Καθώς η αυλαία έπεσε για τον ΣΥΡΙΖΑ, καιρός είναι να σταματήσει η ενασχόληση με τους θανάτους, τις νεκροψίες και τις νεκρολογίες.

Ο Αλέξης Τσίπρας άργησε αλλά τελικά συμπεριφέρθηκε ως ταύρος εν υαλοπωλείο. Μεστό το κείμενο πολιτικά, ανώριμο στρατηγικά, ελλειμματικό από πλευράς τακτικής. Αυτές οι παρατηρήσεις γίνονται πριν φτάσει το κόμμα στο τέλος. Τώρα είναι αργά.

Ο Κασσελάκης, ξεγυμνωμένος από την πανοπλία Τσίπρα, που μέχρι πρόσφατα περίφερε κατά το δοκούν, υποχρεώθηκε να σηκώσει το γάντι. Εναλλακτική δεν είχε – εκτός από την φυγή με την ουρά στα σκέλη. Είχε προηγηθεί ομιλία (αλά Κάστρο) 90 λεπτών, με πολύ θέατρο: από τα χέρια σαν ανεμόμυλοι μέχρι τα λόγια, δήθεν πύρινα.  Είτε την είχε κάνει, είτε όχι δεν είχε καμία σημασία. Μάλλον για κύκνειο άσμα φαίνεται – αν και ποτέ δεν ξέρεις με τους οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ (όσους έχουν μείνει σε κάθε περίπτωση).

Είναι όμως πολύ αργά. Πολύ αργά και για τους δυο. Πολύ αργά για όλους.

Έστω ότι ο Κασσελάκης κερδίζει τις εκλογές. Θα σημαίνει η νίκη πίστη των στελεχών και οπαδών στον αρχηγό, αποδοχή που δεν υπήρχε πριν των όσων λέει και πράττει, σύμπνοια και ομόνοια, αποτελεσματική αντιπολίτευση, εναλλακτική πρόταση για εξουσία; Όποιος το πιστεύει, μπορεί να πιστέψει οτιδήποτε.

Έστω ότι ο Κασσελάκης χάνει τις εκλογές και υπάρχει νέος αρχηγός. Θα σημαίνει αυτό ότι το κόμμα είναι πλέον ενωμένο, έχει νέα στρατηγική, διαπνέεται από νέες ιδέες, έχει ξεφύγει από το παρελθόν που του χάρισε ταπεινωτικές ήττες, μπορεί να μιλήσει με πειθώ στους πολίτες και να τους πείσει; Όποιος το πιστεύει, μπορεί να πιστέψει οτιδήποτε.

Και η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου ευρώ: μπορεί η Νέα Αριστερά να γυρίσει πίσω; Είναι μάλλον σαφές ότι ο Αλέξης Τσίπρας φρόντισε να κλείσει κι αυτήν την πόρτα.

Με την άρνηση του να κάνει αυτοκριτική, επειδή φοβόταν την διαφωνία, ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε τελικά να φέρει, έτσι κι αλλιώς, εκείνο ακριβώς το αποτέλεσμα που τον τρόμαζε. Μόνο που τώρα οι δυνάμεις που απελευθερώθηκαν δεν ελέγχονται πλέον.

Το μόνο ερώτημα που απομένει αφορά τον Αλέξη Τσίπρα. Η παρέμβαση του ήταν απόλυτα στοχευμένη στην απαξίωση του κόμματος—άσχετα αν ο Κασσελάκης επανεκλεγεί ή όχι. Είναι αδύνατον να μην είχε πλήρη συναίσθηση για την ισχύ της και τις επιπτώσεις της.

Ο Βασιλιάς αποβίωσε. Ζήτω ο Βασιλιάς.

Πάμε για άλλες πολιτείες;;;

Διαβάστε επίσης

Το ΠΑΣΟΚ παίρνει μαθήματα από τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ;