Σκηνές μιας ζωής – Κατίνα Παξινού και Αλέξης Μινωτής σε μία ψηφιακή εμπειρία

Σπάνιες φωτογραφίες, προσωπικά αντικείμενα, κειμήλια κάθε είδους και ένα ΄Οσκαρ! Στιγμές μιας ζωής, που βρέθηκε επί χρόνια κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας και τους προβολείς της τέχνης, αν θέλει κανείς να κυριολεκτήσει όσον αφορά την Κατίνα Παξινού και τον Αλέξη Μινωτή. Πολύτιμα τεκμήρια της καλλιτεχνικής τους διαδρομής αλλά και της κοινής τους ζωής, μεγάλοι ρόλοι που ερμήνευσαν, σπουδαίες προσωπικότητες που συνάντησαν και με τις οποίες συμπορεύτηκαν, σπουδαίο υλικό στο σύνολό του, που εκτίθεται στο Μουσείο Παξινού – Μινωτή είναι πλέον διαθέσιμο και διαδικτυακά.

Η πρωτοβουλία ανήκει στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας, που ως διαχειριστής του κληροδοτήματος Αλέξη Μινωτή έχει δημιουργήσει το μουσείο γι΄αυτές τις δύο κορυφαίες μορφές του παγκόσμιου θεάτρου, με την γνωριμία μαζί τους να γίνεται πλέον και μέσα από μία διαδραστική ψηφιακή περιήγηση 360°. Με την συνταρακτική φωνή της Κατίνας Παξινού να συνοδεύει την έναρξη της περιήγησης.

Εξαιρετικά έργα τέχνης κοσμούν την πρώτη αίθουσα αυτού του μουσείου που στεγάζεται στο Μέγαρο Εϋνάρδου (Αγίου Κωνστανίνου 20 και Μενάνδρου) αλλά και αντικείμενα υψηλής αισθητικής. Εδώ ξεχωρίζουν το πορτρέτο της Παξινού από τον σκηνογράφο Κλεόβουλο Κλώνη, ένα έργο του Γιάννη Τσαρούχη από την παράσταση «Μάνα Κουράγιο», ένα ακόμη έργο του Γεράσιμου Στέρη που συμβολίζει το «θέατρο», καθώς και η φωτογραφία της Παξινού από τον διάσημο φωτογράφο Σέσιλ Μπίτον.

Προσωπικά αντικείμενα και βραβεία

Κοσμήματα που η μεγάλη τραγωδός χρησιμοποίησε στο θέατρο για την ερμηνεία των ρόλων της, γυαλιά αλλά και αντικείμενα προσωπικού καλλωπισμού περιλαμβάνονται στην δεύτερη αίθουσα όπου παρουσιάζεται το μπουντουάρ της Παξινού. Εδώ βρίσκεται και η ταμπακιέρα του Ευγένιου Ο’ Νιλ –με το όνομά του- που της δώρισε ο ίδιος αλλά και ένα κέντημα από τα δικά της χέρια. Είναι γνωστή άλλωστε αυτή η αγαπημένη ασχολία της Παξινού αλλά και δεξιότητά της, με το συγκεκριμένο κέντημα να είναι εμπνευσμένο από τον «Ματωμένο γάμο» του Λόρκα και φιλοτεχνημένο ακριβώς στην εποχή που ερμήνευε συγκλονιστικά τον ρόλο της Μάνας στο έργο. Η λέξη «duende» (ψυχή) συνοδεύει τα μοτίβα του κεντήματος. Στην ίδια ενότητα και ένα έργο του Γεράσιμου Στέρη, που κοσμούσε το εξώφυλλο του προγράμματος της παράστασης.

Στον ίδιο χώρο μπορεί κανείς να δει τα παράσημα και τα βραβεία που απονεμήθηκαν την Παξινού και τον Μινωτή, καθώς και αντικείμενα που δημιουργήθηκαν για εκείνους από τον Μποστ.

Ξεχωριστή θέση κατέχει εξάλλου, και το γραφείο του Αλέξη Μινωτή, μαζί με πολλά ακόμη προσωπικά αντικείμενα και τεκμήρια, καθένα από τα οποία αφηγείται τη δική του ιστορία. Κάθε σημείο της περιήγησης αναδεικνύει τη λαμπρή διεθνή καριέρα τους και φωτίζει την πολύτιμη πνευματική και καλλιτεχνική τους παρακαταθήκη.

Το Όσκαρ μιας σπουδαίας ερμηνείας

Ανάμεσα στα εκθέματα όμως, ιδιαίτερο είναι το αντίγραφο του Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου, που απέσπασε η Παξινού για την ερμηνεία της ως Πιλάρ στην ταινία «Για ποιον χτυπά η καμπάνα» (1943) βασισμένη στο έργο του Έρνεστ Χέμινγουεϊ και δίπλα στον Γκάρι Κούπερ και την Ίνγκριντ Μπέργκμαν. Το χρυσό αγαλματίδιο τοποθετημένο μαζί με τις φωτογραφίες της ηθοποιού από την παρουσία της στο Χόλιγουντ παραπέμπει στην εμβληματική της ερμηνεία στη συγκεκριμένη ταινία, στην οποία μάλιστα δεν ήθελε αρχικά να συμμετάσχει. Η ιστορία λέει, πως ο ίδιος ο Χέμινγουεϊ της ζήτησε να ερμηνεύσει την ισπανίδα αντάρτισσα του μυθιστορήματος ενώ εκείνη έγραψε ιστορία και για έναν ακόμη λόγο: Ότι ύστερα από απαίτησή της, οι σκηνές της γυρίστηκαν ολόκληρες, χωρίς τα απαραίτητα στον κινηματογράφο μικρά, ανεξάρτητα πλάνα.

«Θα ήθελα να αφιερώσω αυτό το βραβείο στους συναδέλφους μου στο Εθνικό Θέατρο της ρημαγμένης από τον πόλεμο Αθήνας. Ελπίζω να είναι όλοι τους καλά», είχε πει η Παξινού κατά την παραλαβή του βραβείου.

Ιδιαίτερη θέση κατέχει επίσης ένα έργο-σκηνικό του Γιάννη Τσαρούχη, καθώς και το σχετικό φωτογραφικό υλικό που ανακαλεί τη θρυλική σκηνοθεσία του Αλέξη Μινωτή στη «Μήδεια» του Λουίτζι Κερουμπίνι, το 1961 στην Επίδαυρο με τη Μαρία Κάλλας.

Να σημειωθεί ότι το ΜΙΕΤ ως διαχειριστής του κληροδοτήματος Αλέξη Μινωτή έχει υλοποιήσει την επιθυμία του ίδιου του διαθέτη και μετά τον θάνατό του, το 1996 εμπλούτισε την αρχική Αίθουσα Παξινού με επιπλέον αντικείμενα και έργα τέχνης. Έκτοτε εκπληρώνει τους μορφωτικούς σκοπούς του κληροδοτήματος και μεταξύ άλλων προκηρύσσει κάθε χρόνο υποτροφίες για σπουδαστές από όλους τους τομείς και τις ειδικότητες της θεατρικής τέχνης, καθώς και για τεχνικούς του θεάτρου που επιθυμούν να μετεκπαιδευτούν στο εξωτερικό.

Διαβάστε επίσης:

Ρεκόρ δημοπρασίας 6,3 εκατ. ευρώ για ένα μπολ – Σπανιότητα και τέχνη

Μήνυμα Λίνας Μενδώνη: Τα μουσεία παράγουν πολιτισμό και ανάπτυξη

Όταν η Νικόλ Κίντμαν συνάντησε τη Δαναΐδα του Μπρανκούζι