Ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος αποτελεί κλασικό παράδειγμα ενός πολιτικού καριέρας. Από νωρίς φόρεσε το «κοστούμι» του πολιτικού και ανέβηκε ένα ένα τα σκαλιά της ιεραρχίας του ΠΑΣΟΚ.  

Συστατεύτηκε με το πράσινο μαθητικό κίνημα και ανδρώθηκε πολιτικά όταν ως φοιτητής ακόμα εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ. Στην συνέχεια πέρασε στην τοπική αυτοδιοίκηση και από το 2009 εκλέγεται σταθερά βουλευτής Αρκαδίας. Στα δεκαπέντε χρόνια αδιάλειπτου κοινοβουλευτικού βίου έχει αναλάβει υψηλές  κομματικές θέσεις και κυβερνητικά χαρτοφυλάκια. Έφτασε μέχρι αντιπρόεδρος της Βουλής. Παρέδωσε την έδρα του και αποχώρησε. 

Δύσκολη απόφαση για έναν άνθρωπο που δεν έχει δουλέψει για τίποτα άλλο στην ζωή του πέρα από την επικράτηση του ΠΑΣΟΚ. Όλη του τη ζωή κινείται μεταξύ Βουλής και Χαριλάου Τρικούπη. Αυτός είναι και ο λόγος που αρκετοί προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν τις επόμενες κινήσεις του. 

Τα σενάρια για την επόμενη μέρα

Η διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ έχει ήδη πυροδοτήσει έντονο πολιτικό παρασκήνιο και σενάρια για την επόμενη μέρα. Δύο είναι τα κύρια σενάρια που κυριαρχούν στα πολιτικά πηγαδάκια αυτή την στιγμή. 

Στο πρώτο, ο Κωνσταντινόπουλος επιχειρεί να κρατήσει ζωντανή την παρουσία του μέσα στο ΠΑΣΟΚ ανεξάρτητα από την Βουλή. Σύμφωνα με ορισμένους που γνωρίζουν καλά τα εσωκομματικά της Χαριλάου Τρικούπη, η στρατηγική αυτή θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη συσπείρωση στελεχών που διαφωνούν με την ηγεσία του Νίκου Ανδρουλάκη, δημιουργώντας έτσι έναν εσωκομματικό πόλο αμφισβήτησης.

«Η διαγραφή δεν σημαίνει και το τέλος της πολιτικής του επιρροής», αναφέρουν ορισμένες πηγές, υπογραμμίζοντας ότι η κινητικότητα αυτή μπορεί να προκαλέσει νέα δυναμική εντός του κόμματος. Εξάλλου, όπως αναφέρουν με νόημα «υπάρχουν κι άλλοι που βρίσκονται στην γραμμή Κωνσταντινόπουλου». 

Το δεύτερο σενάριο αφορά μια πιθανή αναζήτηση πολιτικής στέγης με πιθανή μεταγραφή στη ΝΔ. Ο λόγος που διακινείται αυτό το σενάριο είναι αφενός γιατί ο Κωνσταντινόπουλος υπηρέτησε ως υφυπουργός στην κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου και αφετέρου γιατί τον ίδιο δρόμο έχουν ακολουθήσει κι άλλα Πασοκικά στελέχη.

Μέχρι στιγμής όμως, καμία πλευρά δεν επιβεβαιώνει μια τέτοια πρόθεση. Μάλιστα, ο Άδωνις Γεωργιάδης έσπευσε να κλείσει την συζήτηση περί μεταγραφής του λέγοντας πως «Δεν υπάρχει καμία συζήτηση ή πρόταση προς τον κ. Κωνσταντινόπουλο.

Η ΝΔ παρακολουθεί τις εξελίξεις, αλλά δεν σχολιάζει εσωκομματικές κινήσεις άλλων κομμάτων» σχολίασε ο Παύλος Μαρινάκης. Παράλληλα, ο Μάκης Βορίδης τόνισε:

«Κάθε πολιτικός που έχει διαδρομή στον χώρο του ΠΑΣΟΚ έχει τη δυνατότητα να επιλέξει το μέλλον του, αλλά προς το παρόν δεν υπάρχει καμία επίσημη επαφή».

Και τα δύο σενάρια κρατούν ανοιχτό το πολιτικό μέλλον του Κωνσταντινόπουλου, ενώ η επόμενη εβδομάδα θεωρείται κρίσιμη, καθώς θα κάνει την τελευταία του ομιλία στη Βουλή και ίσως δώσει ένα στίγμα των προθέσεων του. 

Το στιγμιαίο λάθος της διαγραφής

Στους διαδρόμους της Χαριλάου Τρικούπη ακουγόταν εδώ και καιρό ότι ήταν θέμα χρόνου το πότε ο Νίκος Ανδρουλάκης να προχωρήσει στη διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου.

Ωστόσο, φάνηκε πως η στιγμή που επιλέχθηκε για αυτή την κίνηση ήταν ιδιαίτερα άστοχη. Την ημέρα που στην πολιτική επικαιρότητα κυριαρχούσε το ζήτημα των υποκλοπών, που αποτελεί προνομιακό πεδίο για το ΠΑΣΟΚ, η ανακοίνωση της διαγραφής άλλαξε πλήρως την ατζέντα.

Έτσι, αντί η δημόσια συζήτηση να παραμείνει στραμμένη στις αποκαλύψεις και στις κυβερνητικές ευθύνες γύρω από τις παρακολουθήσεις, τα φώτα στράφηκαν ξαφνικά στο εσωτερικό του κόμματος και στην εσωστρέφεια του. Με ποδοσφαιρικούς όρους, αρκετοί θα χαρακτήριζαν την εξέλιξη αυτή ως «αυτογκόλ».

Μάλιστα, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι από τα κεντρικά της Χαριλάου Τρικούπη αποδίδουν ευθύνες στον Κωνσταντινόπουλο για τη στάση του στη πολυσυζητημένη συνέντευξη του λέγοντας ότι «δεν βρήκε ούτε μία λέξη για να αναφερθεί στη συζήτηση που διεξαγόταν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με πρωτοβουλία των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών σχετικά με το κράτος δικαίου και τη δικαίωση του Ανδρουλάκη στην υπόθεση των υποκλοπών».

Όμως την ίδια στιγμή η απόφαση της διαγραφής μετατοπίζει εξ ολοκλήρου το ενδιαφέρον της δημόσιας συζήτησης από ένα άβολο θέμα για την κυβέρνηση στα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ. 

Η «Οδύσσεια» του Ανδρουλάκη

Η ρήξη ανάμεσα στον Νίκο Ανδρουλάκη και τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο δεν προέκυψε ξαφνικά. Ήταν η κορύφωση μιας μακράς εσωκομματικής έντασης που εδώ και μήνες σιγόβραζε στα γραφεία της Χαριλάου Τρικούπη, μετατρέποντας τη σχέση των δύο ανδρών σε μια πολιτική «Οδύσσεια» για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ

Η σύγκρουση μεταξύ των δύο πλευρών ξεκίνησε ουσιαστικά όταν ο Κωνσταντινόπουλος άρχισε να διαφοροποιείται δημόσια από βασικές επιλογές της ηγεσίας.

Μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές ήρθε όταν ο βουλευτής Αρκαδίας δήλωσε ότι έχει εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη, σε αντίθεση με τον Ανδρουλάκη που είχε δηλώσει ότι η εμπιστοσύνη του έχει κλονιστεί μετά την υπόθεση των παρακολουθήσεων.

Η διαφοροποίηση αυτή προκάλεσε έντονη ενόχληση στην ηγεσία του κόμματος και άνοιξε για πρώτη φορά τη συζήτηση ακόμη και για το ενδεχόμενο διαγραφής του.

Το κλίμα επιβαρύνθηκε ακόμη περισσότερο όταν ο Κωνσταντινόπουλος άρχισε να ασκεί ανοιχτή κριτική στην ηγεσία, αφήνοντας αιχμές για την πολιτική στρατηγική του προέδρου του ΠΑΣΟΚ και ζητώντας ουσιαστικά μεγαλύτερη εσωκομματική λογοδοσία. Σε δημόσιες παρεμβάσεις του είχε φτάσει μάλιστα να δηλώσει ότι «δεν φοβάται τη διαγραφή», αμφισβητώντας έμμεσα την πολιτική γραμμή της ηγεσίας.

Ο Ανδρουλάκης από τη στιγμή που ανέλαβε την αρχηγία, βρέθηκε αντιμέτωπος με πολλαπλές προκλήσεις και με σοβαρές εσωκομματικές αμφισβητήσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι συνεχείς διαφοροποιήσεις στελεχών θεωρήθηκαν από το επιτελείο της Χαριλάου Τρικούπη ως υπονόμευση της προσπάθειας συσπείρωσης. Συνεργάτες του προέδρου φέρονται να εισηγούνταν εδώ και καιρό ότι η κατάσταση δεν μπορούσε να συνεχιστεί, προτείνοντας ακόμη και την απομάκρυνση του βουλευτή από την Κοινοβουλευτική Ομάδα.

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν η στάση του σε κρίσιμα πολιτικά ζητήματα, όπου –σύμφωνα με την ηγεσία– δεν υπερασπιζόταν τις επίσημες θέσεις του ΠΑΣΟΚ. Έτσι, η διαγραφή παρουσιάστηκε ως μια αναγκαία κίνηση για να μπει τέλος στην εσωκομματική αμφισβήτηση.

Η διαγραφή του Κωνσταντινόπουλου δεν αποτελεί απλώς ένα πειθαρχικό μέτρο. Είναι και ένα πολιτικό μήνυμα προς το εσωτερικό του κόμματος πως η ηγεσία δεν είναι διατεθειμένη να ανεχθεί δημόσιες διαφοροποιήσεις υπονομεύουν τη συνοχή της παράταξης.

Στα δύο το ΠΑΣΟΚ

Το σκηνικό που διαμορφώνεται αποτυπώνει ένα ΠΑΣΟΚ διχοτομημένο.

Η διαγραφή Κωνσταντινόπουλου φαίνεται ότι άνοιξε έναν νέο κύκλο συζήτησης για τα όρια της εσωκομματικής κριτικής, αλλά και για τη στρατηγική που θα ακολουθήσει η ηγεσία στην πορεία προς τις επόμενες εκλογές.

Από την πλευρά της ηγεσίας, ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Κώστας Τσουκαλάς υπερασπίστηκε την απόφαση, υπογραμμίζοντας την ανάγκη πολιτικής πειθαρχίας.

«Πρέπει όλα τα τύμπανα να είναι συντονισμένα και να χτυπάνε στον ίδιο ρυθμό», ανέφερε μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 9.84. Σύμφωνα με τον ίδιο, η διαγραφή ήταν «αποτέλεσμα σειράς δηλώσεων του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου» που, όπως είπε, «υιοθετούσαν το αφήγημα της Νέας Δημοκρατίας».

Ο κ. Τσουκαλάς έκανε λόγο ακόμη και για «λευκή απεργία» του πρώην βουλευτή, σημειώνοντας ότι το τελευταίο διάστημα αξιοποιούσε τις δημόσιες παρεμβάσεις του «όχι για να υπερασπιστεί τις θέσεις και το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, αλλά για να το υπονομεύσει». Παράλληλα, τόνισε πως «ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν είναι ο πρόεδρος που διαγράφει με το παραμικρό».

Στην ίδια γραμμή κινήθηκε και ο Θανάσης Γλαβίνας, ο οποίος χαρακτήρισε τη διαγραφή «πράξη αυτοσεβασμού της παράταξης». Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά 90,1, σημείωσε πως «είναι προφανές ότι ο κ. Κωνσταντινόπουλος υπονόμευε τον κ. Ανδρουλάκη», διευκρινίζοντας ότι «δεν πρόκειται για προειδοποίηση προς άλλους βουλευτές αλλά για δικαιολογημένη κίνηση».

Την ίδια στιγμή, όμως, κορυφαία στελέχη του κόμματος εξέφρασαν έντονη διαφωνία, επιβεβαιώνοντας ότι το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε μια περίοδο εσωτερικής έντασης. Ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας άσκησε ευθεία κριτική, τονίζοντας ότι «με τις διαγραφές και τις απειλές διαγραφών δεν αντιμετωπίζονται τα προβλήματα και δεν βελτιώνεται η εικόνα του ΠΑΣΟΚ». Όπως σημείωσε, «η πορεία προς τις καθοριστικές για το κόμμα βουλευτικές εκλογές δεν μπορεί να οικοδομηθεί μέσα από αποκλεισμούς ή περιορισμούς του πολιτικού λόγου».

Ανάλογη στάση κράτησε και ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, ο οποίος υποστήριξε ότι «δεν πρέπει να διαγραφεί κανείς», επισημαίνοντας πως «η ενότητα του κόμματος δεν σφυρηλατείται με διαγραφές αλλά με σύνθεση». Όπως τόνισε, το ΠΑΣΟΚ καλείται να αποφασίσει «αν ως δημοκρατικό κόμμα ποινικοποιεί τη διαφορετική άποψη, την κριτική ή τον προβληματισμό».

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και το μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος Θεόδωρος Μαργαρίτης, ο οποίος υπογράμμισε ότι «οι διαγραφές δεν ήταν ποτέ ένδειξη ανάτασης και προώθησης, αλλά πάντα ένδειξη κρίσης».

Κριτική διατύπωσε και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος Παύλος Γερουλάνος, επισημαίνοντας ότι «θα μπορούσε και θα έπρεπε να είχε αποφευχθεί όλο αυτό».

«Δεν είναι ώρα να γινόμαστε λιγότεροι αλλά περισσότεροι, όποιες διαφωνίες και αν έχουμε μεταξύ μας», ανέφερε χαρακτηριστικά. «Αν η διατύπωση μίας διαφορετικής άποψης και δη σε περίοδο προσυνεδριακού διαλόγου, ποινικοποιείται και οδηγεί αυτόματα σε διαγραφές, αυτό δεν είναι μέρος της ταυτότητάς μας.

Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ένα μονοπρόσωπο κόμμα. Έχει αρχές, αξίες και διαδικασίες. Εν προκειμένω έχει και ανάγκη ενότητας και διεύρυνσης, για την οποία θα μιλήσουμε άλλη στιγμή.

Για τώρα όμως, σίγουρα δεν έχει ανάγκη συρρίκνωσης», αναφέρει ο Νίκος Παπανδρέου.

Διαβάστε επίσης: 

Ανδρουλάκης: ο πανικός πριν την ήττα, και ο Αλέξης χαμογελά

Άδωνις Γεωργιάδης: Ξεκίνησε η «Πολιτιστική Συνταγογράφηση» μέσω ΗΔΙΚΑ για ασθενείς με ψυχικά νοσήματα

Ζελένσκι: ΟΙ ΗΠΑ ζήτησαν να αναβληθεί ο επόμενος γύρος τριμερών συνομιλιών με τη Ρωσία