Ποιος θέλει να ζήσει στο Σουφλί; Ίσως κάποιος που νιώθει στριμωγμένος στη μεγάλη πόλη, και δεν εννοούμε ότι βλέπει τη μπουγάδα του απέναντι ανοίγοντας το παράθυρο ούτε ότι το λουτρό του είναι τρία τετραγωνικά. Λέμε «στριμωγμένος», με δουλειά από ήλιο σε ήλιο και μισθό που τελειώνει στις 20 του μήνα. Ίσως να είναι η ώρα για το μεγάλο βήμα της μετεγκατάστασης. Όχι απαραίτητα στην Αυστραλία ή στη Νορβηγία αλλά προς την περιφέρεια, η οποία γίνεται ελκυστική για όσους επιδιώξουν μια καινούργια ζωή. 

Είναι ενδιαφέρουσα η ρύθμιση της Σοφίας Ζαχαράκη για νοικοκυριά και επιχειρήσεις που θα εγκατασταθούν στους δήμους Σουφλίου, Ορεστιάδας και Διδυμοτείχου. Η ρύθμιση της υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας αφορά εκείνους που αναζητούν την ευκαιρία όχι όσους διάγουν βίο πολυτελή και τα έχουν βάλει όλα σε μια σειρά. Ας δούμε λοιπόν πως μπορεί να ξεκινήσει κάποιος τη ζωή του στον Έβρο.

Ψάχνουμε για σπίτι στον spitogatos.gr. Βρίσκουμε διαμέρισμα 80 τετραγωνικά στο κέντρο της Ορεστιάδας με 45.000 ευρώ. Βρίσκουμε σπίτι και μαγαζί στο ίδιο οικόπεδο, όλα μαζί 120.000 ευρώ. Πάμε παραέξω, στη Δαδιά, τη γνωστή για τον οικοτουρισμό και το δάσος με τους αετούς. Βρίσκουμε διώροφο οίκημα 260 τετραγωνικά, με δύο αυτόνομα διαμερίσματα να πωλούνται για 55.000 ευρώ. Η Δαδιά έχει κάτι παραπάνω από 400 μόνιμους κατοίκους άρα όποιος εγκατασταθεί εκεί θα λάβει από τη Ζαχαράκη ενίσχυση 10.000. Σε πιο μεγάλες πόλεις του Έβρου η ενίσχυση θα είναι στις 6.000 ευρώ.

Να δούμε λοιπόν πρακτικά πως ξεκινούν τη ζωή τους τα άτομα που επιλέγουν την ακριτική Ελλάδα, εκεί στο διώροφο οίκημα της Δαδιάς. Θα ζουν στον ένα όροφο και τον άλλο θα τον κάνουν ξενώνες. Σπίτι, δουλειά, όλα κομπλέ. Δημιουργούνται και άλλες ευκαιρίες, από το ίδιο υπουργείο. Διαβάζουμε: «Ενίσχυση της γυναικείας επιχειρηματικότητας. Μέγιστο ποσό ενίσχυσης 40.000 για 2 έτη. Η χρηματοδότηση θα καλύπτει λειτουργικά έξοδα της επιχείρησης, εργοδοτικές εισφορές, δαπάνες συμβουλευτικής, λογιστικής υποστήριξης». Αν θελήσει κάποιος να ασχοληθεί με τη σηροτροφία, υπάρχουν άλλα κονδύλια και δωρεάν μεταξοσκώληκες. Όρεξη να έχει κανείς, δουλειές μπορούν να στηθούν.

Να είμαστε βέβαια ρεαλιστές. Το ποσό της ενίσχυσης, έξι ή δέκα χιλιάδες ευρώ, από μόνο του είναι χαμηλό. Είναι όμως μια αρχή για τα νοικοκυριά που θα φύγουν από τις μεγάλες πόλεις όπου όλα είναι πολύ πιο ακριβά, κυρίως τα έξοδα στέγασης. Στην ερώτηση «τί θα κάνω στο χωριό», μπορούν να απαντήσουν όσοι βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα αυτοκίνητα στον Κηφισό και χρειάζονται πάνω από δύο ώρες τη μέρα για μετακινήσεις. Είναι άραγε καλύτερη η μεγάλη πόλη, με τον εκνευρισμό, τη ρύπανση, τη μοναξιά και την ακρίβεια;

Το πιο σημαντικό είναι να δημιουργηθεί η τάση. Ο πρώτος που θα πάει, θα φέρει και το φίλο και τον κουμπάρο, θα ζωντανέψει το χωριό, θα ανακαινιστεί ο παιδικός σταθμός, θα ανοίξει μπακάλικο, θα ακούγονται φωνές, θα κυκλοφορεί κόσμος. Πέρα από τις δουλειές που ανοίγονται, θα υπάρχει και μια όμορφη καθημερινότητα, με πεζοπορίες, με περιηγήσεις στον υγρότοπο και παρατήρηση πουλιών, με μοτοκρός, με αλεξίπτωτο πλαγιάς. Και πιθανώς οικολογική καθημερινότητα, με μποστάνι και ποδήλατο. Μια άλλη ζωή_ όμορφη φαίνεται.

Διαβάστε επίσης

Η σιωπή του Γιώργου Φλωρίδη