Ο Τάκης Θεοδωρικάκος δεν είναι σαν τον άσσο φίλτρο – εν ολίγοις, δεν έχει παντού μόνον φίλους. Ούτε και στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, στην οποία ανέλαβε την θέση του υπουργού των Εσωτερικών – βλέπε προσλήψεις και εκλογικός νόμος…

Όντας ο μόνος πρώην γραμματέας της ΚΝΕ με συμμετοχή σε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ο Θεοδωρικάκος ήταν από τους πιο στενούς συνεργάτες του Κυριάκου Μητσοτάκη στα χρόνια της αντιπολίτευσης. Αλλά στην πολιτική ισχύει ότι η ΚΝΕ μπαίνει στο DNA εκείνων που γράφονται στη Νεολαία του Περισσού. Μπορείς να φύγεις από την ΚΝΕ, αλλά η ΚΝΕ δεν φεύγει από εσένα.

Λίγο τα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ, όταν ο Θεοδωρικάκος είχε τον απόλυτο έλεγχο κάθε ανακοίνωσης της ΝΔ, λίγο το κόκκινο DNA, δεν ήθελε πολύ ώστε να θεωρηθεί από τους καθαρόαιμους  νεοδημοκράτες  της κυβέρνησης ως πολυπράγμων, για να το πούμε κομψά. Κραυγές δεν ακούστηκαν ως τώρα – αλλά οι ψίθυροι αφθονούν.

Παρ’ όλα αυτά, το χαρτοφυλάκιο του Τάκη Θεοδωρικάκου είναι πολύ βαρύ – και οσονούπω, ακόμα και οι ψιθυριστές θα βρεθούν στην ανάγκη του: όπως είναι γνωστό, ο κ. Μητσοτάκης έχει αποφασίσει να γίνεται κεντρικός σχεδιασμός των προσλήψεων – και ο σχεδιαστής θα είναι ο πρώην γραμματέας της ΚΝΕ.

Βεβαίως, προβλέπονται συνεδριάσεις, συνεννοήσεις και όλα τα σχετικά – αλλά μόνον όποιος έχει το κλειδί, μπορεί να ανοίξει την πόρτα σε ένα πεδίο όπου οι προσδοκίες είναι πολύ μεγάλες: μετά από τόσα χρόνια μνημονίων, η προσφορά για τις θέσεις στο Δημόσιο είναι τεράστια, αλλά η ζήτηση ακόμα παραμένει σε μνημονιακά επίπεδα.

Κατά τα άλλα, στο ζήτημα του εκλογικού νόμου, ο Θεοδωρικάκος δεν κρατάει μόνον το κλειδί, έχει και το σπίτι: Έχοντας διαγράψει μία μακρά πορεία στον χώρο των δημοσκοπήσεων, ξέρει απέξω κι ανακατωτά  τα εκλογικά συστήματα και είναι εκείνος που θα κάνει το μεγάλο παιχνίδι για το θέμα που μπορεί να μην απασχολεί ιδιαιτέρως τους πολίτες, αλλά για τα κόμματα είναι ένα ζήτημα υπαρξιακό.

Βέβαια, οι 200 ψήφοι – που θα έκαναν υποχρεωτική την χρήση του όποιου νέου εκλογικού νόμου δεν υπάρχουν στον ορίζοντα.

Όμως, υπάρχει πάντοτε η λύση που υπέδειξε ο Νίκος Αλιβιζάτος: εφόσον υπάρχουν 180 ψήφοι – που υπάρχουν, με την συμβολή του ΚΙΝΑΛ – ώστε στην συνταγματική αναθεώρηση να αλλάξει το άρθρο που ζητά τις 200 ψήφους για την άμεση εφαρμογή του εκλογικού νόμου, ας γίνει πρώτα αυτό και μετά συζητούμε την αλλαγή του.

Ωραία λύση, αλλά με πολλά «αν»: Γιατί να συμφωνήσει το Κίνημα Αλλαγής στην συνταγματική αναθεώρηση, αν η κυβέρνηση δεν έχει προηγουμένως δώσει ισχυρές δεσμεύσεις για το περιεχόμενο του εκλογικού νόμου που θα φέρει στην συνέχεια;

Και γιατί να συμφωνήσει η κυβέρνηση σε σύστημα ελαφρώς ενισχυμένης αναλογικής – όπως θέλει το Κίνημα Αλλαγής – αν τα έχει πάει καλά και θριαμβεύει στις δημοσκοπήσεις;

Αλλά δεν είναι μόνον αυτά: όπως είναι γνωστό, οι εκλογικοί νόμοι βολεύουν εκείνους που τους φτιάχνουν «εκεί και τότε» – δηλαδή, την ώρα που τους φτιάχνουν.

Όμως , οι εκλογές διεξαχθούν σε άλλη συγκυρία, μπορεί απλώς να βολέψουν τον αντίπαλο.

Οπότε, ο Θεοδωρικάκος – με περισσότερους ή λιγότερους φίλους στην κυβέρνηση – θα κληθεί κάποια στιγμή να λειτουργήσει σαν μάγος χωρίς γυάλινη σφαίρα.