Στην ερώτηση «Γιατί η Δόμνα Μιχαηλίδου φοράει παπούτσια των 800 ευρώ;» υπάρχει μια και μόνη απάντηση. Επειδή έτσι θέλει. Δεν τα έκλεψε. Ούτε τα 800 ευρώ τα έκλεψε. Έχει μισθό και τον ξοδεύει όπως εκείνη επιλέγει.

Η συζήτηση ξεκίνησε από μια ανάρτηση για τα αναγνώσματα του καλοκαιριού. Δεν είδαμε σχόλια για τα βιβλία. Συνήθως προτείνει αξιόλογους τίτλους, Άμος Οζ, Μίλαν Κούντερα, Κώστα Ταχτσή, τέτοια. Έχει κι αυτό τη σημασία του. Στήνεται λοιπόν μπροστά στη βιβλιοθήκη της, λευκό μακό, μπλουτζίν, αθλητικά παπούτσια και όλος ο κόσμος σχολιάζει τα παπούτσια. Αν ήταν ξυπόλυτη, θα σχολίαζαν το πεντικιούρ. Αν δεν είχε κάνει πεντικιούρ, και φωτογραφιζόταν με μαύρες πατούσες, πάλι θα άκουγε αρνητικά σχόλια.

Τα παπούτσια είναι Chloé, το μπλουτζίν είναι Maje, τα δύο κοστίζουν όσο ο βασικός μισθός. Η υπουργός όμως δεν παίρνει ούτε τον βασικό ούτε τον μέσο μισθό. Παίρνει τον μισθό που επέλεξε να της δίνει ο ελληνικός λαός. Διαλέγουμε κυβερνήσεις και οι κυβερνήσεις καθορίζουν τους μισθούς. Οι βουλευτές αποφασίζουν τι μισθό θα πάρουν, αποφασίζουν για τον εαυτό τους. Το είδατε αλλού αυτό; Να κάνουν συνέλευση, ας πούμε οι καθηγητές σε ιδιωτικό σχολείο, και να αποφασίζουν πόσο θα πληρώνονται. Να λένε οι ναυτικοί στους εφοπλιστές πόσο αξίζει η υπηρεσία τους; Και να καθορίζουν το μισθό χωρίς αντίλογο; Κανείς άλλος δεν έχει αυτό το προνόμιο.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Domna Michailidou (@domna_michailidou)

Για να δούμε λοιπόν τα νούμερα. Οι βουλευτές, πασών των κυβερνήσεων, έχουν αποφασίσει να παίρνουν καθαρά 3.150 ευρώ το μήνα και αν έχουν υπουργικό χαρτοφυλάκιο ακόμη 1.800. Με ένα πεντοχίλιαρο στο χέρι, η Δόμνα Μιχαηλίδου μπορεί να αγοράζει όποιο παπούτσι θέλει και σε αυτό το χέρι να φοράει τα ρολόγια που αγόρασε με τις αποταμιεύσεις της. Όπως αναφέρει στο πόθεν έσχες, τα λεφτά που έχει στην τράπεζα ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο. Αναφέρουμε τα ρολόγια επειδή υπάρχουν πολλά δημοσιεύματα για τα Patek Philippe, Breguet, Bulgari, Cartier που έχει κατά καιρούς φορέσει.

Λένε ορισμένοι ότι προκαλεί με τα λούσα της. Τι προτιμάμε όμως, να προκαλεί ή να υποκρίνεται; Επειδή και αυτό θα μπορούσε να το κάνει. Να φωτογραφηθεί σε κάποιο στοκατζίδικο, να φορέσει μάρκα M’ekapses, και να κάνει πραγματικότητα τους στίχους των Pulp «I want to live like common people / I want to do whatever common people do» πηγαίνοντας στο σούπερ μάρκετ επειδή έτσι κάνει ο απλός κόσμος. Και ήταν απλός κόσμος, αν είχε πάει σε δημόσιο σχολείο, αν φορούσε φτηνά παπούτσια, αν μοίραζε τη βουλευτική αποζημίωση σε μη κυβερνητικές οργανώσεις, θα ήταν άραγε καλή υπουργός; Θα ήταν καλύτερη στο ρόλο που έχει;

Υπάρχει και αυτή η αντίληψη, ότι όσοι μεγάλωσαν με στερήσεις έγιναν καλύτεροι άνθρωποι και πιο αποδοτικοί στο δημόσιο έργο τους. Κρίνουμε δηλαδή αυτό που θέλουμε να βλέπουμε από το έργο ενός πολιτικού χωρίς να θέτουμε κοινά κριτήρια. Οπότε ο σωστός προβληματισμός με τη Δόμνα Μιχαηλίδου δεν είναι αν μπορεί να ξοδεύει τον μισθό που της δίνουμε εκεί που επιλέγει. Ο προβληματισμός είναι αν κάνει καλά τη δουλειά της, ανεξαρτήτως γόβας, μπαλαρίνας ή αθλητικού παπουτσιού.

Διαβάστε επίσης

Όλοι για έναν και ένας για τον εαυτό του

Σπίτια υπάρχουν – Λείπει η στεγαστική πολιτική

Τα αυθαίρετα, στη θέα όλων