«Η μόδα είναι τέχνη». Αυτό είναι το θέμα του επόμενου Met Gala που ανακοινώθηκε τη Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Μόδας Λονδίνου. Μια ακόμη θεσμική διασταύρωση μόδας και πολιτισμού και το Λονδίνο απαντά σιωπηλά, αλλά αποφασιστικά: ναι, η μόδα είναι τέχνη. Ακόμη και όταν οι συνθήκες είναι απρόβλεπτες.
Show must go on!
Και ενώ ο πρίγκιπας Andrew Mountbatten-Windsor βρισκόταν υπό κράτηση και το συνεχιζόμενο σκάνδαλο Epstein συγκλόνισε τη βρετανική μοναρχία και ολόκληρο τον κόσμο για άλλη μία φορά, ο βασιλιάς Κάρολος κάθισε στην πρώτη σειρά. Φορώντας μονόπετο γκρι κοστούμι και λευκό πουκάμισο, παρακολούθησε την επίδειξη της Βρετανο-Νιγηριανής σχεδιάστριας Tolu Coker. Το μήνυμα ήταν σαφές: στη ζωή το show must go on!
O Κάρολος ίσως να μην μπορούσε να απουσιάσει από την επίδειξη καθώς η Coker έλαβε χορηγία από τον οργανισμό Prince’s Trust όταν αποφάσισε να δημιουργήσει τη δική της μάρκα το 2018, και η Νιγηρία είναι χώρα της Κοινοπολιτείας. Η συνέχεια των βασιλικών καθηκόντων δεν διακόπτεται λόγω μιας «αναποδιάς» και το ίδιο μοτίβο επιβίωσης χαρακτηρίζει και την Εβδομάδα Μόδας Λονδίνου.
View this post on Instagram
Η περσινή χρονιά υπήρξε υποτονική· η πίεση στα budgets, η απορρόφηση πόρων από το Παρίσι και το Μιλάνο, η κόπωση των ανεξάρτητων σχεδιαστών, άφησαν ένα εμφανές αποτύπωμα. Οι διεθνείς αγοραστές και εκδότες διοχέτευσαν χρόνο και κεφάλαια στις μεγάλες μηχανές του θεάματος, αφήνοντας το Λονδίνο αντιμέτωπο με την ίδια του την ταυτότητα.
Κι όμως, η φετινή σεζόν έμοιαζε με επιστροφή. Πιο συγκρατημένη, ίσως· αλλά με σαφώς καθορισμένη ταυτότητα. Κάποιοι έλειπαν — ονόματα που τα προηγούμενα χρόνια καθόριζαν τον ρυθμό επέλεξαν να παραμείνουν εκτός ημερολογίου. Όμως όσοι παρέμειναν — παλαιοί και νέοι — έμοιαζαν αποφασισμένοι να υπερασπιστούν την ιδέα του λονδρέζικου πειραματισμού. Το πρόγραμμα έμοιαζε πιο γεμάτο αλλά και πιο ποιοτικό και οι εκπλήξεις ήταν αρκετές.
View this post on Instagram
Erdem Moralıoğlu: 20 χρόνια φαντασίας
Στην Tate Britain, και όχι στο Βρετανικό Μουσείο, ο Erdem Moralıoğlu γιόρτασε δύο δεκαετίες συνέπειας — σπάνιο επίτευγμα σε μια βιομηχανία βραχύβιων κύκλων. Η επίδειξη, με τίτλο «The Imaginary Conversation», παρουσίασε μια συνομιλία ανάμεσα σε μούσες διαφορετικών εποχών. Η Μαρία Κάλλας, η Radclyffe Hall και η Marianne North ενέπνευσαν κεντημένα φορέματα, καπιτονέ παλτά διακοσμημένα με λουλούδια, peplum σακάκια, και κορσέδες συνδυασμένους με χαμηλοκάβαλα τζιν.
Κολάζ από μπροκάρ και σατέν, κορδέλες, φτερά, diamanté καρφίτσες, δαντέλα και κεντήματα. Τα opera coats με λουλουδάτα καπιτονέ φορεμένα από την ανάποδη, με ξέφτια στις άκρες, προέκυψαν από τη φανταστική συνάντηση του Erdem με την Debo, Duchess of Devonshire στο Chatsworth — μια πολιτισμική συνάντηση που έχει εξελιχθεί σε μόνιμη συνεργασία του οίκου.
View this post on Instagram
«Ήθελα μια χαλαρότητα», είπε στα παρασκήνια ο σχεδιαστής. Και πράγματι, παρά την εκτεταμένη έρευνα για τη συλλογή — London Library, Windsor Castle, Bloomsbury, La Scala — ο εικαστικός διάλογος του Moralıoğlu απέπνεε bricolage με ελαφρότητα. Η συλλογή ισορροπούσε ανάμεσα στο ρομαντικό και το αυστηρό, στη μνήμη και το παρόν — μια επιβεβαίωση ότι ο Erdem παραμένει στη βάση του ακρογωνιαίου λίθου του προγράμματος.
View this post on Instagram
Burberry: Υγρή, δερμάτινη άσφαλτος
Αν πέρυσι ο Daniel Lee φλέρταρε με τη βρετανική εξοχή και τα φεστιβάλ του καλοκαιριού, φέτος μετέφερε την Burberry στη νυχτερινή καρδιά της πρωτεύουσας. Στο Old Billingsgate, την παλιά ψαραγορά, κάτω από μια βιομηχανική απεικόνιση της Tower Bridge και σε ένα πάτωμα που έμοιαζε με βρεγμένη άσφαλτο, ανά σημεία, ο Daniel Lee παρουσίασε μια πιο σκληρή, αστική εκδοχή της Burberry.
Το δέρμα κυριάρχησε: χαλαρά παντελόνια με μανσέτες στον αστράγαλο, κοντά μπουφάν, παλτά με δερμάτινα πέτα, ανδρικά σμόκιν. Τα χρώματα — μελιτζανί, μπλε της νύχτας, μπορντό, μαύρο — τόνιζαν την πρόθεση. Το shearling, βαμμένο σε καρό, πρόσθετε όγκο και δραματικότητα.
View this post on Instagram
Παρά τη διεθνώς «καθαρή» εικόνα της βρετανικότητας που οφείλει να εκπέμπει, η συλλογή υπαινίχθηκε διακριτικά την ελαφρώς άτακτη φύση της λονδρέζικης νύχτας. Ένα hip flask ξεπροβάλλει από μια πίσω τσέπη, ένα μεταλιζέ ζιβάγκο με καλσόν και δερμάτινο σακάκι πέφτει από τον ώμο, με την Burberry πιο τολμηρή, χωρίς να απομακρύνεται από τη στιλπνή της πειθαρχία.
Daniel del Valle: Το βάζο ως φόρεμα
Η πιο συγκλονιστική στιγμή της εβδομάδας μόδας σίγουρα οφείλεται στον Ανδαλουσιανό σχεδιαστή Daniel del Valle. Για τη συλλογή του «The Narcissist» για το brand Thevxlley, παρουσίασε φορετά γλυπτά από κεραμικό, λιωμένο γυαλί και ξύλο.
View this post on Instagram
Ένα ξύλινο top-βιβλιοθήκη φορτωμένο με μικροσκοπικά βάζα και λουλούδια και T-shirts από ψηφιδωτά πλακάκια χρειάστηκαν τρία χρόνια για να ολοκληρωθούν. Σε μια περίοδο που οι περισσότεροι μετρούν το κόστος παραγωγής, ο del Valle επένδυσε στον χρόνο — το πιο ακριβό υλικό όλων. Εδώ, η μόδα δεν ήταν απλώς ένδυση· ήταν έργο τέχνης.
Harris Reed: Θεατρικότητα ως δήλωση
Ο Harris Reed παραμένει πιστός στη δραματουργία. Κορσέδες με έντονους ώμους, ρευστές κάπες, σιλουέτες που φλερτάρουν με το ανδρόγυνο και το μπαρόκ. Σε μια εβδομάδα που συζητούσε budgets και επιβίωση, ο Reed υπενθύμισε ότι το Λονδίνο υπήρξε πάντα χώρος υπερβολής και ταυτότητας. Οι επιδείξεις του Reed ιστορικά δεν στοχεύουν στο ταξίδι στη φαντασία, αλλά στην άβολη θέαση.
View this post on Instagram
Στην ανακαινισμένη αίθουσα του Claridge’s, ο Harris Reed παρουσίασε όχι μόνο τη μεγαλύτερη συλλογή του μέχρι σήμερα (19 looks), αλλά και το ντεμπούτο μια νυφικής σειράς. Τέσσερις νύφες, τυλιγμένες σε ματζέντα, cerulean και seafoam πέπλα, διέσχισαν την αίθουσα γλιστρώντας σαν γοργόνες.
Ο Reed επιμένει ότι ο μαξιμαλισμός δεν είναι «υπερβολή» αλλά εργαλείο οικοδόμησης χαρακτήρα. Γιγαντιαίες φούξια φούστες-φιόγκοι, κορσέδες με λαιμόκοψη που αγκαλιάζει το πρόσωπο σαν φωτοστέφανο, panniers στους γοφούς, εκτεθειμένες πλάτες, tiger prints και devoré υφές σε καμένο κοβάλτιο και ροζ ζακάρ. Με φτερά και πούπουλα, οι «ραπτικές γλυπτικές» δημιουργίες του — που κάποιοι πελάτες έχουν μετατρέψει ακόμη και σε φωτιστικά για τα σπίτια τους — διατηρούν την υπερβολή τους, αλλά με μια νέα αίσθηση απελευθέρωσης.
View this post on Instagram
«Δεν θα γίνουμε ποτέ ένα brand για jeans και T-shirt», είπε. Σε μια πόλη που συχνά εξιδανικεύει το streetwear, ο Reed υπερασπίζεται το δικαίωμα στη θεατρικότητα.
Simone Rocha x Adidas: Ο ρομαντισμός συναντά τον ρεαλισμό
Στο Alexandra Palace Theatre, ο Simone Rocha συνέχισε τον διάλογο ανάμεσα στο εύθραυστο και το πρακτικό. Διαφανές ιβουάρ μετάξι, χειροποίητη δαντέλα και κορδέλες συνυπήρξαν με bomber jackets και τις γνωστές τρεις ρίγες της Adidas.
View this post on Instagram
Η συνεργασία δεν λειτούργησε ως εμπορικό τέχνασμα αλλά ως σχόλιο για τη σύγχρονη ζωή όπου η καθημερινότητα απαιτεί πολλαπλούς ρόλους και γρήγορες εναλλαγές: αθλητισμός, αστικό τοπίο, θηλυκότητα, πρακτικότητα.
Richard Quinn: Λουλούδια και μελοδραματισμός
Οι πασαρέλες του Richard Quinn παραμένουν μια λαμπερή πομπή από ballgowns, κορσέδες και κρινολίνα, μια κατηγορία που υπερασπίζεται σχεδόν μόνος του. Η συλλογή Φθινόπωρο/Χειμώνας 2026 κινήθηκε από το αυστηρό ασπρόμαυρο σε εκρήξεις κόκκινου, φούξια και παστέλ.
Τα λουλούδια — εμμονή του οίκου — εμφανίστηκαν ως γιρλάντες από τριαντάφυλλα και μυοσώτιδες γύρω από φουσκωτές φούστες, αλλά και ως λαμπερές diamanté καρφίτσες στερεωμένες σε κορσέδες με αυστηρή κατασκευή. Οι σιλουέτες αντλούν από την υψηλή ραπτική των δεκαετιών του ’50 και του ’80 και από φαντασιώσεις παλαιού Hollywood.
View this post on Instagram
Στο ατελιέ του στο Νότιο Λονδίνο, ο Quinn επιμένει ότι «πουλάμε ό,τι δείχνουμε». Δεν υπάρχουν δείγματα μόνο για τις επιδείξεις· κάθε look προσαρμόζεται, ράβεται εκ νέου, γίνεται κειμήλιο. Σε μια εβδομάδα που συχνά αποθεώνει το «νέο», ο Quinn υπερασπίζεται το διαχρονικό.
Το Λονδίνο δεν έχει την οικονομική ισχύ του Παρισιού ούτε τη βιομηχανική ακρίβεια του Μιλάνου. Έχει, όμως, ιδέες. Και φέτος, παρά τις περικοπές και τις απουσίες, απέδειξε ότι μπορεί να επανέλθει χωρίς να θυσιάσει τον πειραματισμό του.
Καθώς η συζήτηση για το αν «η μόδα είναι τέχνη» αναζωπυρώνεται με αφορμή το Met Gala, η απάντηση βρίσκεται ήδη στις πασαρέλες. Σε δερμάτινες καπαρντίνες πάνω στη «βρεγμένη» άσφαλτο, σε κεντήματα που αφηγούνται διαλόγους της φαντασίας και σε ξύλινες μπλούζες-βιβλιοθήκη σε σχήμα βάζου.
Από τα κειμήλια του Quinn έως τη δερμάτινη αστικότητα του Lee, από το αρχειακό ρομαντισμό του Erdem έως τις γαμήλιες γοργόνες του Reed, το Λονδίνο πρότεινε μια διαφορετική ανάγνωση της σύγχρονης μόδας: λιγότερο εμμονική με τη «δήλωση της σεζόν», περισσότερο προσηλωμένη στη διαμόρφωση της ταυτότητας.
Διαβάστε επίσης:
House of Schiaparelli: Η καρδιά της Ιταλίδας αριστοκράτισσας συνεχίζει να χτυπά σουρεαλιστικά
Pillbox hat: Η ιστορία του πιο κομψού καπέλου και η επιστροφή της Πρώτης Κυρίας
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ
- Λειψυδρία: Τέλος του 2026 ο διαγωνισμός για το μεγάλο έργο «Εύρυτος» άνω των 500 εκατ.
- Κουτσουρέλη-Παπαρίδου: Στις δικαστικές αίθουσες η διαμάχη Unisystems-ΣΕΠΕ
- Ρωσικό πετρέλαιο: Πώς ο σκιώδης στόλος «έσωσε» τις εξαγωγές – Αυξημένοι όγκοι, αλλά λιγότερα στο ταμείο
- Ολυμπιακός: Τι ισχύει τελικά με τα σενάρια δημιουργίας ομάδας μπάσκετ από τον Μαρινάκη για το NBA Europe
Μοιραστείτε την άποψή σας
ΣχόλιαΓια να σχολιάσετε χρησιμοποιήστε ένα ψευδώνυμο. Παρακαλούμε σχολιάζετε με σεβασμό. Χρησιμοποιείτε κατανοητή γλώσσα και αποφύγετε διατυπώσεις που θα μπορούσαν να παρερμηνευτούν ή να θεωρηθούν προσβλητικές. Με την ανάρτηση σχολίου, συμφωνείτε να τηρείτε τους Όρους του ιστότοπου contact Δημιουργήστε το account σας εδώ, για να κάνετε like, dislike ή report ακατάλληλα/προσβλητικά σχόλια.