Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν θα ταξιδέψει στο Σαν Φρανσίσκο για το Super Bowl LX της 8ης Φεβρουαρίου. Η εξήγηση που έδωσε είναι απλή, σχεδόν αφοπλιστική αλλά κυρίως… υποκριτική: «Είναι πολύ μακριά».

Σε συνέντευξή του στη «New York Post» υποστήριξε ότι αν η απόσταση ήταν μικρότερη, θα έδινε κανονικά το «παρών», προσθέτοντας με τη γνωστή αυτοαναφορική διάθεση ότι «στο Super Bowl με υποδέχονται πάντα θερμά».

1

Μόνο που αυτή τη φορά, η δικαιολογία δεν στέκει εύκολα. Ο Τραμπ, στη δεύτερη θητεία του, έχει διανύσει χιλιάδες χιλιόμετρα για πολιτικές, διπλωματικές αλλά και καθαρά συμβολικές εμφανίσεις. Έχει ταξιδέψει στη Μέση Ανατολή, στην Ευρώπη, στην Ασία, έχει πετάξει πάνω από τον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό, έχει εμφανιστεί σε φόρα, συνόδους και στρατιωτικές βάσεις. Μια πτήση έξι ωρών από την Ουάσιγκτον στην Καλιφόρνια δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί απαγορευτική.

Το Super Bowl, άλλωστε, δεν είναι ένα απλό αθλητικό γεγονός. Είναι η απόλυτη σκηνή πολιτικής προβολής, ένα τηλεοπτικό υπερθέαμα με εκατοντάδες εκατομμύρια θεατές παγκοσμίως. Η απουσία ενός προέδρου, ειδικά ενός τόσο επικοινωνιακού όσο ο Τραμπ, δεν περνά απαρατήρητη.

Ο πραγματικός λόγος της απουσίας…

…του Τραμπ φαίνεται πως βρίσκεται στο σόου του ημιχρόνου. Bad Bunny και Green Day δεν είναι απλώς δύο μεγάλα ονόματα της παγκόσμιας μουσικής σκηνής. Είναι καλλιτέχνες με ξεκάθαρη πολιτική θέση, δημόσια τοποθετημένοι απέναντι στον Τραμπ και το αφήγημά του.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν μάσησε τα λόγια του. Χαρακτήρισε την επιλογή τους «τραγική» και δήλωσε ξεκάθαρα «αντίθετος» μαζί τους, λέγοντας ότι «το μόνο που κάνουν είναι να καλλιεργούν μίσος». Ειδικά για τον Bad Bunny, έφτασε στο σημείο να ισχυριστεί ότι «δεν τον έχει καν ακούσει», παρά το γεγονός ότι πρόκειται για έναν από τους δημοφιλέστερους καλλιτέχνες παγκοσμίως.

Ο Πορτορικανός σταρ έχει κατηγορήσει ανοιχτά την πολιτική Τραμπ στο μεταναστευτικό, έχει ενσωματώσει πολιτικά μηνύματα στη μουσική του και έχει μιλήσει δημόσια για τον φόβο παρουσίας της ICE έξω από συναυλίες του στις ΗΠΑ. Οι Green Day, από την άλλη, με τον Μπίλι Τζο Άρμστρονγκ στην πρώτη γραμμή, έχουν μετατρέψει τις συναυλίες τους σε πλατφόρμες πολιτικής διαμαρτυρίας, καταγγέλλοντας την κυβέρνηση Τραμπ και καλώντας σε αντίσταση.

Το Super Bowl, για ακόμη μία χρονιά, γίνεται καθρέφτης της αμερικανικής κοινωνίας. Όχι απλώς αθλητισμός, αλλά πολιτισμικός πόλεμος, ιδεολογική σύγκρουση και συμβολισμοί υψηλής έντασης.

Από τις σουίτες στο σπίτι

Η φετινή απουσία αποκτά μεγαλύτερη σημασία αν συγκριθεί με το πρόσφατο παρελθόν. Το 2025, ο Τραμπ είχε παρακολουθήσει το Super Bowl στη Νέα Ορλεάνη, γράφοντας ιστορία ως ο πρώτος εν ενεργεία πρόεδρος που έδωσε το παρών. Χαιρέτησε παίκτες, συναντήθηκε με οικογένειες θυμάτων τρομοκρατικής επίθεσης, φωτογραφήθηκε, αποδοκιμάστηκε αλλά και χειροκροτήθηκε, αξιοποιώντας στο έπακρο την προβολή.

Φέτος, παρότι έχει ήδη δηλώσει ανοιχτά ότι στηρίζει τους Νιου Ινγκλαντ Πάτριοτς και τον προσωπικό του φίλο Ρόμπερτ Κραφτ, θα παρακολουθήσει τον τελικό από απόσταση. Ούτε σουίτα στο «Levi’s Stadium», ούτε κάμερες, ούτε το καθιερωμένο προεδρικό interview πριν τη σέντρα, το οποίο παραμένει αμφίβολο αν θα πραγματοποιηθεί. Σε ένα γεγονός όπου η εικόνα μετρά όσο και το αποτέλεσμα, η απουσία είναι από μόνη της μήνυμα.

Ο Λάνθιμος στο πιο ακριβό διαφημιστικό γήπεδο του κόσμου

Την ώρα που ο Τραμπ μένει εκτός πλάνου, ένας Έλληνας σκηνοθέτης μπαίνει με φόρα στο προσκήνιο. Ο Γιώργος Λάνθιμος θα έχει διπλή παρουσία στο διαφημιστικό μπλοκ του Super Bowl, σκηνοθετώντας σποτ για τη Squarespace, με πρωταγωνίστρια την Έμα Στόουν, αλλά και για την πλατφόρμα Grubhub.

Με αισθητική που παραπέμπει ξεκάθαρα στο κινηματογραφικό του σύμπαν, με στοιχεία σουρεαλισμού, παράλογου και σκοτεινού χιούμορ, ο Λάνθιμος μεταφέρει το προσωπικό του στίγμα στο πιο εμπορικό τηλεοπτικό γεγονός της χρονιάς. Εκεί όπου 30 δευτερόλεπτα κοστίζουν περίπου οκτώ εκατομμύρια δολάρια και όπου οι διαφημίσεις αντιμετωπίζονται ως αυτόνομο θέαμα.

Δεν πρόκειται απλώς για μια ακόμη διεθνή επιτυχία ενός Έλληνα δημιουργού. Είναι ένδειξη του πώς το Super Bowl έχει εξελιχθεί σε παγκόσμια πολιτιστική σκηνή, όπου δεν πρωταγωνιστούν μόνο οι αθλητές και οι πρόεδροι, αλλά και οι σκηνοθέτες, οι ιδέες και η αισθητική.

Ένα Super Bowl-σύνοψη της εποχής

Το Super Bowl LX συνοψίζει με εντυπωσιακό τρόπο την εποχή του. Ένας πρόεδρος που απουσιάζει επικαλούμενος την απόσταση αλλά συγκρουόμενος με την pop κουλτούρα. Καλλιτέχνες που μετατρέπουν το ημίχρονο σε πολιτική δήλωση. Διαφημίσεις που κοστίζουν εκατομμύρια και λειτουργούν ως πεδίο καλλιτεχνικής έκφρασης. Και ένας Έλληνας σκηνοθέτης που αποδεικνύει ότι στο μεγαλύτερο τηλεοπτικό γεγονός του κόσμου δεν μετρά μόνο ποιος κάθεται στη σουίτα, αλλά ποιος αφήνει αποτύπωμα.

Ο Τραμπ θα βλέπει τον τελικό από μακριά. Ο Λάνθιμος, όμως, θα είναι εκεί. Και αυτό, από μόνο του, λέει πολλά.