Stéphane Rolland: O αγαπημένος σχεδιαστής της Αθηνάς Ωνάση περιγράφει την υψηλή ραπτική ως γλυπτική σε κίνηση

Ο Stéphane Rolland είναι ένας δημιουργός υψηλής ραπτικής που αντιμετωπίζει το ένδυμα ως αρχιτεκτονικό γεγονός στον χώρο.

Μεγαλωμένος μεταξύ Αργεντινής, Παραγουάης και των Γαλλικών Δυτικών Ινδιών, με αισθητική που διαμορφώθηκε έντονα από τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες του παρισινού στούντιο της μητέρα του, ανέπτυξε από νωρίς μια εμμονή με την αντίθεση, τον όγκο και την κίνηση.

«Όλα ήταν ασπρόμαυρα, όλα είχαν να κάνουν με τον όγκο και την αντίθεση… ό,τι κάνω έχει να κάνει με την κίνηση», δηλώνει, συνοψίζοντας το λεξιλόγιο της δημιουργικής του ταυτότητας.

Η πορεία του ξεκινά θεαματικά στον οίκο Balenciaga, όταν ο ίδιος ο Cristóbal Balenciaga τον προσέλαβε σε ηλικία μόλις 20 ετών για να σχεδιάζει ανδρικά ρούχα.

Όποιος γνωρίζει τι εστί Cristóbal κατανοεί ακριβώς γιατί για έναν 20χρονο το εν λόγω επίτευγμα ήταν θεαματικό. Μέσα σε έναν χρόνο αναλαμβάνει καλλιτεχνικός διευθυντής του οίκου.

Ακολουθεί η ίδρυση της πρώτης του prêt-à-porter εταιρείας και μια δεκαετία στον οίκο Jean-Louis Scherrer, πριν ιδρύσει το 2007 τον ομώνυμο οίκο υψηλής ραπτικής.

Η ένταξή του ως πλήρες μέλος στη Chambre Syndicale de la Haute Couture επιβεβαιώνει θεσμικά τη θέση του ανάμεσα στους λίγους που δικαιούνται να φέρουν τον τίτλο «Haute Couture» στις συλλογές τους.

Το έργο του Rolland διακρίνεται από μια αυστηρή πειθαρχία στη δομή, όπως αναφέρει και ο ίδιος. Υλικά όπως το γκαζάρ και το σατέν ντουκέσας δεν λειτουργούν απλώς ως επιφάνειες, αλλά ως φορείς όγκου που ορίζουν τη σιλουέτα.

Οι ώμοι αποκτούν γλυπτική ένταση, οι κάπες αιωρούνται, οι γραμμές παραμένουν καθαρές και ελεγχόμενες, ενώ η κίνηση ενσωματώνεται ως βασική αρχή σχεδιασμού.

Ο ίδιος περιγράφει την υψηλή ραπτική ως «γλυπτική σε κίνηση», μια πρακτική όπου η δύναμη και η ρευστότητα συνυπάρχουν, με στόχο να ενδυναμώσουν το σώμα που ντύνουν.

Αυτή η φιλοσοφία αποτυπώθηκε με ιδιαίτερη σαφήνεια στην παρουσία του στην Εβδομάδα Μόδας Νυφικού 2026 της Βαρκελώνης, όπου πραγματοποίησε την πρώτη του επίδειξη στην Ισπανία, στο πλαίσιο της επετειακής Barcelona Bridal Night.

Η συλλογή, με τίτλο «Love for Peace», ανέπτυξε μια αφήγηση γύρω από την αγνότητα, τη ρομαντική ένταση και την ενότητα, ενσωματώνοντας 80 εμφανίσεις, ανάμεσά τους νέα νυφικά σχέδια αλλά και εμβληματικά κομμάτια από το αρχείο του.

Η πασαρέλα εξελίχθηκε δραματικά σε μια σύνθεση μόδας, μουσικής και ποίησης, με τη συνοδεία συμφωνικής ορχήστρας και αναφορές από τον Mendelssohn και τον Debussy.

Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η απόφασή του να ανοίξει την επίδειξη σε νέους δημιουργούς, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο του ως μέντορα και φορέα μετάδοσης της γνώσης. «Η νυφική μόδα μιλάει για ελπίδα, χαρά και ζωή», σημείωσε, εξηγώντας την πρόθεσή του να δημιουργήσει μια πλατφόρμα για τις νέες γενιές.

Η σκηνή στο εκθεσιακό κέντρο του Montjuïc μετατράπηκε σε έναν χώρο συνάντησης εμπειρίας και νεότητας, όπου η υψηλή ραπτική λειτούργησε ως ζωντανός οργανισμός.

Η παρουσία προσωπικοτήτων προσέδωσε επιπλέον λάμψη στη βραδιά, με την Αθηνά Ωνάση να ξεχωρίζει ανάμεσα στους καλεσμένους, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική σχέση του οίκου με έναν διεθνή κύκλο υψηλού κύρους.

Η πελατεία του Rolland άλλωστε εκτείνεται από βασιλικές οικογένειες έως εμβληματικές φιγούρες της σύγχρονης ποπ κουλτούρας, όπως η Beyoncé και η Lady Gaga. Για την Αθηνά Ωνάση, ο Rolland παραμένει ένας από του πιο αγαπημένους σχεδιαστές της καθώς βρίσκεται συχνά στις επιδείξεις του φορώντας δημιουργίες του.

Σήμερα, ο Rolland συνεχίζει να εξελίσσει τη γλώσσα του μέσα από συλλογές που ισορροπούν ανάμεσα στον μινιμαλισμό και τη θεατρικότητα, παραμένοντας πιστός σε μια ιδέα: ότι η υψηλή ραπτική δεν είναι επίδειξη πολυτέλειας, αλλά μια μορφή δύναμης.

Στα έργα του, η ένταση διαχέεται μέσα από την ακρίβεια της κοπής, την πειθαρχία της κατασκευής και την αίσθηση ότι κάθε φόρεμα καταλαμβάνει τον χώρο όπως ένα έργο τέχνης, και όπως ο άνθρωπος που το φορά.

Διαβάστε επίσης:

Θεόδωρος Φωτιάδης: Ποιος είναι ο δημιουργός των super yachts και ιδρυτής του ναυπηγείου Astra Nord στη Γερμανία

Myrτos by Asimakis: Ο Κεφαλονίτης σεφ άνοιξε δικό του εστιατόριο στο Λονδίνο και μας αποκαλύπτει το γαστρονομικό του ταξίδι

Εστιατόριο Marcel: Ένα dry martini, δώδεκα στρείδια κι έναν Matisse παρακαλώ