Σημεία των καιρών: άρκεσε μία συμφωνία του Ερντογάν με τον φύλαρχο της Τρίπολης για να μάθει όλη η Ελλάδα τον Λίβυο ναύαρχο που σπούδασε στη δική μας Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, μιλάει τα ελληνικά και ζει για να βυθίσει τον τουρκικό στόλο. 

Μάθαμε και τον πρόεδρο της Βουλής της Αιγύπτου, ο οποίος στηρίζει τον πρόεδρο της Βουλής της Λιβύης, την οποία δεν αναγνωρίζει ο ΟΗΕ, αλλά η οποία Βουλή δεν θέλει τον φύλαρχο της Τρίπολης, τον οποίο βοηθά η Τουρκία, επειδή έκανε μαζί του τη συμφωνία για τις θαλάσσιες ζώνες, αλλά της χρωστάει και πολλά χρήματα, τα οποία περιμένουν να εισπράξουν οι τουρκικές επιχειρήσεις. 

Κατά τα άλλα, επειδή οι εξελίξεις είναι πυκνές, τείνουμε να ξεχνάμε ότι ο πρόεδρος Ερντογάν μιλά τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα και επαναλαμβάνει τα ίδια: ότι η Ελλάδα θα πληρώσει, ότι η κυβέρνησή μας έκανε έγκλημα που απέλασε τον πρεσβευτή της Λιβύης, ότι θα αγοράσει και τρίτο γεωτρύπανο και όλα τα σχετικά.

Εθνική σύμπνοια

Χθες συνεδρίασε το συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής και ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας είδε εθνική σύμπνοια. Ο Γιώργος Κατρούγκαλος έσπευσε να συμφωνήσει με την κυβερνητική γραμμή ότι δεν χρειάζεται στην δεδομένη στιγμή η σύγκληση του συμβουλίου των αρχηγών, προφανώς επειδή δεν θέλει να δεσμεύσει τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε μία εθνική θέση που θα έθετε τις ελληνικές «κόκκινες γραμμές» απέναντι στις τουρκικές επιδιώξεις, οι οποίες δεν έχουν μεταβληθεί. 

Την ίδια στιγμή, η Ευρωπαϊκή Ένωση προανήγγειλε ότι στην Σύνοδο Κορυφής, που ξεκινά αύριο, θα υπάρξει απόλυτη καταδίκη της «συμφωνίας» Ερντογάν – φύλαρχου. Ωστόσο, και παρά το γεγονός ότι η Ιταλία έστειλε μία φρεγάτα στην Κύπρο, όπου η ΕΝΙ έχει το δικό της οικόπεδο- η Ένωση δεν έχει προχωρήσει καθόλου την στρατιωτική ενοποίηση, αφού υπάρχει το ΝΑΤΟ, το οποίο όμως μας έχει ενημερώσει στο ανώτατο επίπεδο ότι δεν παίρνει θέση σε ενδονατοϊκές διενέξεις.

Και όπως είναι γνωστό, ο εκάστοτε γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ δεν παίρνει θέση προσωπικά. Πάντοτε εκφράζει τον στυλοβάτη της Συμμαχίας, που είναι οι ΗΠΑ. Άλλωστε, δεν χρειαζόμασταν καν την ενημέρωση, έχουμε ως χώρα μεγάλη πείρα από την «αλληλεγγύη» του ΝΑΤΟ απέναντι στην διαχρονική προκλητικότητα της Άγκυρας…

Και όλες αυτές οι καταδίκες της προκλητικότητας Ερντογάν; Θα φτάσουν στον ΟΗΕ, που θα πρέπει να πάρει μία θέση. Όμως, αυτοί που πολιορκούν τον φύλαρχο της Λιβύης υποστηρίζονται από την Ρωσία του Πούτιν, που έχει και στρατιώτες στην περιοχή. Θα είναι απλό για όλους τους υπολοίπους να πουν «ναι» στα συμφέροντα της Ρωσίας στην περιοχή; Θα δείξει…

Παιχνίδι εξουσίας

Εν ολίγοις, και παρά το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι «παίκτες» παίρνουν θέση κατά του Ερντογάν, το σκηνικό δεν έχει αλλάξει καθόλου και εξαρτάται απολύτως από τις διαθέσεις του: δεν θα είναι η πρώτη φορά που θα πάει απέναντι σε σύσσωμη την Ευρωπαϊκή Ένωση και όλοι οι αναλυτές που (λογικά σκεπτόμενοι) υπολογίζουν ότι ακόμα κι αν του έλθουν όλα βολικά στην ανατολική Μεσόγειο, χρειάζεται από 10 έως 20 χρόνια για να αξιοποιήσει τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων που (ίσως) υπάρχουν εκεί, απλώς δεν αντιλαμβάνονται ότι δεν πρόκειται για ενεργειακό παιχνίδι, αλλά για ένα παιχνίδι εξουσίας.