Εις μάτην προκαλεί ο Αλέξης Τσίπρας για εκλογές, σε μία απελπισμένη προσπάθεια να ρίξει την χώρα στην δίνη της ακυβερνησίας για αρκετές εβδομάδες, εκμεταλλευόμενος τη νάρκη της απλής αναλογικής.

Στην Βουλή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκλεισε την πόρτα. Επειδή, δε, πολλοί πολιτικοί, δημοσιογράφοι και γελοιογράφοι δεν πείστηκαν, ο πρωθυπουργός την έκλεισε για δεύτερη φορά ερμητικά, την επομένη, μιλώντας στο ραδιόφωνο.

Η ιστορία με τις πρόωρες εκλογές έχει δύο πτυχές.

Από τη μία πλευρά, μη βλέποντας δημοσκοπική ανάκαμψη, ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε παραταύτα να ζητάει εκλογές ελπίζοντας ότι η ακρίβεια θα κόψει ψήφους από τη Ν.Δ. και θα του επιτρέψει να κρατήσει την χώρα όμηρο στην ακυβερνησία για μερικές εβδομάδες. Με την κατάσταση να χειροτερεύει μέρα με τη μέρα – όπως εκτιμά—θα αυξάνεται η πιθανότητα να μην δώσουν αυτοδυναμία ούτε οι δεύτερες εκλογές.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ αυτή η αναμπουμπούλα θα είναι θεόσταλτη. Θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε μία ευρύτατη αντι-Ν.Δ. συμμαχία. Όπως πάντα, όπως καθορίζει το DNA του κόμματος, o ΣΥΡΙΖΑ προσβλέπει στην εκμετάλλευση της αναταραχής μήπως και δει ξανά ψίχουλα εξουσίας.

Από την άλλη πλευρά , ο Μητσοτάκης απάντησε ως θεσμικός παίκτης. Η ελληνική συνήθεια να συνδυάζεται η ημερομηνία των εκλογών με το άμεσο και πρόσκαιρο κομματικό όφελος δεν συνάδει με τον θεσμικό χαρακτήρα που από την πρώτη στιγμή έχει επιδιώξει να δώσει ο πρωθυπουργός στην διακυβέρνηση του. Το σύνταγμα γράφει για τετραετία, την τετραετία θα εξαντλήσει ο Μητσοτάκης—έστω και με κομματικό κόστος όπως ξεκαθάρισε.

Ταυτόχρονα, ο πρωθυπουργός έστειλε ένα δεύτερο, ισχυρότατο μήνυμα. Αναγνωρίζει ότι οι επόμενοι μήνες μπορεί να είναι πολύ δύσκολοι. Τρεις παράγοντες επηρεάζουν τις εξελίξεις: το κόστος της ενέργειας και των τροφίμων, η συμπεριφορά της Τουρκίας, οι γεωπολιτικές συγκρούσεις. Είναι σαφής η αβεβαιότητα, ξεκάθαροι οι κίνδυνοι, αναγκαία η σοφή διαχείριση.

Πολύ απλά, λοιπόν, ο Μητσοτάκης ξεκαθάρισε ότι δεν μπορεί, δεν έχει το ηθικό έρεισμα, να εμπιστευτεί την διαχείριση των κρίσεων στον ΣΥΡΙΖΑ. Το παρελθόν το απέδειξε. Το παρόν το επιβεβαιώνει. Ποια εμπιστοσύνη μπορεί να έχει η κοινωνία στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης που θεωρεί ήττα της κυβέρνησης το γεγονός ότι οι ΗΠΑ εξετάζουν το αίτημα της Τουρκίας για αναβάθμιση των F-16 και την αγορά νέων; Ποια εμπιστοσύνη απέναντι την βαθύτατη άγνοια των διαδικασιών του Κογκρέσου, της συμμετοχής της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, της στρατηγικής σημασίας του ελέγχου των Δαρδανελίων;

Ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζουν να λειτουργούν μόνο σε περιβάλλον καμένης γης. Γι’ αυτούς δεν υπάρχει κανένα πεδίο συνεννόησης με τον ταξικό εχθρό— ούτε στην εξωτερική πολιτική, ούτε στην επέλαση της τεχνολογίας, πολύ περισσότερο στον εκσυγχρονισμό της παιδείας και στην αναβάθμιση της μάθησης – πράγματα από τα οποία εξαρτάται το μέλλον της χώρας.

Εξουσία θέλουν, με όποιο κόστος—κοινωνικό και εθνικό.

Ο ελληνικός λαός πλήρωσε πολύ ακριβά τους μαθητευόμενους μάγους της κομπανίας του Αλέξη Τσίπρα που δεν γνώριζαν πώς να ελέγξουν την σκούπα τους. Τώρα, οι δύσκολες ημέρες που έρχονται, δεν θα είναι γι’ αυτούς. Η χώρα δεν το αντέχει, της κοινωνίας δεν της αξίζει.

Διαβάστε επίσης

Τα μαύρα σημάδια πληθαίνουν