Ας μην τα βλέπουμε όλα μίζερα και δραματικά. Λένε για τον Γιάννη Μιχελογιαννάκη ότι είναι γυρολόγος, πάει από κόμμα σε κόμμα. Στην πραγματικότητα παραμένει στον ίδιο χώρο, πιστός στην κεντροαριστερά.

Αν έφυγε δηλαδή από το ΠΑΣΟΚ για να πάει στη ΔΗΜΑΡ, μετά στον ΣΥΡΙΖΑ και στο τέλος στο Κίνημα Δημοκρατίας, δεν ξεστράτισε εντελώς. Θυμίζει κάτι συζύγους που απατούν τη γυναίκα τους με την κουνιάδα τους. Στο ίδιο σόι παραμένουν, δεν αλλάζουν τα προικιά, δεν πάνε μακριά. Αν μετά κάνουν σχέση με την εξαδέλφη, ζουν όλοι μαζί αγαπημένοι, κάτω από την ίδια στέγη.

Όλα αυτά πρέπει να συνεκτιμηθούν όταν δηλώνει ο πρώην βουλευτής Ηρακλείου ότι επιστρέφει στο πολιτικό σπίτι του. Πέρασε μια δεκαπενταετία με συγγενικά πρόσωπα, δεν πήγε σε τίποτε ακροδεξιούς και σε γενικές γραμμές ήταν σταθερός στις απόψεις του. Μεταξύ σοσιαλισμού και προοδευτικής Αριστεράς. Όταν του έλεγαν να ψηφίσει Μνημόνιο, τσινούσε, και είτε τον έδιωχναν με διαγραφή είτε έφευγε. Εντάξει, κάποια στιγμή υποχώρησε και υπερψήφισε αυτό που είχε καταραστεί. Όμως και ο ΣΥΡΙΖΑ συνεργάστηκε με το κόμμα του Πάνου Καμμένου και η ΔΗΜΑΡ συμμετείχε σε κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά. Θα ζητούσαμε πολλά αν ζητούσαμε σταθερότητα σε ένα περιβάλλον όπου όλοι ξενοκοιμούνται, πολιτικά μιλώντας.

Να πούμε και κάτι άλλο. Τον αποκαλούν γυρολόγο της τυρόπιτας. Πόση αλήθεια υπάρχει άραγε σε αυτό το αφήγημα; Ήταν Δεκέμβριος 2014 όταν συμμετείχε σε απεργία πείνας για συμπαράσταση σε Σύρους πρόσφυγες. Σε ένα βίντεο του ΑΝΤ1 φαίνεται να βγάζει κάτι από μια σακούλα, την οποία πολύς κόσμος περιέγραψε ως σακούλα με τις τυρόπιτες. Ο ίδιος είπε από τότε ότι η σακούλα περιείχε φάρμακα και, δέκα χρόνια μετά, το ξαναείπε με πίκρα για τη διαπόμπευση που υπέστη. Πάντα έχει μια τέτοια σακούλα μαζί του, για παν ενδεχόμενο, ως γιατρός. Οπότε αν θέλουμε να τον κατεδαφίσουμε, ας το κάνουμε για θέσεις του με τις οποίες διαφωνούμε και όχι με όσα σούρνουν τα κοινωνικά δίκτυα με αφορμή ένα διφορούμενο βίντεο.

Το 2015, μιλώντας ως γιατρός σε τηλεοπτική εκπομπή, υπερασπίστηκε τις θαυματουργές ιδιότητες των λειψάνων και υποστήριξε ότι το AIDS μεταδίδεται μεν με το σάλιο, όχι όμως μέσω της Θείας Κοινωνίας, αφού επεμβαίνει η θεία χάρις. Το σάλιο, για την ιστορία, δεν είναι τρόπος μετάδοσης, αλλά ας μην μπλέκουμε τη Χάρη με την επιδημιολογία. Δεν είναι η επιστημονική προσέγγιση που θα περίμενε κανείς από έναν καρδιολόγο. Αλλά και εδώ ο άνθρωπος ήταν συνεπής με τον εαυτό του. Πίστη, ιατρική και πολιτική συνυπήρχαν μέσα του χωρίς να ζητούν απαραίτητα την άδεια η μία από την άλλη. Όσοι τον ψηφίζουν, το κάνουν επειδή συμφωνούν μαζί του, όμοιος ομοίω αεί ψηφίζει.

Κάτι ανάλογο συνέβη και με τα ομόφυλα ζευγάρια. Ο Μιχελογιαννάκης το 2018 είχε ταχθεί κατά του πολιτικού γάμου και της υιοθεσίας. Χρόνια αργότερα, η θέση του για τον γάμο μετακινήθηκε: το 2024 δήλωσε ότι θα στήριζε τον γάμο, αλλά παραμένει κάθετος στην τεκνοθεσία. Άρα, αν κάποιος ψάχνει στον Μιχελογιαννάκη έναν άνθρωπο που αλλάζει κόμματα χωρίς να αλλάζει ποτέ τίποτα στις απόψεις του, θα βρει και εδώ μια μικρή εξαίρεση. Ίσως τελικά το μόνο πράγμα που έμεινε σταθερό τόσα χρόνια να είναι η σακούλα με τα φάρμακα που έχει μαζί του σε κάθε μετακίνηση.

Μιλώντας για μετακινήσεις, ξέρουμε ότι είναι στον δρόμο προς το ΠΑΣΟΚ. Είναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις. Κι εκεί που θα φτάσει, λένε τα στελέχη πως όλοι είναι καλοδεχούμενοι, τούτο όμως «δεν σημαίνει ότι θα μπουν και στο ιερό».

Διαβάστε επίσης

Η πράσινη βιτρίνα του Δημήτρη Παπαλεξόπουλου