ΣΒΑΠ: Στοχευμένα μέτρα για την ελληνική βιομηχανία ζητά ο Σταύρος Θεοδωρόπουλος – Οι 4 προτάσεις στον Χατζηδάκη 

Την ανάγκη λήψης στοχευμένων μέτρων για την ενίσχυση της εγχώριας μεταποίησης και ειδικότερα της βιομηχανικής δραστηριότητας στην Αττική, η οποία αντιπροσωπεύει περίπου το 42% της συνολικής δραστηριότητας του κλάδου στη χώρα, ανέδειξε ο πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Αττικής και Πειραιώς (ΣΒΑΠ), Σταύρος Θεοδωρόπουλος, κατά τη συνάντησή του με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη την Τετάρτη 5 Αυγούστου 2026.

Ο πρόεδρος του ΣΒΑΠ παρέδωσε στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης υπόμνημα με συγκεκριμένες προτάσεις, οι οποίες επικεντρώνονται στην αναπτυξιακή προοπτική της Αττικής, στη στήριξη του εισοδήματος των εργαζομένων, στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, αλλά και στην απλοποίηση των διαδικασιών για τη μετάκληση εργατικού δυναμικού από τρίτες χώρες.

Σύμφωνα με τον ΣΒΑΠ, η βιομηχανία χρειάζεται ένα σταθερό και ανταγωνιστικό πλαίσιο που θα επιτρέψει στις επιχειρήσεις να επενδύσουν, να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους και να δημιουργήσουν περισσότερες και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας.

Φορολογικά κίνητρα και ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας

Στον πρώτο άξονα των προτάσεων περιλαμβάνονται μέτρα για τη στήριξη τόσο των εργαζομένων όσο και των παραγωγικών επιχειρήσεων.

Ο ΣΒΑΠ ζητά την αύξηση του ημερήσιου ορίου των διατακτικών σίτισης που παρέχουν οι επιχειρήσεις προς τους εργαζομένους από τα 6 ευρώ στα 10 ευρώ κατ’ ελάχιστο, ποσό που αντιστοιχεί σε περισσότερα από 220 ευρώ τον μήνα, με πρόβλεψη αυτόματης τιμαριθμικής αναπροσαρμογής. Παράλληλα, προτείνεται η αύξηση του ορίου των παροχών σε είδος από τα 300 ευρώ στα 1.000 ευρώ ετησίως.

Για τη διατήρηση εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού, ο Σύνδεσμος εισηγείται την εφαρμογή αυτοτελούς φορολόγησης 15% στα ετήσια performance bonuses και στα stock options, ως κεφαλαιακό κέρδος.

Στο πεδίο της παραγωγικής ανάπτυξης, προτείνεται η επαναφορά των επιταχυνόμενων αποσβέσεων για μηχανολογικό εξοπλισμό εντός τριετίας, καθώς και η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών που επιβαρύνουν το κόστος παραγωγής.

Παράλληλα, ο ΣΒΑΠ προτείνει τη δημιουργία ισχυρών επενδυτικών κινήτρων μέσω της θέσπισης Αφορολόγητου Αποθεματικού Επενδύσεων έως το 50% των αδιανέμητων κερδών, με υποχρέωση επανεπένδυσης εντός τριετίας, καθώς και τη θέσπιση δεκαετούς ρήτρας φορολογικής σταθερότητας με συντελεστή 15% για επενδύσεις άνω των 5 εκατ. ευρώ και τριετή ορίζοντα υλοποίησης.

Νέα χωροταξική οργάνωση και Πάρκα Εξυγίανσης

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει ο ΣΒΑΠ στην ανάγκη νέας χωροταξικής οργάνωσης της βιομηχανικής δραστηριότητας και στη δημιουργία οργανωμένων Πάρκων Εξυγίανσης.

Ο Σύνδεσμος ζητά θεσμική θωράκιση των υφιστάμενων αδειοδοτημένων μονάδων, ώστε να μπορούν να διατηρούνται, να εκσυγχρονίζονται και να επεκτείνονται στις σημερινές τους θέσεις, χωρίς να επιβάλλονται δαπανηρές και συχνά καταστροφικές μετεγκαταστάσεις.

Παράλληλα, προτείνεται η θέσπιση υπερέκπτωσης δαπανών σε ποσοστό 200%-300% για επιχειρήσεις που συμμετέχουν σε Φορείς Διαχείρισης των Πάρκων Εξυγίανσης και υλοποιούν κοινές υποδομές, όπως πυροσβεστικούς σταθμούς και δίκτυα πυρόσβεσης, έργα διαχείρισης ομβρίων, βιολογικούς καθαρισμούς, ενεργειακή αξιοποίηση αποβλήτων, αλλά και κοινωνικές υποδομές όπως παιδικοί σταθμοί, σταθμοί πρώτων βοηθειών, υποδομές τηλεϊατρικής, κέντρα τεχνικής εκπαίδευσης και οργανωμένα συστήματα μεταφοράς προσωπικού.

Ο ΣΒΑΠ ζητά επίσης εξορθολογισμό των όρων δόμησης και της αρτιότητας των οικοπέδων, ώστε να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες παραγωγικές ανάγκες, απλοποίηση της αδειοδότησης υποστηρικτικών εγκαταστάσεων ιδίας χρήσης, όπως πρατήρια ή εγκαταστάσεις συντήρησης εταιρικού στόλου, αλλά και κατάργηση δεσμεύσεων χώρων μετεγκατάστασης μετά την παρέλευση δεκαετίας.

Στο ίδιο πλαίσιο, προτείνεται η δυνατότητα δημιουργίας ελαφρών καταλυμάτων για τη στέγαση μετακλητών εργαζομένων, σε ποσοστό έως 2% της έκτασης των οργανωμένων περιοχών.

Αναπτυξιακή αναγέννηση της Δυτικής Αττικής

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη Δυτική Αττική, η οποία, σύμφωνα με τον ΣΒΑΠ, αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις λόγω των φυσικών καταστροφών, της προβληματικής ρυμοτομίας, της έλλειψης υποδομών και της άναρχης επέκτασης των logistics.

Ο Σύνδεσμος επισημαίνει ότι η ανάπτυξη των αποθηκευτικών δραστηριοτήτων δεν αρκεί για τη δημιουργία ενός ισχυρού παραγωγικού οικοσυστήματος και προτείνει τη μετατροπή της περιοχής σε πυρήνα βιομηχανικής παραγωγής υψηλής προστιθέμενης αξίας.

Στο πλαίσιο αυτό ζητά την παροχή ειδικών κινήτρων μέσω του Αναπτυξιακού Νόμου για επενδύσεις στη μεταποίηση υψηλής τεχνολογίας, ώστε η Δυτική Αττική να εξελιχθεί από απλό κέντρο logistics σε παραγωγικό hub.

Παράλληλα, προτείνεται η πλήρης ένταξη της κυκλικής οικονομίας στη μεταποίηση, με αυτόνομη αντιμετώπιση των δραστηριοτήτων βιομηχανικής ανάκτησης δευτερογενών πρώτων υλών και αυξημένους συντελεστές ενίσχυσης, διαχωρίζοντάς τις από απλές δραστηριότητες συλλογής και μεταφοράς απορριμμάτων.

Ο ΣΒΑΠ ζητά επίσης ειδικά κίνητρα για ιδιωτικές επενδύσεις στην ενεργειακή αξιοποίηση αποβλήτων, μέσω μονάδων παραγωγής ηλεκτρισμού και θερμότητας από εμποροβιομηχανικά απόβλητα, με στόχο τη μείωση του ενεργειακού κόστους των επιχειρήσεων και την καλύτερη διαχείριση των αποβλήτων.

Σημαντικό μέρος των προτάσεων αφορά και τις υποδομές, με αίτημα την επιτάχυνση της σύνδεσης των βιομηχανικών περιοχών με το σιδηροδρομικό και οδικό δίκτυο, την κατασκευή του οδικού άξονα Ελευσίνας – Θήβας και τη συγκέντρωση της βιομηχανικής δραστηριότητας σε οργανωμένα Πάρκα Εξυγίανσης.

Σύμφωνα με τον ΣΒΑΠ, η οργανωμένη ανάπτυξη της βιομηχανίας θα συμβάλει στην προστασία του αστικού ιστού, στη συγκράτηση του πληθυσμού, στην προσέλκυση νέων κατοίκων και στην οικιστική αναβάθμιση μιας περιοχής που διαθέτει σημαντικά πλεονεκτήματα, όπως το διπλό παραλιακό μέτωπο του Σαρωνικού και του Κορινθιακού.

Απλοποίηση της διαδικασίας μετάκλησης εργαζομένων

Τέλος, ο ΣΒΑΠ θέτει ως προτεραιότητα την απλοποίηση της διαδικασίας μετάκλησης εργατικού δυναμικού, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού που αντιμετωπίζει η βιομηχανία.

Προτείνεται η δημιουργία ψηφιακής διαδικασίας «Fast-Track» τύπου One-Stop-Shop, με ολοκλήρωση των διαδικασιών εντός 30 έως 45 ημερών, η πλήρης εφαρμογή της αρχής «μόνον άπαξ» στην υποβολή δικαιολογητικών, καθώς και η ταχεία αναγνώριση τεχνικών προσόντων και επαγγελματικών αδειών εργαζομένων από τρίτες χώρες.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην Ινδία, λόγω του μεγέθους της χώρας και του εκπαιδευτικού της συστήματος, ως μία από τις αγορές από τις οποίες θα μπορούσε να προέλθει εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό για την κάλυψη των αναγκών της ελληνικής μεταποίησης.