Δημοπρασία για μια αμαρυλλίδα – Με την υπογραφή Ουίνστον Τσόρτσιλ

Μια κόκκινη αμαρυλλίδα μέσα στη γλάστρα της και έως 500.000 λίρες για την απόκτησή της. Με μια ιστορική υπογραφή ωστόσο, αυτήν του βρετανού πρωθυπουργού Ουίνστον Τσόρτσιλ, που δεν υπήρξε μόνον πολιτικός και στρατιωτικός, εμβληματική προσωπικότητα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά και ένας θαυμάσιος ζωγράφος.

Το έργο του «Amaryllis Lily» του 1948 πρόκειται λοιπόν τώρα να δημοπρατηθεί στον οίκο Christie’s στο Λονδίνο, στο πλαίσιο της βραδινής δημοπρασίας Μοντέρνας Βρετανικής και Ιρλανδικής Τέχνης, που θα διεξαχθεί στο Λονδίνο, στις 21 Οκτωβρίου.

Στον πίνακα, η αμαρυλλίδα, γνωστή και ως «κρίνο του Μαρτίου» ανθίζει σε γλάστρα πάνω σε τραπέζι, με φόντο μια σκουρόχρωμη επιφάνεια, ένα έργο που ο Τσόρτσιλ είχε δωρίσει στην κόρη του, την λαίδη Μαίρη Σόαμς. Εκείνη με τη σειρά της το δώρισε, το 1995 στον οργανισμό Churchill Fellowship και έτσι τώρα, τα έσοδα από την πώληση θα διατεθούν για την ενίσχυση του προγράμματος «Making Space for the Arts» (Δημιουργώντας Χώρο για τις Τέχνες) αυτού του ιδρύματος.

«Το “Amaryllis Lily” αποτελεί εντυπωσιακό δείγμα της δεξιοτεχνίας του Ουίνστον Τσόρτσιλ στη ζωγραφική, αναδεικνύοντας τη βαθιά αντίληψή του για το χρώμα και τη σύνθεση», όπως αναφέρει σε ανακοίνωση εκπρόσωπος του οίκου. Σημειώνοντας και τη σημαντική επιρροή σε αυτό, του μέντορα του Τσόρτσιλ, ζωγράφου και χαράκτη Γουίλιαμ Νίκολσον «ιδιαίτερα στη λιτή σύνθεση και την τολμηρή χρήση του χρώματος— ενώ παράλληλα αποκαλύπτει την αυτοπεποίθηση που απέκτησε ο Τσόρτσιλ ως ζωγράφος νεκρών φύσεων».

Πράγματι, η αγάπη του Τσόρτσιλ για τη ζωγραφική ξεκίνησε τη δεκαετία του 1930, όταν συνδέθηκε με φιλία με τον Νίκολσον, ο οποίος έγινε και «δάσκαλός» του. Το αναφέρει και ο ίδιος ο Τσόρτσιλ σε επιστολή του προς τον βρετανό ιστορικό τέχνης Τζον Ρόθεσταϊν λέγοντας ότι ο Νίκολσον είναι το «πρόσωπο που με δίδαξε τα περισσότερα για τη ζωγραφική». Οι δυο τους άλλωστε ζωγράφιζαν συχνά στο Τσάρτουγουελ Μάνορ, την οικογενειακή κατοικία του Τσόρτσιλ στο Κεντ, όπου είχε κατασκευαστεί ένα ατελιέ στον κήπο.

Τα ρεκόρ ενός πολιτικού – ζωγράφου

Σε όλη της διάρκεια της ζωής του ο Τσόρτσιλ δημιούργησε περισσότερα από 500 έργα, πολλά από τα οποία βρίσκονται σε μουσεία και ιδιωτικές συλλογές ενώ υψλές είναι οι τιμές που φθάνουν σε δημοπρασίες.

Η υψηλότερη τιμή πώλησης για έργο του Τσόρτσιλ έτσι, καταγράφηκε το 2021, όταν ο πίνακας «The Tower of Koutoubia Mosque», το μοναδικό του έργο ζωγραφικής από την περίοδο του πολέμου, το οποίο φιλοτεχνήθηκε μετά τη διάσκεψη της Καζαμπλάνκα και δωρίστηκε στον Φραγκλίνο Ρούζβελτ, πωλήθηκε έναντι 8,3 εκατομμυρίων λιρών (11,5 εκατομμυρίων δολαρίων) στον οίκο Christie’s του Λονδίνου. Το έργο μάλιστα προερχόταν από τη συλλογή της ηθοποιού Αντζελίνα Τζολί (Jolie Family Collection) προσθέτοντας σίγουρα, επιπλέον αξία, λόγω προέλευσης.

Γενικότερα εξάλλου, το ενδιαφέρον της αγοράς για τα τοπία του -και ιδιαίτερα για τις ζωγραφικές απεικονίσεις του από το Μαρόκο- αυξάνεται σταθερά την τελευταία δεκαετία, ενισχυόμενο από τη σύνδεση των έργων με διάσημες προσωπικότητες, τις εκθέσεις σε μουσεία και τη διττή απήχηση ενός πολιτικού-καλλιτέχνη, στους πίνακες του οποίου η πολιτική ιστορία συνδυάζεται με την προσωπική απόδραση.

Μόλις τον περσινό Νοέμβριο έτσι, το έργο του «Marrakech» πωλήθηκε σε δημοπρασία του οίκου Heffel Fine Art Auction House στο Τορόντο έναντι 1,3 εκατομμυρίων δολαρίων, ποσό υπερδιπλάσιο της ανώτατης εκτίμησης των 600.000 δολαρίων. Και αυτός ο πίνακας ήταν ένα δώρο, συγκεκριμένα προς τη σύζυγό του, λαίδη Κλεμεντίν Όγκιλβι Σπένσερ-Τσόρτσιλ, η οποία με τη σειρά της τον δώρισε στην Hudson’s Bay το 1956. Το έργο αποτυπώνει το θερμό φως και τη ζωηρή χρωματική παλέτα του Μαρακές, μιας πόλης που ο Τσόρτσιλ επισκεπτόταν συχνά από τη δεκαετία του 1930 και την οποία αργότερα θα θεωρούσε μία από τις σημαντικότερες θεματολογικές πηγές για τη ζωγραφική του.

Διαβάστε επίσης:

Ναυάγιο στην Αδριατική μιλάει για μια αρχαία ελληνική αποικία – Οι αμφορείς από την Κόρινθο

Μαρία Φραγκουδάκη: Προστατεύοντας το μπλε – Από τη Γη στο σύμπαν

Ένας σπουδαίος βυζαντινός ναός στη Βόρεια Μακεδονία και η διακρατική συνεργασία