Η σκορδαλιά του Τσίπρα, το «κόπι πάστε Ανδρέας» και η μηχανή του χρόνου

Όποιος έχει παιδί, που ετοιμάζεται για Πανελλαδικές να σηκώσει το χέρι! Ομοίως και το τέκνο, που δεν χρειάζεται πλέον να σκοτώνεται και πολύ στο διάβασμα… Και γραπτό κάτω από τη βάση να δώσει, ο Αλέξης θα καθαρίσει! Διότι είπε και ελάλησε το άτομο: Από τον Ιούνιο κιόλας! Και με τα δυο χέρια ψήφος, λοιπόν. Σου λέει, κι εγώ δεν αρίστευσα, κι όμως έγινα πρωθυπουργός. (Διότι έχει κι ένα θεματάκι – θεματάρα το λες καλύτερα- με την αριστεία…). Ας μπουν λοιπόν, όλοι στο Πανεπιστήμιο! Αφού με ψηφίσουν βέβαια πρώτα…

Και προς επίρρωσιν του πράγματος κυκλοφόρησε και τα σχετικά διαφημιστικά, μήπως τα παιδιά δεν έχουν κατανοήσει επακριβώς την μεγαλοθυμία του (βλέπε κοροϊδία).

Ανήκοντας στη γενιά, που έχει δώσει άπειρες φορές εξετάσεις, μια αγωνία, μια στενοχώρια την είχαμε πάντα. Ουδέποτε όμως, πέρασε κανενός από το μυαλό, ότι θα υπήρχε πιθανότητα κάποτε, σ΄ ένα μακρινό μέλλον, να γράψει κάτω από τη βάση αλλά να περάσει! Επιστημονική φαντασία θα το λέγαμε, παραμύθια της Χαλιμάς θα το λέγαμε, παγίδα επίσης, και πάντως όλα τα αφύσικα πράγματα του κόσμου τούτου.

Αλλά σήμερα το παράλληλο σύμπαν είναι εδώ. Κάθε φορά που ο Τσίπρας κάνει την εμφάνισή του, νάτο κι αυτό! Όταν εμπνέεται επαναστάσεις κι αρπάζοντας τ΄άρματα ετοιμάζεται για το βουνό, λες πως βρέθηκε η μηχανή του χρόνου και μπορούμε να γυρίσουμε στο παρελθόν, να διορθώσουμε κι ένα- δυο πραγματάκια… Στην περίπτωσή του μάλιστα προτείνω να μείνει εκεί, αφού του αρέσει τόσο πολύ η διχασμένη και γελασμένη απ΄όλους Ελλάδα.

Όταν πάλι, μιλάει με φωνή Ανδρέα -εξαίρετος μίμος μπορώ, αυτό του το δίνω- νάτο ξανά το άλμα, στα μπαλκόνια και στις συγκεντρώσεις του ΠΑΣΟΚ στο Σύνταγμα, στους πράσινους ήλιους, στα Κάρμινα Μπουράνα και στο σύνθημα του Παπανδρέου για «Αλλαγή». Και δεν έχει σημασία, ότι αλλιώς την εννοούσε ο ένας κι αλλιώς την εννοεί ο άλλος. Μ΄ εκείνο το ζεϊμπέκικο μόνο, φοβάμαι μην τα βρει σκούρα, γιατί δεν τον έχω για χορευταρά. Εκτός κι αν προλαβαίνει να μάθει, για να μη χαλάσει το «κόπι πάστε Ανδρέας».

Μόνο τέσσερα- πέντε χρόνια πίσω να μη ρυθμίσει τη μηχανή το παλικάρι, γιατί δεν θα του χαριστούμε. Όσο κι αν είμαστε λαός ξεχασιάρης, αυτές οι νέες εκπλήξεις που μας υπόσχεται τώρα σε πρόσωπα, όσο να ΄ναι μια ανατριχίλα φέρνουν. Ο άνθρωπος που επέλεξε τον Βαρουφάκη για να χορέψει τους Ευρωπαίους στο ταψί κι αντ΄ αυτού μπήκαμε όλοι στη σειρά για το χορό του Ζαλόγγου. Που έστειλε στο Νομισματοκοπείο τον Λαφαζάνη για να κόβει δεκάρες με τρύπα. Που εμπιστεύθηκε το υπουργείο ΄Αμυνας στον Καμμένο για να φοβούνται οι Τούρκοι. Που ανέθεσε στην Τασία τους πρόσφυγες, αφήνοντάς τους αβοήθητους να «λιάζονται στις πλατείες». Που παρήγγειλε γεμιστά στην Θεανώ για να τρώει ο κόσμος… Που έβαλε το Χαϊκάλη στο Εργασίας , ίσως γιατί ένας αστρολόγος πάντα χρειάζεται σε μια κυβέρνηση… Ε, αυτός ο άνθρωπος υπάρχει ποτέ περίπτωση να μας εκπλήξει ευχάριστα;

Και γιατί να το κάνει όμως. Τον γάιδαρό του, δεμένο τον έχει. Είτε βγει είτε όχι στις εκλογές, εκείνος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θα παραμένει. Γιατί σου λέει «σκορδαλιά δίχως σκόρδο δεν φτιάχνεται». Ορθώς, αν θέλεις να σε παρομοιάζουν με βολβό και με την μεθυστική ευωδιά του.