήθηκε ποτέ σε δημοπρασία, όταν απέφερε 195 εκατομμύρια δολάρια στον οίκο Christie’s της Νέας Υόρκης.

Η μεταξοτυπία, βασισμένη σε ένα διαφημιστικό στιγμιότυπο της Μέριλιν Μονρόε από την ταινία «Νιαγάρας» του 1953 αποτελεί μέρος της διάσημης σειράς του Γουόρχολ «Shot Marilyn», που πήρε το όνομά της από ένα περιστατικό του 1964, όταν η καλλιτέχνιδα περφόρμανς Ντόροθι Πόντμπερ πυροβόλησε μια στοίβα καμβάδων του Γουόρχολ.

Το έργο ήταν το αστέρι της βραδιάς σ΄εκείνη τη δημοπρασία προσελκύοντας τον ανταγωνισμό από τέσσερις πλειοδότες, ανάμεσα στους οποίους και ο έμπορος τέχνης Λάρι Γκαγκόζιαν, ο οποίος υπέβαλε προσφορά αυτοπροσώπως και τελικά εξασφάλισε τον πίνακα στην τιμή των 170 εκατομμυρίων δολαρίων, πολύ κάτω πάντως, από την εκτίμηση των 200 εκατομμυρίων.

Τα έργα «Shot Marilyn» είναι από τα πιο περιζήτητα του Γουόρχολ, καθώς υπάρχουν μόνο πέντε εκδοχές τους. Το συγκεκριμένο πορτρέτο βρισκόταν σε ιδιωτική συλλογή για πέντε δεκαετίες, συγκεκριμένα στους ελβετούς εμπόρους Τόμας και Ντόρις Άμαν. Η πώλησή του, σε κάθε περίπτωση επιβεβαίωσε τη θέση του Γουόρχολ στην κορυφή των εκτιμήσεων της σύγχρονης τέχνης. 2

Ο επικός Τζάκσον Πόλοκ

Η μόλις τελευταία ένταξη στη λέσχη των εκατομμυρίων, το «Number 7A» του 1948 του Τζάκσον Πόλοκ ξεπέρασε κατά πολύ την εκτίμησή του στην δημοπρασία των Christie’s και έγινε έτσι, ένας από τους πιο ακριβούς πίνακες που πουλήθηκαν ποτέ.

Ο Πόλοκ ζωγράφισε το έργο σε ηλικία 36 ετών, ακριβώς την εποχή, που επινόησε για πρώτη φορά την τεχνική ζωγραφικής με σταγόνες εφαρμόζοντάς την στο πάτωμα ενός αχυρώνα κοντά στο Ανατολικό Χάμπτον της Νέας Υόρκης. Ο καλλιτέχνης συγκεκριμένα, πετούσε το χρώμα του στον καμβά αντί να το εφαρμόζει απ’ ευθείας με το πινέλο του και αυτή η τεχνική απομάκρυνε το χέρι του από τον πίνακα αφήνοντας την εφαρμογή του χρώματος στην τύχη.

Ο πίνακας αρχικά ανήκε στον επιχειρηματία Άλφρεντ Τόουμπμαν, ο οποίος τον πούλησε αργότερα, το 2000 στον μεγιστάνα των εκδόσεων Σάμιουελ Ίρβινγκ Νιούχαους για να φθάσει μία δεκαετία σχεδόν μετά τον θάνατο του τελευταίου στη δημοπρασία με εκτίμηση μόνον(!) 100 εκατομμύρια δολάρια. Να σημειωθεί εξάλλου, ότι το έργο είχε να εμφανιστεί από το 1977.

Το έργο κατέληξε, όπως είναι γνωστό, να ξεπεράσει κατά πολύ την εκτίμησή του και παρ’ ότι η δημοπρασία ξεκίνησε στα 80 εκατομμύρια δολάρια, μετά από 60 προσφορές κατέληξε στο συνολικό ποσόν των 181,2 εκατομμυρίων δολαρίων.

Το ακριβότερο έργο του Πικάσο

Ο πίνακας «Γυναίκες του Αλγερίου» (Έκδοση «Ο»)» (1955) του Πάμπλο Πικάσο σημείωσε νέο ρεκόρ δημοπρασίας το 2015, όταν πουλήθηκε για 179,4 εκατομμύρια δολάρια στον οίκο Christie’s της Νέας Υόρκης, καθιστώντας τον πιο ακριβό πίνακα, που πουλήθηκε ποτέ σε δημοπρασία εκείνη την εποχή.

Ο πίνακας, το τελευταίο και πιο περίπλοκο έργο της σειράς 15 έργων του Πικάσο με θέμα τις «Γυναίκες του Αλγερίου» (1954–55) είχε μια εκτίμηση περίπου 140 εκατομμυρίων δολαρίων αλλά ξεπέρασε αυτό το ποσό μετά από μεγάλες προσφορές. Ο ανταγωνισμός για το αριστούργημα διεξήχθη εξ ολοκλήρου τηλεφωνικά, με τα τότε στελέχη της Christie’s, να εκπροσωπούν τους αντίπαλους πλειοδότες.

Η σειρά «Γυναίκες του Αλγερίου» είναι εμπνευσμένη από το ομώνυμο αριστούργημα του Ευγένιου Ντελακρουά, του 1834. Δημιουργήθηκε ως απάντηση στην εθνικιστική εξέγερση στην Αλγερία κατά της γαλλικής αποικιακής κυριαρχίας και αντανακλά τη γοητεία του Πικάσο τόσο από την ευρωπαϊκή οριενταλιστική τέχνη όσο και από το εξελισσόμενο πολιτικό τοπίο της εποχής. Η εκδοχή του συγκεκριμένου έργου μάλιστα, θεωρείται η πιο περίτεχνη και πλήρως υλοποιημένη του σετ.

Ο πίνακας εξάλλου, είχε αξιοσημείωτη προέλευση, αφού αρχικά αποκτήθηκε από τους συλλέκτες της Νέας Υόρκης Βίκτορ και Σάλι Γκάνζ, το 1956. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε δημοπρασία το 1997, όταν πουλήθηκε για 31,9 εκατομμύρια δολάρια, που σημαίνει ότι η αξία του αυξήθηκε σχεδόν έξι φορές σε λιγότερο από δύο δεκαετίες. Ενώ ο οίκος Christie’s διατήρησε την εμπιστευτικότητα σχετικά με τον νικητή της δημοπρασίας, μεταγενέστερες αναφορές υπέδειξαν ότι ο αγοραστής ήταν ο πρώην πρωθυπουργός του Κατάρ, Χαμάντ ιμπν Τζαμπρ αλ Θάνι.

Ο αισθησιασμός του Μοντιλιάνι

Το έργο του Αμεντέο Μοντιλιάνι «Ξαπλωμένο Γυμνό» (1917–18) ξεπέρασε κατά πολύ τις προσδοκίες στον οίκο Christie’s της Νέας Υόρκης το 2015, όταν πουλήθηκε για 170,4 εκατομμύρια δολάρια, υπερδιπλασιάζοντας το προηγούμενο ρεκόρ δημοπρασίας του καλλιτέχνη, που ήταν στα 70,7 εκατομμύρια.

Το έργο, το οποίο είχε μια εκτίμηση άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων έγινε έτσι, ο δεύτερος πιο ακριβός πίνακας που πουλήθηκε ποτέ σε δημοπρασία εκείνη την εποχή. Η πώληση πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βραδινής δημοπρασίας του Christie’s με θέμα «Η Μούσα του Καλλιτέχνη», η οποία στόχευε να δημιουργήσει ενθουσιασμό γύρω από τα αριστουργήματα του 20ού αιώνα.

Το γυμνό του Μοντιλιάνι πράγματι φόρτισε την αίθουσα με δυναμικές προσφορές ώσπου να καταλήξει στον κινέζο δισεκατομμυριούχο επιχειρηματία και συλλέκτη Liu Yiqian -όπως έγινε γνωστό αργότερα- που εξασφάλισε το έργο μέσω τηλεφώνου.

Το «Ξαπλωμένο Γυμνό» είναι μέρος της περίφημης σειράς γυμνών του Μοντιλιάνι, που ζωγραφίστηκαν μεταξύ 1916 και 1919. Αυτά τα έργα, επαναστατικά στον αισθησιασμό τους και τολμηρά στην προσέγγισή τους είχαν σκανδαλίσει το Παρίσι όταν εκτέθηκαν για πρώτη φορά στην γκαλερί Berthe Weill το 1917, οδηγώντας στο απότομο κλείσιμο της έκθεσης από την αστυνομία. Σήμερα, θεωρούνται από τις σημαντικότερες συνεισφορές στη σύγχρονη παράδοση του γυμνού. 5

Το γυμνό πριν και μετά τον Μοντιλιάνι

Επόμενο, ένα ακόμη έργο του Μοντιλιάνι το «Ξαπλωμένο γυμνό (στην αριστερή της πλευρά)» (1917), ένα από τα πιο διάσημα γυμνά του καλλιτέχνη πουλήθηκε για 157,2 εκατομμύρια δολάρια στον οίκο Sotheby’s Νέας Υόρκης το 2018. Ρεκόρ και αυτό ως το πιο ακριβό έργο τέχνης, που πουλήθηκε ποτέ στον οίκο Sotheby’s εκείνη την εποχή είναι ένας καμβάς μεγάλης κλίμακας, που απεικονίζει μια γυμνή γυναίκα να κοιτάζει πάνω από τον ώμο της τον θεατή.

Το έργο ανήκει στην πρωτοποριακή σειρά του Μοντιλιάνι με τα ξαπλωμένα γυμνά του, ζωγραφισμένα μεταξύ 1916 και 1919. Όταν εκτέθηκαν για πρώτη φορά, το 1917 στην γκαλερί του παριζιάνικου εμπόρου Berthe Weill, αυτοί οι ερωτικοί πίνακες προκάλεσαν τέτοιο σκάνδαλο, που η αστυνομία έκλεισε την έκθεση μετά από μόλις δύο ημέρες. Εκείνη την εποχή εξάλλου, πουλήθηκαν μόνο δύο σχέδια του καλλιτέχνη. Σήμερα ωστόσο, οι ειδικοί δηλώνουν πως «υπάρχει το γυμνό πριν από τον Μοντιλιάνι και υπάρχει το γυμνό μετά τον Μοντιλιάνι».

Οι φιγούρες του Ζορζ Σερά

Τον Νοέμβριο του 2022 ένα αριστούργημα του Ζορζ Σερά των αρχών του 20ού αιώνα, τα «Μοντέλα» (1888), πουλήθηκε στο ποσό των 149 εκατομμυρίων δολαρίων στον οίκο Christie’s της Νέας Υόρκης. Ο πίνακας, που απεικονίζει τρεις γυμνές φιγούρες στο χαρακτηριστικό στυλ πουαντιγισμού του Σερά ήταν ένα από τα σπανιότερα ιδιωτικά έργα του καλλιτέχνη. Προερχόταν από τη συλλογή του συνιδρυτή της Microsoft, Πολ Άλεν και αναμενόταν να ξεπεράσει τα 100 εκατομμύρια δολάρια σε δημοπρασία, όπως και έγινε.

Η πώληση έθεσε νέο ρεκόρ δημοπρασίας για τον καλλιτέχνη καταρρίπτοντας το προηγούμενο υψηλό των 34 εκατομμυρίων δολαρίων, που είχε επιτευχθεί το 2018 για το «The Harbor at Grandcamp» (1885). Η τελευταία φορά εξάλλου, που το «Models» εμφανίστηκε στην αγορά ήταν το 1970, όταν έπιασε λίγο πάνω από 1 εκατομμύριο δολάρια στον οίκο Christie’s. Πριν από την ιδιοκτησία του Άλεν πάντως, ανήκε στον επιδραστικό συλλέκτη John Quinn, έναν υποστηρικτή των μοντερνιστών καλλιτεχνών στις αρχές του 20ού αιώνα.

Ο Φράνσις Μπέικον και ο Λούσιαν Φρόιντ

Το έργο του Φράνσις Μπέικον «Τρεις Μελέτες του Λούσιαν Φρόιντ» (1969) έγινε για λίγο το πιο ακριβό έργο τέχνης σε δημοπρασία, όταν πουλήθηκε για 142,4 εκατομμύρια δολάρια στον οίκο Christie’s, τον Νοέμβριο του 2013. Το τρίπτυχο ξεπέρασε τότε το προηγούμενο ρεκόρ, που κατείχε το παστέλ «Η Κραυγή» του Έντβαρντ Μουνκ, το οποίο πουλήθηκε για 119,9 εκατομμύρια δολάρια στον οίκο Sotheby’s το 2012.

Το πορτρέτο τριών πάνελ του Μπέικον -κάθε μέρος έχει ύψος δύο μέτρα- απεικονίζει τον επί μακρόν φίλο και καλλιτεχνικό του αντίπαλο Λούσιαν Φρόιντ, σε μια σειρά από παραμορφωμένες πόζες. Το έργο είχε μια ασυνήθιστη ιστορία, καθώς τα πάνελ του χωρίστηκαν από έναν έμπορο τη δεκαετία του 1970 και παρέμειναν έτσι, για 15 χρόνια πριν επανενωθούν από έναν συλλέκτη, το 1989.

Το έργο αναμενόταν να πουληθεί για πάνω από 85 εκατομμύρια δολάρια, αλλά μετά από έναν πεντάλεπτο πόλεμο προσφορών, εξασφαλίστηκε η μεγάλη αύξηση της τιμής του.

Λίγο μετά την πώληση εξάλλου, ο ανώνυμος αγοραστής δάνεισε το τρίπτυχο στο Μουσείο Τέχνης του Πόρτλαντ για δημόσια προβολή από τον Δεκέμβριο του 2013 έως τον Μάρτιο του 2014

Ο άνθρωπος του Τζακομέτι

Ο «Άνθρωπος που δείχνει» (1947) του Αλμπέρτο Τζακομέτι έγινε το πιο ακριβό γλυπτό, που πουλήθηκε ποτέ σε δημοπρασία, όταν απέφερε 141,3 εκατομμύρια δολάρια στον οίκο Christie’s της Νέας Υόρκης τον Μάιο του 2015. Το χάλκινο γλυπτό σε φυσικό μέγεθος είχε πουληθεί από τον μεγιστάνα ακινήτων Σέλντον Σόλοου ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ δημοπρασίας του καλλιτέχνη, των 104,3 εκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο είχε καταγραφεί πέντε χρόνια νωρίτερα για το «Walking Man I» (1960).

Πρόκειται για ένα από τα έξι εκμαγεία που έφτιαξε ο καλλιτέχνης, έργο που φυλασσόταν ιδιωτικά για 45 χρόνια πριν από την πώλησή του. Τέσσερα από αυτά τα εκμαγεία εξάλλου, βρίσκονται σε μεγάλα μουσεία, συμπεριλαμβανομένου του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη και της Tate στο Λονδίνο, γεγονός που κατέστησε τη δημοπρασία μια εξαιρετική ευκαιρία για συλλέκτες.

Παρόμοια γλυπτά του Τζακομέτι, που απεικονίζουν αποστεωμένες, επιμήκεις φιγούρες έχουν επίσης πωληθεί για μεγάλα ποσά.

Ο πιο ακριβός κινέζος καλλιτέχνης

Το έργο του Qi Baishi με τίτλο «Δώδεκα Οθόνες Τοπίων» (1925) έσπασε ρεκόρ το 2017 φθάνοντας τα 140,8 εκατομμύρια δολάρια σε δημοπρασία στο Πεκίνο, οπότε και έγινε το πιο ακριβό κινεζικό έργο τέχνης, που πουλήθηκε ποτέ.

Ο πόλεμος των προσφορών διήρκεσε πάνω από 20 λεπτά σ΄ εκείνη τη δημοπρασία, με περισσότερες από 60 προσφορές πριν ένας κινέζος συλλέκτης εξασφαλίσει αυτό το έργο των 12 πάνελ, καθένα από τα οποία αποτυπώνει μια πανοραμική θέα από τα ταξίδια του Qi σε όλη την Κίνα. Αρχικά είχε εκτεθεί στην ατομική έκθεση του καλλιτέχνη, το 1954 ενώ αργότερα, το 1958 παρουσιάστηκε και σε μια αναδρομική του. Το σύνολο των πάνελ πάντως, φυλασσόταν από τον μαθητή του Qi, Xiuyi Guo, πριν εμφανιστεί σε δημοπρασία.

Μια παρόμοια εκδοχή του πίνακα «Δώδεκα Οθόνες Τοπίων», που ζωγραφίστηκε γύρω στο 1932 ως δώρο στον στρατηγό του Κουομιντάνγκ, Γουάνγκ Ζουανξού βρίσκεται στο Μουσείο Τσονγκκίνγκ. Το σετ που πουλήθηκε το 2017 ήταν το μόνο, που βρισκόταν σε ιδιωτικά χέρια εκείνη την εποχή, γεγονός που το καθιστά σπάνιο.

Η ερωμένη του Πικάσο

Ο πίνακας «Γυναίκα με Ρολόι», ένας από τους πολλούς πίνακες του Πικάσο, που απεικονίζει την ερωμένη του Μαρί-Τερέζ Βάλτερ έγινε το δεύτερο πιο ακριβό έργο του καλλιτέχνη που πουλήθηκε σε δημοπρασία, όταν έφτασε τα 139 εκατομμύρια δολάρια στον οίκο Sotheby’s, το 2023. Το έργο είχε σπάνια προέλευση αλλάζοντας χέρια μόνο λίγες φορές από τότε που το ζωγράφισε ο Πικάσο το 1932. Αρχικά είχε αποκτηθεί από την φιλάνθρωπο Έμιλι Φίσερ Λαντάου το 1968 από την Πινακοθήκη Pace, η οποία δύο χρόνια νωρίτερα, το είχε αγοράσει από την ελβετική Galerie Beyeler.

Τα πορτρέτα της Βάλτερ συνήθως πωλούνται σε υψηλές τιμές, έτσι το 2010 και το «Γυμνό, Πράσινα Φύλλα και Προτομή» -επίσης ζωγραφισμένο το 1932- έσπασε ρεκόρ στα 106,5 εκατομμύρια δολάρια.

 

Διαβάστε επίσης 

Ίδρυμα Dries Van Noten: Η ομορφιά ως διαμαρτυρία ζωντανεύει ένα μαγικό παλάτι της Βενετίας

Στα μέρη του βασιλιά Νέστορα – Ένας εκπληκτικός κόσμος σε έκθεση

Όταν η Ελλάδα ήταν πηγή έμπνευσης για τη Ρώμη – Έκθεση στο Μουσείο Ακρόπολης