Οσοι γνωρίζουν πώς λειτουργεί ο… θαυμαστός κόσμος των εξοπλιστικών συστημάτων, της αγοράς των όπλων για να το πούμε καθαρά, ξέρουν και τα πρόσωπα που τα τελευταία χρόνια έχουν παίξει ρόλο. Στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο.

Οσοι επίσης έχουν γνώση των όσων γίνονταν τις δεκαετίες του 1990 και του 2000 στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας, μπορούν να διηγηθούν απίστευτες ιστορίες με τη δράση των «οπλάδων». Καθημερινές επισκέψεις στα γραφεία αξιωματικών και πολιτικών προσώπων στο Πεντάγωνο, «δωράκια» για ένα ραντεβού έστω και 10 λεπτών με τον εκάστοτε υπουργό, παρουσιάσεις οπλικών συστημάτων στους διαδρόμους και στο πόδι, προώθηση συγκεκριμένων εταιρειών από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Βρετανία κ.λπ.

1

Αλλωστε, μέχρι πριν από λίγα χρόνια η μάχη των εξοπλιστικών δίνονταν πίσω από τις κουρτίνες, στο παρασκήνιο της πολιτικής και της στρατιωτικής ηγεσίας.

Ενας από τους ανθρώπους που τα τελευταία χρόνια έκαναν αισθητή την παρουσία τους στο χώρο των «οπλάδων» είναι και ο Χρήστος Χούμπαυλης. Αν και δεν είχε ενεργό ρόλο στο πάρτι των εξοπλιστικών επί Ακη, Γιάννου κ.λπ., όταν τα δισεκατομμύρια περνούσαν έξω από την πύλη του Πενταγώνου, ο Χούμπαυλης κατάλαβε από νωρίς ότι υπάρχει πολύ χρήμα. Και ως αντιπρόσωπος γαλλικών εταιρειών προσπάθησε να γίνει πανίσχυρος στο χώρο των εξοπλισμών, αν και με όχι και τόσο μεγάλη επιτυχία.

Ο Χρήστος Χούμπαυλης δεν είναι από τους ανθρώπους που συναντά κανείς εύκολα. Δεν θα τον δεις σε κοσμικές στήλες, ούτε σε πάνελ τηλεοπτικών εκπομπών. Δεν θα δώσει συνεντεύξεις, δεν θα κάνει δημόσιες εμφανίσεις με στόχο τη δημοσιότητα, δεν υπάρχουν φωτογραφίες τους.

Ο αθόρυβος επιχειρηματίας

Κι όμως, το όνομά του εδώ και χρόνια κινείται αθόρυβα μέσα σε ένα από τα πιο σκοτεινά και ισχυρά οικοσυστήματα της ελληνικής οικονομίας: Εκεί όπου διασταυρώνονται οι εξοπλισμοί, η πολιτική και τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Για όσους γνωρίζουν, ο Χούμπαυλης δεν είναι απλώς ένας επιχειρηματίας. Είναι ένας από εκείνους τους «αόρατους» παίκτες που επηρεάζουν εξελίξεις χωρίς να φαίνονται.

Η αγορά τον έχει ονομάσει[ΛM1]  «αόρατο», άλλοι τον φώναζαν παλιότερα «ΧΧ» από τα αρχικά του ονόματός του, αλλά και θέλοντας να δείξουν ότι κινείται στις σκιές. Και αυτό βεβαίως δεν κρύβει καμιά μομφή. Ενας πανέξυπνος άνθρωπος, ένας ικανός επιχειρηματίας που είχε κι έχει την ευστροφία να κινείται στο παρασκήνιο κι όχι στο προσκήνιο, είναι ο Χρήστος Χούμπαυλης.

Η πορεία του δεν ξεκίνησε από τον χώρο των όπλων. Όπως πολλοί επιχειρηματίες της γενιάς του, έκανε τα πρώτα του βήματα στον τομέα των ακινήτων και των τεχνικών έργων. Μαζί με τον αδελφό του, Κωνσταντίνο, δημιούργησαν μια βάση στον χώρο των κατασκευών, ιδρύοντας εταιρείες που δραστηριοποιούνταν σε δημόσια έργα, real estate και συμβουλευτικές υπηρεσίες. Η ΑΤΕΣΕ Α.Ε., που ιδρύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’90, αποτέλεσε ένα από τα πρώτα οργανωμένα σχήματα της οικογένειας. Εκείνη την περίοδο τίποτα δεν προμήνυε ότι ο Χούμπαυλης θα εξελισσόταν σε έναν από τους πλέον διασυνδεδεμένους μεσάζοντες στον χώρο των εξοπλισμών.

Η πραγματική στροφή ήρθε πολύ νωρίτερα από ό,τι αντιλήφθηκε η ελληνική αγορά. Από τη δεκαετία του ’80, ο Χούμπαυλης είχε ήδη αρχίσει να χτίζει σχέσεις με τη γαλλική αμυντική βιομηχανία, λειτουργώντας ως σύνδεσμος σε αγορές της Μέσης Ανατολής. Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αγορές που παραδοσιακά κινούνται με όρους επιρροής, εμπιστοσύνης και προσωπικών επαφών. Εκεί, σύμφωνα με ανθρώπους που γνωρίζουν τις διαδρομές του, έμαθε τους κανόνες ενός παιχνιδιού όπου οι συμφωνίες δεν κλείνονται μόνο με οικονομικά κριτήρια, αλλά με πολιτικές ισορροπίες και γεωστρατηγικές ανάγκες.

Αυτή η εμπειρία αποδείχθηκε καθοριστική όταν επέστρεψε δυναμικά στην Ελλάδα, σε μια περίοδο όπου οι αμυντικές δαπάνες εκτοξεύονταν και τα εξοπλιστικά προγράμματα αποτελούσαν πεδίο έντονου διεθνούς ανταγωνισμού. Ο Χούμπαυλης δεν εμφανίστηκε ποτέ ως πρωταγωνιστής. Δεν διεκδίκησε δημόσιο ρόλο. Αντίθετα, λειτούργησε ως ο ενδιάμεσος που γνωρίζει όλους τους κρίσιμους παίκτες και μπορεί να συντονίσει συμφέροντα. Η δημιουργία εταιρειών όπως η C&C Engineering, η Engineering Partners & Consultants και η IDS Αμυντικά Συστήματα ήταν η συγκρότηση ενός πλέγματος που μπορούσε να υποστηρίξει την παρουσία του σε διαγωνισμούς, συνεργασίες και αντισταθμιστικά οφέλη.

Η επαφή με γαλλικούς ομίλους

Κομβικό σημείο στην πορεία του αποτέλεσε η Miltech Hellas. Η εταιρεία αυτή, που δραστηριοποιείται στην κατασκευή ηλεκτρονικών συστημάτων για στρατιωτικές εφαρμογές, αποτέλεσε το όχημα μέσω του οποίου ο Χούμπαυλης συνδέθηκε ακόμη πιο στενά με κορυφαίους γαλλικούς ομίλους όπως η Dassault, η Thales και η Eurocopter. Η Miltech δεν ήταν απλώς μια ελληνική εταιρεία παραγωγής. Ήταν κρίκος σε μια διεθνή αλυσίδα προμηθειών, με συμμετοχή σε προγράμματα που αφορούσαν μαχητικά αεροσκάφη, ελικόπτερα και πυραυλικά συστήματα.

Οι σχέσεις του με τη γαλλική πλευρά δεν περιορίζονταν στο επιχειρηματικό επίπεδο. Ήταν γνωστό στους κύκλους των εξοπλισμών ότι διατηρούσε στενή συνεργασία με τον Ανρί Λερουά, εκπρόσωπο της Dassault στην Ελλάδα και άνθρωπο με βαθιές ρίζες στη γαλλική αεροπορική κοινότητα. Μέσω αυτής της σχέσης, ο Χούμπαυλης βρέθηκε στο επίκεντρο των προσπαθειών προώθησης γαλλικών εξοπλιστικών προγραμμάτων στην Ελλάδα, σε μια περίοδο που η χώρα εξεταζόταν ως δυνητικός αγοραστής προηγμένων οπλικών συστημάτων, όπως τα μαχητικά Rafale.

Ο Ανρί Λερουά, πρώην αξιωματικός και πιλότος της Γαλλικής Αεροπορίας έως το 1984, είχε αναλάβει να προωθήσει τα μαχητικά αεροσκάφη 4ης γενιάς Ραφάλ εκ μέρους της Ντασό. Ο Λερουά είχε εμπλακεί και το 2000 στη σύμβαση για τα Μιράζ 2000-5 που είχε υπογράψει τότε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας με τη Γαλλία.

Το ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν βρίσκεται μόνο στις επιχειρηματικές του κινήσεις, αλλά κυρίως στο πώς αυτές συνδέθηκαν με το πολιτικό σύστημα. Ο Χούμπαυλης κατάφερε να διατηρήσει επαφές με πρόσωπα από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, δημιουργώντας ένα δίκτυο επικοινωνίας που ξεπερνούσε κομματικές γραμμές. Στελέχη υπουργείων, μέλη επιτροπών εξοπλισμών, κοινοβουλευτικοί παράγοντες, όλοι φαίνεται να αποτελούσαν μέρος ενός άτυπου κύκλου επαφών που επέτρεπε στον ίδιο να έχει εικόνα και επιρροή στις εξελίξεις.

Δεν είναι τυχαίο ότι το όνομά του συνδέθηκε με το λεγόμενο «Club των φίλων του Σαρκοζί», ένα άτυπο δίκτυο επαφών που περιλάμβανε πολιτικούς και επιχειρηματίες με κοινά συμφέροντα γύρω από τη γαλλική πολιτική και οικονομική επιρροή. Εκεί, σύμφωνα με πληροφορίες της εποχής, συναντιούνταν πρόσωπα που διαδραμάτισαν ρόλο σε κρίσιμες αποφάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα, με τον Χούμπαυλη να αποτελεί έναν από τους λιγότερο προβεβλημένους αλλά ουσιαστικούς κρίκους.

Και φυσικά οι στενές σχέσεις του με υπουργούς και πολιτικά στελέχη όπως ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ο Πάνος Καμμένος κ.λπ. τον βοηθούσαν πάντα να είναι στην πρώτη γραμμή.

Η παρουσία του δεν περιορίστηκε μόνο στον χώρο των όπλων. Σταδιακά, επεκτάθηκε σε τραπεζικές και ενεργειακές δραστηριότητες, συμμετέχοντας σε επενδυτικά σχήματα και συνεργασίες με μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Η εμπλοκή του με τη Marfin και η σύνδεσή του μέσω οικογενειακών δεσμών με την οικογένεια Αρβανίτη, που είχε παρουσία στον χώρο της ιδιωτικής υγείας, δείχνουν έναν επιχειρηματία που κινείται με άνεση σε πολλαπλά πεδία ισχύος.

Ο γάμος με την Αρβανίτη

Ο Χρήστος Χούμπαυλης ήταν παντρεμένος με την Ελένη Αρβανίτη, αδερφή της Ιζαμπέλας Αρβανίτη, της «σιδηράς κυρίας» του Υγεία. Η οικογένεια Αρβανίτη είχε αποκτήσει το Υγεία το 1990 από την αμερικανική εταιρεία ΑΜΙ, η οποία της μεταβίβασε τότε το 72%.

Το 2002 επί της Ιζαμπέλας –Ιωάννας Αρβανίτη, η οποία είχε διαδεχθεί μαζί με την αδερφή της Ελένη τον πατέρα τους, το Υγεία εισήλθε στο Χρηματιστήριο. Στη συνέχεια ωστόσο και καθώς παρουσίαζε μείωση κερδών, η οικογένεια αποφάσισε να το πουλήσει και έτσι έγινε το 2006, με αγοραστή τον Ανδρέα Βγενόπουλο, αλλά και διατηρώντας τότε, το 23,8%.

Ο γάμος του Χούμπαυλη με την γόνο της οικογένειας Αρβανίτη δεν κράτησε πολλά χρόνια και ο επιχειρηματίας δεν κατάφερε πολλά ως προς την εκμετάλλευση των γνωριμιών της οικογένειας το όνομα της οποίας άνοιγε ασφαλώς πολλές κλειστές πόρτες στο χώρο της πολιτικής και των επιχειρήσεων.

Όμως, ο Χούμπαυλης συνέχισε να δραστηριοποιείται και σε άλλους κλάδους.

Για παράδειγμα η συνεργασία του με τη Δομική Κρήτης και τον Γιώργο Συνατσάκη ανέδειξε μια ακόμη πτυχή της δραστηριότητάς του. Την ικανότητά του να συνδέει διαφορετικούς τομείς, όπως οι κατασκευές και η ενέργεια, με διεθνείς επενδυτές. Η εμπλοκή γαλλικών εταιρειών σε έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, με τη διαμεσολάβηση του δικτύου του, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της στρατηγικής.

Ωστόσο, η διαδρομή του δεν ήταν χωρίς σκιές. Το όνομά του εμφανίστηκε κατά καιρούς σε δημοσιογραφικές έρευνες που αφορούσαν offshore εταιρείες, χρηματοδοτήσεις και αμφιλεγόμενες συναλλαγές. Καμία από αυτές τις υποθέσεις δεν οδήγησε σε καταδίκη ή σε σαφή απόδειξη παρατυπίας.

Παρ’ όλα αυτά, η επαναλαμβανόμενη παρουσία του σε τέτοιες υποθέσεις ενίσχυσε την εικόνα ενός ανθρώπου που κινείται σε γκρίζες ζώνες, όπου τα όρια μεταξύ νόμιμου και πολιτικά ευαίσθητου είναι συχνά δυσδιάκριτα.

Η πιο χαρακτηριστική ίσως ένδειξη της επιρροής του ήταν η φημολογούμενη εμπλοκή του στον χώρο των μέσων ενημέρωσης. Πολλές και ισχυρές οι φήμες για την εξαγορά ιστορικού εκδοτικού τίτλου, και συγκεκριμένα του Ελεύθερου Τύπου. Μέσω ενός περίπλοκου σχήματος εταιρειών και χρηματοδοτήσεων, αποδόθηκε από πολλούς στον ίδιο, χωρίς ποτέ να υπάρξει επίσημη επιβεβαίωση. Για όσους γνωρίζουν πώς λειτουργεί το σύστημα, η είσοδος ενός ανθρώπου των εξοπλισμών στον χώρο της ενημέρωσης δεν αποτελεί έκπληξη. Αντίθετα, θεωρείται φυσική εξέλιξη: Ο έλεγχος της πληροφορίας είναι συχνά εξίσου σημαντικός με τον έλεγχο των συμβολαίων.

Τα χρόνια της οικονομικής κρίσης αποτέλεσαν δοκιμασία για το σύνολο της ελληνικής επιχειρηματικής ελίτ και ο Χούμπαυλης δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Η μείωση των εξοπλιστικών δαπανών, η έλλειψη ρευστότητας και η γενικότερη αβεβαιότητα τον οδήγησαν σε αναδιάρθρωση των επενδύσεών του. Πώλησε συμμετοχές, αναδιοργάνωσε εταιρικά σχήματα και προσαρμόστηκε στις νέες συνθήκες, διατηρώντας ωστόσο την παρουσία του σε κρίσιμους τομείς.

Η πώληση του προσωπικού του ποσοστού στη Δομική Κρήτης, με παράλληλη ενίσχυση της συμμετοχής της οικογενειακής ΑΤΕΣΕ, ερμηνεύτηκε από την αγορά ως κίνηση τακτικής. Δεν επρόκειτο για αποχώρηση, αλλά για ανακατανομή ρίσκου και κεφαλαίων. Την ίδια περίοδο, η απόφαση να τεθεί προς πώληση η πολυτελής έπαυλη στο Σούνιο, ένα από τα πιο γνωστά ακίνητα της οικογένειας, ενίσχυσε την εικόνα ενός επιχειρηματία που προσαρμόζεται γρήγορα στις οικονομικές συνθήκες.

Για την ιστορία το συγκεκριμένο σπίτι είχε αγοραστεί σε πλειστηριασμό αντί 7 εκατ. ενώ προηγουμένως άνηκε στον μακαρίτη εφοπλιστή Σφηνιά. Ανακαινίστηκε πλήρως κι έγινε ένα πολύ όμορφο σπίτι το οποίο οι φήμες λένε ότι ο Χούμπαυλης το διέθετε για μυστικά ραντεβού σε πολλούς φίλους, πολιτικούς και μη.

Επανεμφάνιση

Παρά τις ανακατατάξεις, το όνομά του επανήλθε στο προσκήνιο με αφορμή νέες εξοπλιστικές συζητήσεις, όπως εκείνες για τις φρεγάτες Fremm και τις Belharra. Σύμφωνα με πληροφορίες από τον χώρο της άμυνας, ο Χούμπαυλης διατηρούσε επαφές με εκπροσώπους της γαλλικής Naval Group και συμμετείχε σε συναντήσεις με αρμόδιες υπηρεσίες του ελληνικού υπουργείου Άμυνας. Και πάλι, χωρίς δημόσια παρουσία, αλλά με ουσιαστική συμμετοχή.

Σήμερα, ο Χρήστος Χούμπαυλης παραμένει μια αινιγματική φιγούρα. Για κάποιους, είναι ένας ικανός επιχειρηματίας που αξιοποίησε ευκαιρίες σε έναν δύσκολο και ανταγωνιστικό χώρο. Για άλλους, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της διαπλοκής που χαρακτηρίζει τον τομέα των εξοπλισμών, όπου οι σχέσεις με την πολιτική εξουσία είναι καθοριστικές. Η αλήθεια, όπως συμβαίνει συχνά σε τέτοιες περιπτώσεις, βρίσκεται πιθανότατα κάπου στη μέση.

Αυτό που δεν αμφισβητείται είναι ότι ο Χούμπαυλης ανήκει σε μια κατηγορία ανθρώπων που δρουν μακριά από τα φώτα, αλλά κοντά στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Όμως, δεν αμφισβητούνται και πολλές συζητήσεις που γίνονται στο χώρο των εξοπλισμών από άλλους επιχειρηματίες. Φήμες, κακόβουλες αναφορές, ζήλια ή μήπως αληθινά γεγονότα; Ο,τι κι αν είναι ο Χούμπαυλης είχε πάντα πρωταγωνιστικό ρόλο.

Ο Χρηστάκης και ο Χατζημηνάς

Για παράδειγμα άνθρωποι που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα χαρακτηρίζουν τον επιχειρηματία «Χρηστάκη», θέλοντας να μειώσουν το επιχειρηματικό του στόρι.

Μιλούν επίσης για μεγάλη ζήλεια του Χούμπαυλη για τις δραστηριότητες του Κρίστιαν Χατζημηνά της Theon, o οποίος έχει καταφέρει να αναπτύξει και να γιγαντώσει μια εταιρεία με διεθνή παρουσία.

Η εταιρεία του Χατζημηνά είναι εισηγμένη στο Euronext του Αμστερνταμ και χάρη στις συνεχείς συμβάσεις που έχει κλείσει και το επιχειρηματικό πλάνο της, η μετοχή έχει απογειωθεί. Σήμερα η Theon έχει κεφαλαιοποίηση άνω των 2,5 δις ευρώ, εντάχθηκε στη λίστα με τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες εταιρείες της Ευρώπης σύμφωνα με τους Financial Times ενώ έχει κλείσει νέες παραγγελίες άνω του 1,3 δις. Το guidance για το 2026 προβλέπει κύκλο εργασιών €570–600 εκατ., αυξημένο περίπου 30% σε σχέση με το 2025, με διατήρηση περιθωρίων EBIT στη ζώνη του 25%.

Το 2025 η εταιρεία κατέγραψε ιστορικά υψηλά έσοδα και κέρδη, με τις νέες παραγγελίες να αυξάνονται κατά 182% σε σχέση με το 2024.

Απέναντι στον «μεγάλο αντίπαλο» ο Χούμπαυλης δείχνει αδύναμος να τον φτάσει έστω και στο ελάχιστο. Στην πιάτσα των οπλικών συστημάτων λένε «ο Χριστάκης θέλει να γίνει Χριστιανός (Κρίστιαν Χατζημηνάς) αλλά δεν μπορεί ούτε κατ’ ελάχιστον.

Η εταιρεία του Χούμπαυλη, η Miltech, είναι μια μάλλον μικρομεσαία εταιρεία που το 2024 έκανε καθαρό τζίρο 11,3 εκατ. ευρώ ενώ τα αποτελέσματα μετά από φόρους κινήθηκαν στα επίπεδα του 1,2 εκατ. ευρώ.

Εντελώς διαφορετικά τα μεγέθη ανάμεσα στον Χούμπαυλη και τον Χατζημηνά, ωστόσο, οι φήμες επιμένουν ότι ο πρώτος τρέχει να φτάσει τον δεύτερο και βγαίνει… τελευταίος.

Σε κάθε περίπτωση το όνομα του Χούμπαυλη ακούγεται μεν στην επιχειρηματική πιάτσα, όμως, με την επισήμανση ότι έχει χάσει πλέον την όποια δύναμη που είχε για να κινεί τα νήματα στο παρασκήνιο. Η εποχή δείχνει να τον έχει ξεπεράσει και το μόνο που μένει στον επιχειρηματία είναι το πρεστίζ του παρελθόντος και κάποιες ισχυρές φιλίες τις οποίες τις χρησιμοποιεί όταν θα πρέπει να μπει δυναμικά σε μια μεγάλη «δουλειά».
Τις περισσότερες, χωρίς αποτέλεσμα.

Διαβάστε επίσης:

Ένας «πανικόβλητος» αγώνας για βαρέλια κυριεύει την παγκόσμια αγορά πετρελαίου
Ποιοι δικηγόροι «έτρεξαν» το μεγάλο deal της CrediaBank
Κώστας Τσιάρας στο mononews για την εμπλοκή του με τον ΟΠΕΚΕΠΕ: «Θα το έκανα ξανά, όσες φορές κι αν χρειαζόταν»