Menu
-2.02%
Τζίρος: 295.00 εκατ.

ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ: Οι «κινητήρες» πίσω από το άλμα 61% στα κέρδη και τα έργα των 8,5 δισ. ευρώ

Νίκος Ανδρουλάκης- Νίνα Κασιμάτη
Comments

Δεν πρόκειται για άσωτο υιό, αλλά για άσωτη κόρη. Και τα μαχαίρια δεν βγήκαν για να σφαχτεί ο μόσχος ο σιτευτός. Βγήκαν για τα αλληλομαχαιρώματα.

Η επιστροφή της Νίνας Κασιμάτη ανέδειξε τον αυταρχισμό του Νίκου Ανδρουλάκη, το πολιτικό και κομματικό αδιέξοδο στο οποίο έχει ο ίδιος οδηγηθεί και, το χειρότερο, την έλλειψη στοχευμένου και πειθαρχημένου σχεδίου διεύρυνσης του Κινήματος.

1

Πριν από εννέα μήνες, η Χαριλάου Τρικούπη παρουσίασε την Επιτροπή Συμπαράταξης και Διεύρυνσης, με επικεφαλής τον Κώστα Σκανδαλίδη. Φιλοδοξία της ήταν να οργανώσει την προσέγγιση ανθρώπων από τον ευρύτερο προοδευτικό και δημοκρατικό χώρο, την αυτοδιοίκηση, τα συνδικάτα, την επιστημονική κοινότητα και την κοινωνία των πολιτών. Η «συμπαράταξη», όπως εξήγησε τότε ο Σκανδαλίδης, σήμαινε πρόσκληση για πολιτική συμμετοχή χωρίς προαπαιτούμενα και αποκλεισμούς.

Στην πρώτη παρουσίαση ανακοινώθηκαν 44 πρόσωπα, ανάμεσά τους άνθρωποι με διαδρομή στο ΠΑΣΟΚ και στον ΣΥΡΙΖΑ. Τον Μάρτιο, ο Σκανδαλίδης ανέφερε ότι η Επιτροπή αριθμούσε 81 μέλη. Με τις 21 νέες προσθήκες που ανακοινώθηκαν τον Νοέμβριο, ο αριθμός έφτασε τα 102. Πρόκειται, δηλαδή, για διεύρυνση ενός δικτύου, χωρίς μέχρι στιγμής ορατό εκλογικό αποτύπωμα.

Ο μηχανισμός προσέγγισης δημιουργήθηκε και ορισμένα πολιτικά πρόσωπα συστρατεύθηκαν: οι πρώην βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Ολυμπία Τελιγιορίδου και Λευτέρης Αβραμάκης. Άλλοι εντάχθηκαν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, όπως ο Ευάγγελος Αποστολάκης. Και τελευταία το ΠΑΣΟΚ «έζησε» την επιστροφή της Νίνας Κασιμάτη, ανεβάζοντας την Κοινοβουλευτική Ομάδα του στα 37 μέλη.

Ο απολογισμός είναι πενιχρός. Για τον Νίκο Ανδρουλάκη, όμως, αυτό δεν ήταν το βασικό ζητούμενο. Το ζητούμενο ήταν η προσωπική του διασφάλιση. Η Επιτροπή διεύρυνε τη δεξαμενή προσώπων για τον προσυνεδριακό διάλογο και, δυνητικά, για τα ψηφοδέλτια — μολονότι το ίδιο το ΠΑΣΟΚ είχε διευκρινίσει ότι η συμπαράταξη δεν συνδέεται κατ’ ανάγκη με υποψηφιότητες.

Έτσι, η Επιτροπή κατέληξε να λειτουργεί (αν λειτουργεί ακόμη) λιγότερο ως εργαλείο μεγαλύτερης κοινωνικής διείσδυσης και περισσότερο ως μηχανισμός ελέγχου του κόμματος από τον αρχηγό. Αν η κρίση γίνει με βάση τις δημοσκοπήσεις, η διεύρυνση δεν την αύξησε ορατά. Διασφάλισε, όμως, την πρωτοκαθεδρία του Ανδρουλάκη χωρίς περαιτέρω αμφισβητήσεις. Άλλωστε, πολλές από τις μετακινήσεις δεν μπορούν να αποδοθούν στην Επιτροπή: ήταν αποτέλεσμα απευθείας επαφών με την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ — δηλαδή με τον ίδιο τον Ανδρουλάκη.

Είναι, εξάλλου, σαφής η συγκέντρωση της απόφασης για τις κοινοβουλευτικές προσχωρήσεις στον πρόεδρο. Η Πολιτική Γραμματεία κατέγραψε ρητά ότι η πρόσκληση και η ένταξη βουλευτών αποτελούν αρμοδιότητά του, λόγω της… ευθύνης του για την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Η διατύπωση είναι μεν θεσμική, η ουσία, όμως, είναι ότι την κρίσιμη απόφαση την παίρνει μόνο ο αρχηγός.

Ένα επίσημο πλαίσιο διεύρυνσης υπάρχει, βέβαια, σε τρεις άξονες: τη σοσιαλδημοκρατία του 21ου αιώνα, την αυτόνομη πορεία και την «αμφίπλευρη διεύρυνση». Η πρόσκληση απευθύνεται σε πολίτες και στελέχη που απομακρύνθηκαν ή ακολούθησαν διαφορετικές πολιτικές επιλογές, καθώς και ευρύτερα στις προοδευτικές, δημοκρατικές και αριστερές δυνάμεις. Η περιγραφή είναι τόσο γενική και αόριστη, ώστε τελικά και να μην σημαίνει κάτι και να χωράει σχεδόν τους πάντες.

Περίπου, δηλαδή: «Ανοίξαμε και σας περιμένουμε».

Αν ο Ανδρουλάκης ενδιαφερόταν πραγματικά για την πολιτική και εκλογική ανασυγκρότηση του κόμματος, θα έπρεπε να υπάρχουν σαφείς κατευθύνσεις: ποιες κοινωνικές ομάδες αποτελούν προτεραιότητα, ποια πολιτικά ή ιδεολογικά κριτήρια καλούνται να πληρούν όσοι συμπαρατάσσονται, πώς επιλέγονται τα πρόσωπα και πώς η προσέγγισή τους μετατρέπεται σε οργανωτική παρουσία και εκλογική στήριξη.

Η αρχική εντολή ήταν ευρεία, όμως, έτσι κι αλλιώς: πρόσκληση σε όλους τους κοινωνικούς χώρους και δημιουργία επιτροπών στις 13 περιφέρειες. Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ διευκρίνισε, μάλιστα, ότι η συμπαράταξη δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά ένταξη στο κόμμα ή υποψηφιότητα. Έχουμε, λοιπόν, έναν γενικό προσανατολισμό, χωρίς να φαίνεται πώς αυτός μετατρέπεται σε κανόνες, προτεραιότητες και συλλογική πολιτική διαδικασία.

Η πρόσκληση είναι ανοιχτή, αλλά τα κριτήρια και η διαδικασία παραμένουν θολά. Κι εκεί όπου η διεύρυνση αποκτά άμεσο κοινοβουλευτικό βάρος, η απόφαση αφορά μόνο τον πρόεδρο.

Το ερώτημα δεν είναι πόσα ονόματα προστίθενται στην Επιτροπή ή στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Είναι ποια παράταξη συγκροτούν, με ποιους κανόνες και για ποια κοινωνική πλειοψηφία. Όσο ο Ανδρουλάκης δεν απαντά, κάθε νέα επιστροφή θα μεγαλώνει τον κατάλογο των προσώπων — και μαζί την ένταση στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ και τον αποπροσανατολισμό του.

Comments
Ακολουθήστε το mononews.gr στο Google News και ενημερωθείτε πρώτοι.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Τι ζήλεψε ο ΚΜ στην Κύπρο και οι… πούλες που έφαγε στη Beba, το πηγαδάκι Ανδρουλάκη με «γαλάζιους», τετ α τετ Μπακογιάννη-Βουλγαράκη και η χαρά του Φαραντούρη (φωτό)
Γιατί όλοι τώρα λένε cash is king, τι θα κάνει ο Watsa με την ΑΜΚ της Eurobank, γιατί είναι happy o Φέσσας, η οργή για την Ζανινότι (ΕΝΑΟΝ) και το μαγικό χέρι του Πουλόπουλου
Ευάγγελος Βενιζέλος, ο μεταβατικός – Τα σενάρια και η αλήθεια

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τι πρέπει να κάνουμε για να λυτρωθεί η χώρα από το βάρος της ακριβής ενέργειας;
Χάρης Δούκας: Ας πάρει τους γερανούς!
Ντε Κος, Μπρουνερμάιερ, Μπουν: Ποιος πληρώνει τη σταθερότητα;
Το GSI και η Τουρκία: Η μάχη για τη διεθνή νομιμοποίηση και την άσκηση επιρροής μέσω της διαμόρφωσης της γνωσιακής πλαισίωσης των γεγονότων στην Ανατολική Μεσόγειο
Ευάγγελος Βενιζέλος, ο μεταβατικός – Τα σενάρια και η αλήθεια
Μπαταρίες: Η ευθύνη του Νίκου Τσάφου
Τσάφος και ο λογαριασμός της ιδεολογίας: 4.700MW στα χαρτιά
Ενεργειακή μετάβαση/τεχνολογικές εξελίξεις στη ναυτιλία
Το καλώδιο προχωρά, τα ερωτήματα βυθίζονται: Ποιος κρατά τελικά τον διακόπτη;
Θεοδωρικάκος και Τσαγγάρη: Η ακρίβεια θέλει πτυχίο