Business

Β. Αποστολόπουλος: «Δεν πουλάμε σε κερδοσκοπικά funds»

Ο Δρ. Β. Αποστολόπουλος


Για τις επιχειρηματικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η δεύτερη γενιά μιας μεγάλης επιχείρησης που ήδη έχει αναπτυχθεί από την πρώτη γενιά μίλησε στο πάνελ του Delphi Economic Forum ο CEO του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών Δρ. Β. Αποστολόπουλος. Η αποστολή του, όπως είπε, είναι να φυλάξει τα αγαθά που βρήκε και στόχος του να μην πουλήσει σε κερδοσκοπικά funds.

«Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η συγκυρία. Μια επιχείρηση που την ανέλαβα την εποχή των παχέων αγελάδων να πρέπει να  μεταλλάξει και να καταφέρνω να την κουμαντάρω  σε συνθήκες δύσκολες και αχαρτογράφητες. Όμως οι μεγάλες κρίσεις αποτελούν και ευκαιρίες και αναδεικνύουν και ηγέτες. Εμείς αλλάξαμε πολλά που έπρεπε να αλλάξουν και υπό νορμάλ συνθήκες δεν θα μπορούσαν να γίνουν και κάναμε εκείνες τις τομές και τις αλλαγές στην κατεύθυνση της μετάβασης σε έναν τρόπο πιο επαγγελματικό στο μάνατζμεντ, με αποτέλεσμα το μοντέλο όχι μόνο να αρκεί για να επιβιώσουμε αλλά να δίνει και τη δυναμική για την επόμενη πορεία και η επιχείρηση να κρατηθεί σε μια εποχή που οι άλλοι πουλάνε. Είμαι θιασώτης των συμβουλών, αρκεί να μην είναι προσταγές. To φυλάξαι τ’ αγαθά χαλεπώτερον του κτήσασθαι, μου είχε πει ο πατέρας μου. Οπότε κι εγώ θεωρώ ότι αποστολή μου είναι να καταφέρω αυτό να διατηρήσω την εταιρεία», τόνισε χαρακτηριστικά.

Δεν πουλάμε σε κερδοσκοπικά funds

«Έρχεται η στιγμή είτε να πουλήσεις είτε να παραμείνεις δυναμικά στην αγορά και να συνεχίσεις να είσαι παρών και τα επόμενα χρόνια. Θέλουμε να κρατήσουμε την εταιρεία μας τώρα που μπαίνουν τα ξένα κερδοσκοπικά funds και να υπηρετήσουμε έναν σκοπό: η εταιρεία να κρατήσει την ελληνικότητά της και να αποτελεί σημείο αναφοράς στην αγορά», συμπλήρωσε ο κ. Αποστολόπουλος.

Μαέστρος που διοικεί αξιοποιώντας τις ομάδες

«Η έννοια της ηγεσίας αναπτύσσεται και αλλάζει  με το πέρασμα του χρόνου. Δεν θα είχε κανένα αποτέλεσμα να προσπαθήσουμε σαν δεύτερη γενιά να αντιγράψουμε το μοντέλο ηγεσίας των γονιών μας. Λειτούργησαν διαχρονικά σαν πρότυπά μας, αλλά το μοντέλο ηγεσίας που καλούμαστε να εφαρμόσουμε πρέπει να είναι πολύ διαφορετικό. Πάμε στο μοντέλο του μαέστρου δηλαδή. Ο ηγέτης πρέπει να μπορεί να διαλέξει το καλύτερο βιολί, τον καλύτερο πιανίστα και την καλύτερη τρομπέτα, γιατί δεν μπορεί  να  παίξει  μόνος του όλα τα όργανα», ανέφερε ακόμη ο κ. Αποστολόπουλος.

Και πρόσθεσε: «Οι ηγέτες της πρώτης γενιάς είχαν πάρει ρίσκα που εμείς δεν θα τα πάρουμε, γιατί εμείς έχουμε να συνεχίσουμε κάτι που ήδη υπάρχει. Είχαν προσωποκεντρικά προεδρικά συστήματα και η  γνώμη τους ήταν αδιαμφισβήτητα σωστή. Τώρα για να είναι κάποιος αποτελεσματικός πρέπει να συνθέτει. Να έχει γύρω του ανθρώπους ικανούς που λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές. Πρέπει να διαλέγει ανθρώπους και να πιστεύει στον εαυτό του αλλά και να αναγνωρίζει ότι στα επιμέρους συστήματα υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να είναι καλύτεροι από τον ίδιο».

«Ένας ηγέτης κρίνεται στο σύνολο της πορείας του, όχι μόνο όταν βρίσκεται στη μεγάλη του άνοδο αλλά όταν αποφασίζει να παραδώσει (τη σκυτάλη) και επιλέγει τον τρόπο που το κάνει, ώστε να μπορεί να έχει συνέχεια με ένα νέο αφήγημα, ώστε η επιχείρηση να έχει συνέχεια με ένα καινούργιο αφήγημα και η ζωή της να είναι μεγαλύτερη τόσο από των ιδρυτών όσο και από των διαδόχων», συνέχισε.

Για το brain drain

«Ο όμιλος ηγήθηκε σε μια προσπάθεια επαναπατρισμού σημαντικών γιατρών της διασποράς και έχουμε φέρει πίσω πάνω από 20 γιατρούς κεφάλαια, εμπνέοντάς τους το όραμα οι γνώσεις τους να διοχετεύονται στη χώρα μας», ανέφερε επίσης ο Δρ. Β. Αποστολόπουλος.

Όσο για το πώς θα επέλθει η πολυπόθητη αλλαγή στη χώρα και στην κοινωνία, ο κ. Αποστολόπουλος τόνισε: «Για να αλλάξουμε τα πράγματα τη χώρα μας, δεν γίνεται μόνο να περιμένω αλλαγές από πάνω, πρέπει να γίνονται και από τα κάτω ώστε να δημιουργήσουμε ένα σωρευτικό αποτέλεσμα».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Θ. Φέσσας: Η ελληνίδα μάνα, η επιχειρηματικότητα και η συμβουλή για το 51%

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Α. Κονδύλης (Δήμαρχος Αλίμου): Γιατί κατέθεσα αίτηση ακύρωσης του φορέα Κοινοχρήστων για το Ελληνικό

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ: Εθνική Τράπεζα: Οι 2.000 αποχωρήσεις και το «νόστιμον ήμαρ» του Κώστα Μιχαηλίδη


ΣΧΟΛΙΑ