Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος μπήκε στη ζωή μας σαν χιλιάρι παυσίπονο , όταν ο Αλέξης Τσίπρας κατάλαβε ότι αν συνέχιζε με τον Γιάννη Βαρουφάκη, θα έπρεπε να παραγγείλει χαρτί για το νομισματοκοπείο : ο προσωπικός φίλος του Γιάννη Στουρνάρα από τα πανεπιστημιακά χρόνια φάνταζε τότε ως μία όαση σοβαρότητας σε μία παρωδία.

Οι μήνες που ακολούθησαν ενίσχυσαν αυτή την αίσθηση: ο Τσακαλώτος ήταν ο μόνος υπουργός Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ – μιας και ο Γιώργος Χουλιαράκης δεν προβιβάστηκε ποτέ από αναπληρωτής – που κατάφερε να τον ακούνε οι συνάδελφοί του στο Eurogroup και να μην γελάνε, είτε από μέσα τους, είτε ανοικτά.

Ως και ο Κυριάκος Μητσοτάκης το παραδέχθηκε – παρ’ ότι σπάνιο για τα κοινοβουλευτικά μας ήθη – ότι με τον Τσακαλώτο θα μπορούσε να συζητήσει και να διαφωνήσει, αναγνωρίζοντάς του , αν μη τι άλλο, ότι έχει επιχειρήματα.

Κινείται διακριτικά ο Τσακαλώτος 

Μετά από την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιουλίου, ο τέως υπουργός Οικονομικών κινείται μάλλον διακριτικά στα ζητήματα της οικονομίας, αλλά και στα εσωκομματικά.

Οι πληροφορίες  θέλουν τον Αλέξη Τσίπρα να τα έχει βρει μαζί του ενόψει του περίφημου «μετασχηματισμού» του ΣΥΡΙΖΑ, που – προφανώς – θα σημάνει το πέταγμα από τη βάρκα αρκετών στελεχών που έλαμψαν , συνήθως ως πυροτεχνήματα, στα 4,5 χρόνια της διακυβέρνησης με τον Πάνο Καμμένο.

Καθόλου περίεργο: παρά το γεγονός ότι ο Τσακαλώτος είναι ο άτυπος επικεφαλής των λεγόμενων 53, της αριστερής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ, μόνον στις εσωκομματικές ψηφοφορίες ψηφίζει άλλη λίστα από τον Αλέξη Τσίπρα.

Κατά τα άλλα, είναι ένας από εκείνους που βλέπουν ρεαλιστικά τα πράγματα στο κόμμα που έλαβε σχεδόν 32% στις εκλογές της ήττας – και αντιλαμβάνεται ότι για το εκλογικό σώμα ισχύει η περίφημη ρήση του αείμνηστου Κατσιφάρα περί του θυρωρού.

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος ευτύχησε να είναι ο υπουργός των Οικονομικών που προσυπέγραψε την έξοδο από τα Μνημόνια – παρά το γεγονός ότι δεν είχε δώσει το παρών στο Ζάπειο, όταν ο Αλέξης Τσίπρας έφτασε να φορέσει γραβάτα υπό τις οδηγίες του Δημήτρη Τζανακόπουλου.

Όμως, δεν πρόλαβε να χειριστεί την μεγάλη πτώση των επιτοκίων των ελληνικών ομολόγων , ούτε να ακούσει με υπουργικά αυτιά την δήλωση της Κριστίν Λαγκάρντ για την ανάγκη να μειωθούν οι στόχοι για τα πρωτογενή πλεονάσματα.

Προφητεύει λιτότητα

Αν είχε ακούσει την δήλωση αυτή επί της θητείας του, ο Τσακαλώτος θα είχε βρει κάποια χιουμοριστική ελληνοαγγλική ατάκα για να το πανηγυρίσει.

Τώρα,  βγάζει δόντια – και προφητεύει νέα μέτρα λιτότητας , αν τα λόγια της Λαγκάρντ γίνουν πράξη.

Περίεργο: οι του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν εκείνοι που έλεγαν ότι η χώρα πλέον πορεύεται στηριγμένη στα δικά της πόδια – και ότι εποπτεία σημαίνει συνεννόηση και όχι επιβολή από την πλευρά των δανειστών;

Η αλήθεια είναι ότι η Λαγκάρντ το έλεγε από την αρχή, ότι οι στόχοι για τόσο μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα ήταν αντιπαραγωγικοί – και συμπλήρωναν ότι αν οι υπόλοιποι δανειστές επέμεναν σε αυτούς, θα έπρεπε να ληφθούν πρόσθετα μέτρα, για τις συντάξεις και το αφορολόγητο.

Τώρα, το τροπάρι της είναι διαφορετικό – και δικαιώνει τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο  οποίος δεν ακολούθησε την πεπατημένη Τσίπρα ,αρνούμενος να θέσει θέμα πλεονασμάτων στην καγκελάριο , αφού ήξερε ότι θα τον παρέπεμπε στην τρόικα.

Επoμένως, το ερώτημα τίθεται ως εξής: εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ, έκαναν ότι δεν κατάλαβαν τι είπε η κα Λαγκάρντ;

Ή τους κάνει πλάκα ο Τσακαλώτος;