Ο Στέφανος Μάνος πάντα έλεγε τα πράγματα με το όνομα τους. Καυστικός , επίμονος και διορατικός. Έτσι πριν από λίγες ώρες αποφάσισε να γράψει για την  δυσκολία και την ψυχολογική κούραση που υφίστανται οι ασφαλισμένοι, όταν πάνε να πάρουν ένα φάρμακο υψηλού κόστους από το φαρμακείο του ΕΟΠΥΥ στην Αγίου Κωνσταντίνου, περιέγραψε με ανάρτησή του στο Facebook ο πρώην υπουργός Στέφανος Μάνος. Αρχίζοντας να εξιστορεί την προσωπική του ιστορία, αναφέρει: «Σήμερα το πρωί πήγα, 12 μεσημέρι, στο φαρμακείο του ΕΟΠΥΥ (Αγ. Κωνσταντίνου 16 στην Αθήνα) να εκτελέσω μια συνταγή για ένα φάρμακο υψηλού κόστους. Το συγκεκριμένο φάρμακο, όπως διαπίστωσα από την ιστοσελίδα του ΕΟΠΠΥ διατίθεται μόνο σε αυτό το φαρμακείο».

Πέντε φαρμακεία στην Αττική

Σημειώνουμε ότι ο ΕΟΠΥΥ έχει συγκεκριμένα φαρμακεία, από τα οποία οι ασφαλισμένοι του προμηθεύονται τα φάρμακα υψηλού κόστους ειδικών παθήσεων και μεταξύ των άλλων, πρόκειται για ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας, καρκινοπαθείς ή νευροπαθείς. Τα φαρμακεία αυτά είναι λίγα, περίπου πέντε στην Αττική και το συγκεκριμένο, στην Αγίου Κωνσταντίνου είναι το πιο κεντρικό.

Ο κ. Μάνος, εκεί είδε τη διαδικασία που υπάρχει με τους αριθμούς προτεραιότητας και τον χρόνο αναμονής. Διηγείται: «Στο φαρμακείο υπήρχε συσκευή που εξέδιδε χαρτάκια με αύξοντα αριθμό. Ο δικός μου ήταν 093. Εκείνη τη στιγμή σε μια οθόνη πάνω από τα γκισέ ο αριθμός ήταν 46. Όπως μου εξήγησε κάποιος που φαινόταν να γνωρίζει περισσότερα από εμένα, το 46 θα τελείωνε στο 200 και τότε θα ξανάρχιζε το μέτρημα από το 0. Οπότε όπως εκτίμησε θα έπρεπε να περιμένω 2 έως 3 ώρες. Καθίσματα στο φαρμακείο υπήρχαν για 20 άτομα περίπου. Περίμεναν όμως 200 και».

Και συνεχίζει, εξαίροντας τους υπαλλήλους: «Οι δύο-τρεις υπάλληλοι δούλευαν ασταμάτητα (χαρτούρα αδικαιολόγητη και άχρηστη) και αντιμετώπιζαν τον κόσμο με προθυμία. Εντυπωσιακό ήταν ότι και ο κόσμος ήταν ήρεμος και δεχόταν αδιαμαρτύρητα την ταλαιπωρία και το χάσιμο χρόνου. Παθητικά (στη σημερινή Ελλάδα φαίνεται ότι ο χρόνος περισσεύει). Ρώτησα την κυρία του ΕΟΠΥΥ που στις 3 το απόγευμα μου έδωσε το φάρμακό μου, “κάθε μέρα έχετε τόσο κόσμο;”. “Ναι, και περισσότερο!” ήταν η απάντησή της».

Η λειτουργία  του κοινωνικού κράτους

Στο τέλος της ανάρτησής του, ο πρώην υπουργός σχολιάζει με τον δικό του τρόπο το περιστατικό: «Η ιστορία που περιγράφω είναι ένα μικρό δείγμα της λειτουργίας του κοινωνικού κράτους για το οποίο υπερηφανεύονται αριστεροί και ανόητοι δεξιοί. Θα ήταν εύκολο να διορθωθεί η κατάσταση αν η διοίκηση του ΕΟΠΥΥ ήταν στοιχειωδώς ικανή και κυρίως αν νοιαζόταν για τους ανθρώπους (ναι τους ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ) που έρχονται σε επαφή με τις υπηρεσίες του».