Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Add mononews.gr on Google

Η θερινή μεταγραφική περίοδος επιβεβαιώνει για ακόμη μία χρονιά την τεράστια οικονομική απόσταση που χωρίζει την Premier League από τη LaLiga. Οι αγγλικές ομάδες κινούνται στην αγορά με ποσά που για τους περισσότερους ισπανικούς συλλόγους είναι απρόσιτα, ακόμη και όταν πρόκειται για ομάδες με σταθερή παρουσία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Η πιο χαρακτηριστική σύγκριση αφορά στην Ίπσουιτς και τη Βιγιαρεάλ. Η νεοφώτιστη στην Premier League Ίπσουιτς έχει διαθέσει 117 εκατ. ευρώ για μεταγραφές, ενώ η Βιγιαρεάλ, η οποία εξασφάλισε για δεύτερη φορά στην ιστορία της συμμετοχή στο Champions League, περιορίστηκε στο 1,5 εκατ. ευρώ. Η αγγλική ομάδα ξόδεψε 78 φορές περισσότερα χρήματα ή, σε ποσοστιαία βάση, 7.700% περισσότερα.

1

Η Τσέλσι μόνη της ξεπέρασε Ρεάλ και Μπαρτσελόνα

Η Τσέλσι βρίσκεται ξανά στην κορυφή της ευρωπαϊκής λίστας δαπανών, έχοντας διαθέσει 388,95 εκατ. ευρώ για 16 μεταγραφές. Το καθαρό αρνητικό ισοζύγιό της προσεγγίζει τα 227 εκατ. ευρώ, καθώς τα έσοδα από παραχωρήσεις παικτών δεν ακολουθούν τον ρυθμό των αγορών.

Ακολουθεί η Τότεναμ με περίπου 267 εκατ. ευρώ, ενώ η Μάντσεστερ Σίτι πλησιάζει τα 175 εκατ. ευρώ και η Άρσεναλ έχει ξεπεράσει τα 167 εκατ. ευρώ. Το σημαντικότερο στοιχείο αφορά στο συνολικό βάθος της αγγλικής αγοράς: δέκα ομάδες της Premier League έχουν υπερβεί το όριο των 100 εκατ. ευρώ.

Στη συγκεκριμένη κατηγορία δαπανών βρίσκονται και σύλλογοι με μικρότερο εμπορικό μέγεθος, όπως η Ίπσουιτς, η Μπράιτον και η Κόβεντρι. Η δυνατότητά τους να επενδύουν εννιαψήφια ποσά αποτυπώνει τη διαφορά ανάμεσα στις δύο διοργανώσεις πιο καθαρά από τις δαπάνες των παραδοσιακών αγγλικών δυνάμεων.

Η Τσέλσι, μάλιστα, έχει ξοδέψει μόνη της περισσότερα από όσα η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μπαρτσελόνα μαζί. Οι δύο ισπανικές ομάδες φτάνουν συνολικά τα 335,5 εκατ. ευρώ, δηλαδή 53,45 εκατ. ευρώ λιγότερα από τον λονδρέζικο σύλλογο.

Η LaLiga εξαρτάται από τρεις ομάδες

Στην Ισπανία η μεταγραφική δραστηριότητα συγκεντρώνεται σχεδόν αποκλειστικά σε τρεις συλλόγους. Η Ρεάλ Μαδρίτης προηγείται με επενδύσεις 225 εκατ. ευρώ, η Μπαρτσελόνα ακολουθεί με 110,5 εκατ. ευρώ και η Ατλέτικο Μαδρίτης πλησιάζει τα 102 εκατ. ευρώ.

Αμέσως μετά το χάσμα γίνεται εντυπωσιακό. Η Ντεπορτίβο Λα Κορούνια βρίσκεται στην τέταρτη θέση με μόλις 26 εκατ. ευρώ και η Χετάφε ακολουθεί με 19 εκατ. ευρώ. Σύλλογοι όπως η Σεβίλλη, η Σοσιεδάδ και η Βιγιαρεάλ επιχειρούν να ενισχυθούν με προϋπολογισμούς που απέχουν πολύ από τα δεδομένα ακόμη και των μικρομεσαίων αγγλικών ομάδων.

Η Ίπσουιτς έχει δαπανήσει περισσότερα από την Μπαρτσελόνα και την Ατλέτικο Μαδρίτης, ενώ η Βιγιαρεάλ και η Ρεάλ Σοσιεδάδ έχουν επενδύσει λιγότερα από τη Στόουκ, η οποία αγωνίζεται στη δεύτερη κατηγορία της Αγγλίας και έχει διαθέσει 24,71 εκατ. ευρώ.

Τα τηλεοπτικά δικαιώματα των 7,8 δισ. ευρώ

Η οικονομική υπεροχή της Premier League στηρίζεται πρωτίστως στα τηλεοπτικά δικαιώματα. Το εγχώριο συμβόλαιο για την τετραετία 2025-2029 προσεγγίζει τα 7,8 δισ. ευρώ, χωρίς να υπολογίζονται τα διεθνή δικαιώματα, η αξία των οποίων έχει πλέον ξεπεράσει εκείνη της βρετανικής αγοράς.

Η κατανομή των χρημάτων διασφαλίζει σημαντικά έσοδα σε όλους τους συλλόγους. Η ομάδα που τερματίζει τελευταία στην Premier League και υποβιβάζεται στην Championship μπορεί να εισπράξει περίπου 120 εκατ. ευρώ μόνο από την τηλεόραση. Στη LaLiga, ακόμη και ένας σύλλογος που συμμετέχει συχνά στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις λαμβάνει περίπου 65 έως 75 εκατ. ευρώ.

Το οικονομικό χάσμα ενισχύεται από την παρουσία αμερικανικών επενδυτικών κεφαλαίων, πολυεθνικών επιχειρήσεων και κρατικών επενδυτικών ταμείων της Μέσης Ανατολής. Τα ξένα κεφάλαια προσφέρουν στις αγγλικές ομάδες πρόσθετη ρευστότητα και τη δυνατότητα να καλύπτουν μεγάλες λειτουργικές ζημιές, διατηρώντας παράλληλα υψηλές μεταγραφικές δαπάνες.

Ο πρόεδρος της LaLiga, Χαβιέρ Τέμπας, έχει επανειλημμένα αμφισβητήσει τη βιωσιμότητα αυτού του μοντέλου. Σύμφωνα με τον ίδιο, η ισπανική διοργάνωση έχει έσοδα περίπου 4 δισ. ευρώ και η Premier League περίπου 1,8 φορές περισσότερα. Με αυτή την αναλογία, εφόσον οι ισπανικές ομάδες ξοδεύουν περίπου 700 εκατ. ευρώ, οι αγγλικές θα έπρεπε να διαθέτουν κοντά στα 1,4 δισ. ευρώ και όχι ποσά που προσεγγίζουν τα 3 δισ. ευρώ.

Ο κανόνας του 1:1 «δένει» τα χέρια των Ισπανών

Η LaLiga εφαρμόζει αυστηρό όριο κόστους αθλητικού δυναμικού, το οποίο υπολογίζεται με βάση τα πραγματικά έσοδα κάθε συλλόγου, τα λειτουργικά έξοδα και τις οικονομικές υποχρεώσεις του. Όταν μία ομάδα υπερβαίνει το επιτρεπόμενο όριο, η διοργανώτρια αρχή μπορεί να εμποδίσει την εγγραφή νέων ποδοσφαιριστών.

Ο κανόνας του 1:1 επιτρέπει στους συλλόγους να επενδύσουν σε μεταγραφές και συμβόλαια ποσό αντίστοιχο με εκείνο που εξοικονομούν από το μισθολογικό κόστος ή εισπράττουν από πωλήσεις. Η Μπαρτσελόνα αποτελεί το πιο προβεβλημένο παράδειγμα, καθώς επί σειρά ετών προχωρά σε πωλήσεις παικτών και περιουσιακών στοιχείων προκειμένου να δημιουργήσει χώρο για νέες εγγραφές.

Η Ρεάλ Μαδρίτης αποτελεί τη μεγάλη εξαίρεση, με όριο κόστους που ξεπερνά τα 761 εκατ. ευρώ. Για την πλειονότητα των ισπανικών ομάδων, όμως, τα οικονομικά περιθώρια παραμένουν περιορισμένα.

Η Premier League διαθέτει ισχυρότερα τηλεοπτικά συμβόλαια, μεγαλύτερη πρόσβαση σε ξένα κεφάλαια και οικονομική δύναμη κατανεμημένη σε πολύ περισσότερους συλλόγους. Η LaLiga διατηρεί ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, αλλά στη μεταγραφική αγορά εξαρτάται πλέον σχεδόν ολοκληρωτικά από τρεις ομάδες. Οι αριθμοί της θερινής περιόδου δείχνουν ότι η απόσταση μεταξύ των δύο διοργανώσεων συνεχίζει να μεγαλώνει.

Διαβάστε επίσης:

Μετά τον Κωστούλα, ο Τζολάκης! Γιώργος Πάνου, ο ατζέντης των μεγάλων μεταγραφών

Formula 1: Η Wall Street βλέπει επιτάχυνση μετά την πτώση εσόδων

Η Ιταλία κλείνει το μάτι στο NBA Europe με επένδυση 5 δισ. ευρώ σε Ρώμη και Μιλάνο!