Φυσικό αέριο: Πρόταση – σοκ της Φραντσέσκας Ζανινότι (Enaon) για αυξήσεις 35,4% στα τιμολόγια διανομής

Νέες επιβαρύνσεις για νοικοκυριά και επιχειρήσεις φέρνει η πρόταση – σοκ της Enaon EDA, με επικεφαλής τη Φραντσέσκα Ζανινότι, για αύξηση κατά 35,4% της μεσοσταθμικής χρέωσης διανομής φυσικού αερίου.

Το αίτημα για τη ρυθμιστική περίοδο 2027–2030 υποβάλλεται σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία για το ενεργειακό κόστος, προσθέτοντας μία ακόμη εστία πίεσης στους λογαριασμούς. Προς το παρόν η πρόταση παραμένει υπό αξιολόγηση από τη ΡΑΑΕΥ και οι αυξήσεις δεν έχουν εγκριθεί.

Σημειώνεται ότι εφόσον εγκριθούν υψηλότερα τέλη δικτύου, θα προστεθούν στο κόστος αγοράς του καυσίμου, περιορίζοντας περαιτέρω τα περιθώρια των οικογενειακών προϋπολογισμών και των επιχειρήσεων.

Πόσο θα επιβαρυνθούν οι λογαριασμοί

Το 35,4% αφορά τη μεσοσταθμική χρέωση διανομής και δεν μεταφράζεται σε αντίστοιχη αύξηση ολόκληρου του λογαριασμού, αλλά των χρεώσεων δικτύου που αντιστοιχούν σε κάθε λογαριασμό. Η Enaon υπολογίζει την πρόσθετη επιβάρυνση για ένα τυπικό οικιακό προφίλ σε περίπου 3,30 ευρώ τον μήνα, με διαφοροποιήσεις ανάλογα με το επίπεδο και το προφίλ κατανάλωσης κάθε πελάτη. Ακόμη και αυτή η επιβάρυνση, όμως, έρχεται να προστεθεί σε ένα ήδη πιεσμένο ενεργειακό κόστος.

Η μεγάλη αύξηση και η χρονική στιγμή που επέλεξε η ιταλική εταιρεία να ζητήσει αυξήσεις στις χρεώσεις, με τις διεθνείς τιμές του φυσικού αερίου να κινούνται κοντά στα 87 ευρώ ανά μεγαβατώρα, και τους καταναλωτές ήδη αντιμέτωπους με τον κίνδυνο ενός ακριβού χειμώνα, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις.

Τις αντιρρήσεις των προμηθευτών έχει διατυπώσει ο Ελληνικός Σύνδεσμος Προμηθευτών Ενέργειας, ζητώντας επανεξέταση των παραδοχών της εισήγησης. Ο ΕΣΠΕΝ επισημαίνει ότι το απαιτούμενο έσοδο του Διαχειριστή προβλέπεται να αυξηθεί κατά 20,9% ήδη το 2027 έναντι του εγκεκριμένου ποσού του 2026, ενώ για τα επόμενα χρόνια οι αυξήσεις περιορίζονται σε 3,3% το 2028, 3,5% το 2029 και 1,2% το 2030. Ζητά, επομένως, να εξεταστεί μια ομαλότερη κατανομή, ώστε να περιοριστεί η αρχική επιβάρυνση.

Τα 180 εκατ. ευρώ και ο κίνδυνος νέων αυξήσεων

Πρόσθετα ερωτήματα προκαλεί η μεταφορά περίπου 180 εκατ. ευρώ από έσοδα που δεν ανακτήθηκαν την προηγούμενη ρυθμιστική περίοδο. Κατά τον ΕΣΠΕΝ, το ποσό αυτό επιβαρύνει τη νέα περίοδο και συμβάλλει στην άνοδο των χρεώσεων.

Ο Σύνδεσμος προειδοποιεί ότι, εάν οι προβλέψεις για τη ζήτηση και τις νέες συνδέσεις αποδειχθούν υπεραισιόδοξες, μπορεί να δημιουργηθεί νέο έλλειμμα ανάκτησης εσόδων, το οποίο θα κληθούν να καλύψουν οι καταναλωτές στο μέλλον. Η αξιοπιστία των εκτιμήσεων για την ανάπτυξη της αγοράς αποκτά, συνεπώς, ιδιαίτερη σημασία, καθώς επηρεάζει τόσο τις σημερινές χρεώσεις όσο και το ενδεχόμενο πρόσθετων επιβαρύνσεων τα επόμενα χρόνια.

Μεγαλύτερη χρέωση ακόμη και με χαμηλή κατανάλωση

Παράλληλα, η Enaon EDA προτείνει να αυξηθεί από 20% σε 30% το μερίδιο της χρέωσης δυναμικότητας για οικιακούς και εμπορικούς καταναλωτές. Μεγαλύτερο μέρος της επιβάρυνσης θα συνδέεται έτσι με τη διαθέσιμη δυναμικότητα του δικτύου, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το βάρος ακόμη και σε περιόδους χαμηλής κατανάλωσης, όπως οι μήνες εκτός της περιόδου θέρμανσης.

Ο ΕΣΠΕΝ ζητά τεκμηρίωση της αλλαγής, επισημαίνοντας τις συνέπειες για την ανταγωνιστικότητα του φυσικού αερίου. Για τους καταναλωτές, η μεταβολή σημαίνει ότι η μείωση της χρήσης του καυσίμου θα προσφέρει μικρότερο περιθώριο περιορισμού της συγκεκριμένης επιβάρυνσης.

Το κρίσιμο τεστ για τη ΡΑΑΕΥ

Στο επίκεντρο βρίσκεται συνεπώς και ο κίνδυνος ενός φαύλου κύκλου: υψηλότερες χρεώσεις που αποθαρρύνουν την κατανάλωση και τις συνδέσεις, ασθενέστερη αξιοποίηση του δικτύου και νέες πιέσεις για ανάκτηση εσόδων. Γι’ αυτό οι προμηθευτές ζητούν μεγαλύτερη έμφαση στην αξιοποίηση των υφιστάμενων υποδομών και στην αύξηση της διείσδυσης στις περιοχές που εξυπηρετούνται ήδη.

Η ΡΑΑΕΥ καλείται να αξιολογήσει κατά πόσο οι προτεινόμενες επιβαρύνσεις είναι τεκμηριωμένες και αναγκαίες, σε μια περίοδο κατά την οποία η αντοχή των καταναλωτών δοκιμάζεται ήδη. Η τελική απόφαση θα καθορίσει το πρόσθετο κόστος χρήσης του δικτύου για τα επόμενα χρόνια, αλλά και τις συνθήκες υπό τις οποίες το φυσικό αέριο θα παραμείνει ανταγωνιστική επιλογή για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.