Η τουρκική λίρα δείχνει λες και μπορεί να επιβιώσει από οτιδήποτε.

Από τα τέλη Ιουνίου, το νόμισμα υπέστη τρεις μεγαλύτερες από τις αναμενόμενες περικοπές επιτοκίων, την εκπαραθύρωση του πρώην κυβερνήτη της κεντρικής τράπεζας από τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και μια στρατιωτική εισβολή στη βόρεια Συρία που προκάλεσε κίνδυνο για επιβολή αμερικανικών κυρώσεων.

Όμως, η λίρα τα έχει περάσει όλα αυτά λίγο-πολύ αλώβητη, καταγράφοντας άνοδο κατά 0,3% στο δεύτερο εξάμηνο του έτους. Αυτό είναι πάνω-κάτω στα ίδια επίπεδα με τα νομίσματα των αναδυόμενων αγορών στο σύνολό τους.

Αν και υποχώρησε κατά 0,7% σε λίγο πάνω από 5,77 ανά δολάριο την Πέμπτη, ήταν ακόμα κοντά στο ισχυρότερο επίπεδό της εδώ και περισσότερες από δύο εβδομάδες, παρά την περαιτέρω μείωση των επιτοκίων κατά 250 μονάδες βάσης. Η μείωση αυτή έφερε το σύνολο από τον Ιούλιο σε 10 ποσοστιαίες μονάδες.

Ο Ερντογάν μπορεί να πιστωθεί κάποιο μέρος της ανθεκτικότητας του νομίσματος. Κατάφερε να πείσει τον Λευκό Οίκο να υποχωρήσει από την επιβολή νέων κυρώσεων για τη Συρία και την κατάργηση εκείνων που ήταν ήδη σε ισχύ, αφαιρώντας ένα σημαντικό πλήγμα για το νόμισμα.

Όμως και άλλοι θεμελιώδεις παράγοντες έχουν συμβάλει στην υποστήριξη της λίρας. Η έντονη επιβράδυνση του τουρκικού πληθωρισμού και η δίψα των επενδυτών παγκοσμίως για περιουσιακά στοιχεία υψηλότερων αποδόσεων ενίσχυσε την πραγματική απόδοση του νομίσματος και το βοήθησε να ξεχωρίσει εν μέσω της αναταραχής.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι μελλοντικές ενέργειες της κεντρικής τράπεζας θα είναι καθοριστικής σημασίας. Η περικοπή της Πέμπτης φέρνει το επιτόκιο της Τουρκίας, προσαρμοσμένο στον πληθωρισμό, στο 4,7%, που είναι και πάλι υψηλό σε σχέση με άλλες αναδυόμενες αγορές. Αλλά αν μειωθεί πολύ περισσότερο – είτε λόγω της περαιτέρω χαλάρωσης από την κεντρική τράπεζα είτε μέσω της αύξησης του πληθωρισμού – η ανθεκτικότητα της λίρας μπορεί τελικά να αρχίσει να μειώνεται.