Ο ενεργειακός πόλεμος, το Μέγαρο Μαξίμου και τα Τουρκικά συμφέροντα

Τα τελευταία 20-30 χρόνια στην Ελλάδα δημιουργήθηκε μια νέα κάστα επιχειρηματιών.

Κατάφεραν να κρατηθούν στην κρίση και στη συνέχεια γιγαντώθηκαν.

Αντίθετα, άλλες παλαιές, παραδοσιακές οικογένειες είτε χρεοκόπησαν είτε, μετά τον θάνατο των πατριαρχών, τα παιδιά τους δεν κατάφεραν να αντεπεξέλθουν στις νέες ιδιαίτερα απαιτητικές συνθήκες.

Οι επιχειρηματίες, λοιπόν, που γιγαντώθηκαν, μετά το 2015 έγιναν πολύ πλούσιοι, άλλοι χτίζοντας υποδομές και άλλοι χωρίς να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο.

Ειδικά μετά το 2020, τα χρηματιστήρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αλλά και η ναυτιλία, στην οποία κάποιοι μπήκαν ως παράλληλη δραστηριότητα, βοήθησαν αυτούς τους επιχειρηματίες να γίνουν υπερπλούσιοι.

Πριν από λίγα χρόνια, όμως, μπήκε σφήνα στο επιχειρηματικό παιχνίδι στην Ελλάδα ένα νέο εφοπλιστικό σχήμα, που αποφάσισε να επενδύσει στη στεριά.

Έβαλε τα χρήματά του και αγόρασε μια εισηγμένη, ζημιογόνα κατασκευαστική εταιρεία. Στην αρχή, οι μεγάλοι μειδίασαν.

Στη συνέχεια, οι εφοπλιστές και επιχειρηματίες αποφάσισαν να ρίξουν τα ωραία τους λεφτά σε μια τότε χρεοκοπημένη τράπεζα, στην οποία κανείς δεν ήθελε να βάλει ούτε ένα ευρώ.

Οι τραπεζίτες χαμογέλασαν ειρωνικά.

Η κατασκευαστική εταιρεία πήγε καλά και η τράπεζα σώθηκε.

Όπως και στη συνέχεια αποφάσισαν να μπουν στην ενέργεια.

Αυτό ήταν το κρίσιμο σημείο.

Οι ισχυροί

Και κάπου εδώ αρχίζουν οι πραγματικά ενδιαφέρουσες συμπτώσεις. Κάποιοι ισχυροί φαίνεται να άρχισαν να γκρινιάζουν.

Δεν το περίμεναν και ξαφνικά σήκωσαν επανάσταση. «Γιατί αυτοί και όχι εμείς;».

Μάλιστα, οι γκρίνιες λένε ότι έφτασαν μέχρι και το Μέγαρο Μαξίμου.

Για να σας φρεσκάρω τη μνήμη, μια αμερικανική εταιρεία επιλέγει την Atlantic See, μια εταιρεία συμφερόντων AKTOR και ΔΕΠΑ.

Η απόφαση των Αμερικανών να επιλέξουν την Ελλάδα για τη μεταφορά αμερικανικού LNG στην Ευρώπη έχει θορυβήσει την Τουρκία, αλλά και άλλες αμερικανικές εταιρείες που είχαν ποντάρει πολλά στη συνεργασία τους με τον Ερντογάν.

Και ξαφνικά, ένα δημοσίευμα της αμερικάνικής Wall Street Journal δημιουργεί ένα φιλοπολεμικό κλίμα.

Κόμματα της αντιπολίτευσης και, προφανώς, κάποια ελληνικά επιχειρηματικά συμφέροντα προσπαθούν να σαμποτάρουν τη συμφωνία.

Επειδή τα λεφτά είναι πολλά όλοι τα θέλουν για το πορτοφόλι τους.  Οι προμήθειες, οι υποδομές, οι εμπορικές ροές LNG και οι μακροχρόνιες συνεργασίες μπορούν να διαμορφώσουν επιχειρηματικές αυτοκρατορίες για δεκαετίες.

Δηλαδή, επί της ουσίας, αυτό που θέλουν είναι να ακυρώσουμε εμείς τη συμφωνία, για να επωφεληθούν οι Τούρκοι.

Η αντιπολίτευση είδε στο δημοσίευμα της WSJ μια ευκαιρία να πλήξει την κυβέρνηση, ενώ οι ανταγωνιστές της Atlantic See βρήκαν μια αφορμή για να δημιουργήσουν πρόβλημα  στη συμφωνία.

Ρούμπιο

Σε λίγες ώρες αναμένεται στην Αθήνα ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος έχει ήδη εκφραστεί υποστηρικτικά για την πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ.

Και εδώ η χρονική συγκυρία αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

«Η πρέσβης Γκίλφοιλ έχει αποδειχθεί μια εξαιρετικά αποτελεσματική υποστηρίκτρια της ατζέντας του Αμερικανού Προέδρου στην Ελλάδα και σε ολόκληρη την Ευρώπη», αναφέρει σε δήλωσή του.

«Ο Πρόεδρος Τραμπ και εγώ εκτιμούμε ιδιαίτερα το καθοριστικό έργο και την ηγεσία της στην περιοχή»,  τονίζει και προσθέτει:

«Έχει προωθήσει με επιτυχία τα ενεργειακά συμφέροντα των ΗΠΑ στην Ελλάδα και σε ολόκληρη τη νοτιοανατολική Ευρώπη μέσω περιφερειακών έργων όπως ο «Κάθετος Ενεργειακός Διάδρομος».

Προφανώς το ιδιο θα δηλώσει και στην Αθήνα ο αμερικανός ΥΠΕΞ.

Το βέβαιο είναι ότι η επίσκεψή του πραγματοποιείται σε μια συγκυρία κατά την οποία η ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας και ΗΠΑ βρίσκεται στο επίκεντρο έντονου ενδιαφέροντος.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία: η Ελλάδα δεν καλείται απλώς να διαχειριστεί μια επιχειρηματική διαφωνία. Καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε οικονομικά συμφέροντα, γεωπολιτικές επιδιώξεις και στρατηγικές επιλογές που μπορούν να επηρεάσουν τη θέση της για πολλά χρόνια.

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο ποιος θα κερδίσει τα δισεκατομμύρια του LNG. Είναι ποιος θέλει την Ελλάδα ενεργειακό κόμβο της Ευρώπης, ποιος προτιμά διαφορετικές διαδρομές και ποιος έχει πραγματικό συμφέρον από κάθε πιθανή ανατροπή των σημερινών σχεδιασμών.