Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Add mononews.gr on Google

Στην Εβδομάδα Υψηλής Ραπτικής του Παρισιού, η Iris van Herpen παρουσίασε τη συλλογή Sonic Starquakes, μια μελέτη πάνω στις αόρατες δυνάμεις που διαπερνούν τόσο το ανθρώπινο σώμα όσο και το σύμπαν.

Αντλώντας έμπνευση από τους αστρικούς σεισμούς, τις ανεπαίσθητες δηλαδή ταλαντώσεις που διατρέχουν το εσωτερικό των άστρων, η Ολλανδή δημιουργός μεταφέρει στην υψηλή ραπτική έννοιες όπως η δόνηση, το πλάσμα, τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία και οι φρακταλικές δομές.

1

Δημιουργία της Iris Van Herpen, Συλλογή Sonic Starquakes FW27, Εβδομάδα Υψηλής Ραπτικής, Παρίσι

Οι αστροφυσικοί γνωρίζουν ότι τα άστρα δεν είναι ακίνητες, σιωπηλές μάζες ύλης. Πάλλονται αδιάκοπα, καθώς κύματα πίεσης διασχίζουν το εσωτερικό τους, μεταβάλλοντας ανεπαίσθητα τη φωτεινότητα και την επιφάνειά τους.

Οι ταλαντώσεις αυτές, όταν μετατρέπονται σε ήχο, αποκαλύπτουν ένα απροσδόκητα μουσικό σύμπαν: τα μεγαλύτερα άστρα παράγουν βαθιές συχνότητες, ενώ τα μικρότερα μοιάζουν να εκπέμπουν υψηλότερους, σχεδόν αιθέριους τόνους.

Η van Herpen συνδέει αυτή την αστροφυσική πραγματικότητα με ένα ξεχασμένο κεφάλαιο της ιστορίας της επιστήμης. Στα τέλη του 19ου αιώνα, η Βρετανίδα καλλιτέχνις και εφευρέτρια Margaret Watts Hughes κατασκεύασε το Eidophone, μια συσκευή που μετέτρεπε τις δονήσεις της ανθρώπινης φωνής σε περίπλοκα γεωμετρικά σχέδια, καθώς λεπτή σκόνη διαχεόταν πάνω σε μια δονούμενη μεμβράνη.

Αν και τις χωρίζει περισσότερο από ένας αιώνας, τα πειράματα της Hughes και η σύγχρονη αστροφυσική συναντώνται στην υψηλή ραπτική της van Herpen σε μια κοινή διαίσθηση: ότι οι ίδιες θεμελιώδεις δυνάμεις οργανώνουν τόσο το ανθρώπινο σώμα όσο και την κοσμική ύλη.

Δημιουργία της Iris Van Herpen, Συλλογή Sonic Starquakes FW27, Εβδομάδα Υψηλής Ραπτικής, Παρίσι

Αυτή η ιδέα αποκτά κυριολεκτική μορφή στο Helix Nebula, ίσως το πιο φιλόδοξο ένδυμα της συλλογής. Για πρώτη φορά στην ιστορία της υψηλής ραπτικής, το πλάσμα – η τέταρτη κατάσταση της ύλης, από την οποία αποτελείται το μεγαλύτερο μέρος του ορατού σύμπαντος – γίνεται οργανικό μέρος ενός couture δημιουργήματος.

Δύο χειροποίητες γυάλινες μορφές, γεμάτες πλάσμα, ανταποκρίνονται στην ανθρώπινη αφή, ενώ περισσότερες από 10.000 φυσητές γυάλινες σφαίρες αιωρούνται πάνω σε σχεδόν αόρατο τούλι, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι το σώμα περιβάλλεται από ένα ηλεκτρικά φορτισμένο νέφος φωτός.

Όταν το ένδυμα φοριέται, το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο του ανθρώπινου σώματος αλληλεπιδρά με το πλάσμα, μετατρέποντας το φόρεμα σε ένα ζωντανό σύστημα αντί για ένα στατικό αντικείμενο.

«Εδώ και χρόνια με απασχολεί η ιδέα ενός ενδύματος υφασμένου αποκλειστικά από ενέργεια», σημειώνει η Iris van Herpen.

Έχουμε δουλέψει με στερεά, υγρά, ζωντανά υλικά, ακόμη και με αέρια. Για πρώτη φορά χρησιμοποιούμε την τέταρτη κατάσταση της ύλης.

Η πιο εντυπωσιακή στιγμή της συλλογής είναι το Fractal Universe, ένα φόρεμα που φορτίστηκε σε επιταχυντή σωματιδίων και διατηρήθηκε κρυογενικά πριν από την επίδειξη. Η αρχική ιδέα προέβλεπε ότι το ένδυμα θα εκφορτιζόταν επάνω στην πασαρέλα, ολοκληρώνοντας μπροστά στο κοινό τη δημιουργία του.

Δημιουργία της Iris Van Herpen, Συλλογή Sonic Starquakes FW27, Εβδομάδα Υψηλής Ραπτικής, Παρίσι

Η πραγματικότητα αποδείχθηκε ακόμη πιο συναρπαστική. Τις ημέρες πριν από την επίδειξη, το ίδιο το ύφασμα άρχισε να εκφορτίζεται αυθόρμητα. Μικροσκοπικές ηλεκτρικές εκκενώσεις χάραξαν φρακταλικά ίχνη στην επιφάνειά του, δημιουργώντας ένα σχέδιο που δεν σχεδιάστηκε από ανθρώπινο χέρι αλλά από τις ίδιες τις φυσικές δυνάμεις που το διαπερνούσαν.

Στην υπόλοιπη συλλογή, η van Herpen συνεχίζει να αμφισβητεί τα όρια ανάμεσα στο σώμα και τον χώρο. Βελούδα κομμένα με λέιζερ συνεχίζονται με χειροποίητο κέντημα πάνω στο γυμνό δέρμα, δημιουργώντας ένα διακριτικό trompe-l’œil, ενώ σιφόν και οργάντζες αιωρούνται χάρη σε σχεδόν αόρατες κατασκευές από ανθρακονήματα.

«Μορφές φυτών», έργο της σειράς «Impression Figure» της Margaret Watts Hughes, χρωστική ουσία σε γυαλί – πηγή: Μουσείο και Πινακοθήκη του Κάστρου Cyfarthfa — φωτογραφία: Louis Porter

Περισσότερες από 30.000 χειροποίητες γυάλινες χάντρες διαλύουν οπτικά το περίγραμμα του σώματος, σαν να μετατρέπεται σε σύννεφο φωτεινών σωματιδίων. Η χρωματική παλέτα ακολουθεί τη διαδρομή ενός νυχτερινού ουρανού: βαθύ μαύρο, ζαφείρι, κοβάλτιο, σεληνιακά πράσινα, κόκκινα νεφελωμάτων και ασημί που θυμίζει ηλεκτρική καταιγίδα.

Η Sonic Starquakes δεν χρησιμοποιεί την επιστήμη ως διακοσμητικό αφήγημα ούτε ως αισθητικό πρόσχημα. Τη μετατρέπει σε υλικό σχεδιασμού.

Όπως τα νευρικά δίκτυα, οι κεραυνοί, τα ποτάμια και οι γαλαξίες επαναλαμβάνουν τις ίδιες φρακταλικές γεωμετρίες σε διαφορετικές κλίμακες, έτσι και η συλλογή αντιμετωπίζει το ανθρώπινο σώμα όχι ως κλειστό σύστημα αλλά ως μέρος μιας ευρύτερης κοσμικής αρχιτεκτονικής, όπου η ύλη, η ενέργεια και το φως παραμένουν σε διαρκή μετασχηματισμό.

Διαβάστε επίσης:

Πνοή Φωτός: Μια αρχαϊκή κόρη θυμάται χορεύοντας στο Ιερό του Απόλλωνα 

Νίκος Κούλης: Το Παρίσι ως δορυφόρος στο δημιουργικό σύμπαν του Έλληνα κοσμηματοποιού

Κωνσταντίνα Καμπισοπούλου: H ιδρύτρια του The Artians μιλάει στο Mononews για τη φορέσιμη τέχνη