Με ποια κριτήρια διαλέγουμε τους δημάρχους μας; Λογικά, να έχει λίγο μυαλό, να έχει σηκωμένα τα μανίκια και να δουλεύει σκληρά, να έχει σε τάξη τα οικονομικά και να έχει ένα σχέδιο για τις καταστροφές. Κανείς στον Δήμο Στυλίδας δεν διάλεξε τον δήμαρχο έχοντας κατά νου ότι ο ίδιος θα κάψει 110.000 στρέμματα.

Θα είμαστε προσεκτικοί σε όσα γράψουμε, καθώς οι κατηγορίες είναι σοβαρές. Θα περιμένουμε να αποφανθεί η Δικαιοσύνη, πριν αρχίσουμε τις κατάρες. Μέχρι τότε έχουμε κάθε δικαίωμα να αναρωτηθούμε τι ακριβώς συνέβη. Με βάση τη δικογραφία γράφουμε. Υπάρχει λοιπόν ένα αιολικό πάρκο που παράγει ρεύμα. Αυτό το ρεύμα φεύγει με καλώδια και πάει στο κεντρικό δίκτυο του ΔΕΔΔΗΕ. Σε απλά ελληνικά, κουνήθηκαν τα καλώδια, έκαναν σπινθήρες, άναψε η φωτιά, έγινε στάχτη η Βοιωτία και η Δυτική Αττική. Ποιος ήταν ο μηχανικός που έκανε το έργο; Ο δήμαρχος, Γιάννης Αποστόλου. Γι’ αυτό και οδηγήθηκε στον ανακριτή μαζί με τον ιδιοκτήτη της κατασκευαστικής εταιρίας.

Αν ήταν η πρώτη φορά που ξεκίνησε μια φωτιά σε δάσος από κολώνα ρεύματος, θα λέγαμε, να πάει και το παλιάμπελο. Ας δούμε όμως τα στοιχεία; Περίπου 5% έως 8% του συνολικού αριθμού των αγροτοδασικών πυρκαγιών στη χώρα οφείλονται σε βλάβες, ατυχήματα ή σπινθήρες του ηλεκτρικού δικτύου (κολώνες, μετασχηματιστές, επαφή καλωδίων με βλάστηση). Θέλετε αριθμό; Πρόκειται για 400 έως 600 πυρκαγιές ετησίως. Δεν μπορεί να μην το ήξερε ο δήμαρχος όταν μελετούσε το έργο. Ήξερε ότι εκεί που φυτεύει κολώνες, υπάρχει κίνδυνος. Αν δεν το είχε μάθει στο Πολυτεχνείο, έπρεπε να το ξέρει ως αιρετός.

Αν είχε περάσει το μάθημα «Κίνδυνος σπινθήρων» με σκονάκι, αν από εφημερίδες διαβάζει μόνο το ΦΩΣ, θα μπορούσε να είχει πάρει μέτρα υποψιασμένος από ένα πρόσφατο περιστατικό. Τέλη Ιουνίου είχε εκδηλωθεί πυρκαγιά κοντά στο σημείο μηδέν της πρόσφατης φωτιάς. Και εκείνη είχε αποδοθεί στα καλώδια. Το πρόβλημα υποτίθεται ότι αποκαταστάθηκε. Υποτίθεται. Επειδή αν είχε γίνει σωστή δουλειά, δεν θα είχε εκδηλωθεί δεύτερη πυρκαγιά, σε κοντινό σημείο του ίδιου δικτύου.

Τι συνέβη μετά την πρώτη φωτιά; Τι διαπιστώθηκε τότε και τι διορθώθηκε; Ελέγχθηκε ολόκληρη η εγκατάσταση ή μόνο το σημείο στο οποίο είχε εμφανιστεί το πρόβλημα; Ποιος είχε την ευθύνη να βεβαιωθεί ότι το δίκτυο ήταν ασφαλές; Οι απαντήσεις βρίσκονται στις μελέτες, στις επιθεωρήσεις, στα πρωτόκολλα παραλαβής, στις εργασίες που έγιναν μετά την πρώτη φωτιά και σε όσα θα εξετάσει η Ανάκριση.

Περιμένουμε τη Δικαιοσύνη χωρίς να κλείσουμε τα μάτια στα ερωτήματα που ήδη υπάρχουν. Και όταν έρθουν οι απαντήσεις, τότε θα ξέρουμε αν πρόκειται για μια τραγική τεχνική αστοχία, για αμέλεια, για παραλείψεις που μπορούσαν να έχουν αποτραπεί ή για κάτι βαρύτερο.

Θα τιμωρηθούν άραγε οι υπαίτιοι; Να δούμε μερικά ακόμη στατιστικά. Σύμφωνα με το Υπουργείο Δικαιοσύνης και την Πυροσβεστική, σε περίοδο περίπου 20 ετών, ασκήθηκαν 19.712 διώξεις για εμπρησμούς (από πρόθεση ή αμέλεια). Καταδικάστηκαν 564 άτομα. Οι 74 καταδίκες αφορούσαν εμπρησμό από πρόθεση. Οι πιο πολλές ποινές ήταν εξαγοράσιμες. Το καλό νέο είναι η αλλαγή του νόμου. Εδώ και δυο χρόνια οι εμπρηστές τιμωρούνται με κανονική φυλάκιση, όχι εξαγοράσιμη. Τι να το κάνουμε, θα μου πείτε; Χάθηκαν 110.000 στρέμματα πράσινου, όλα μαύρα μέχρι εκεί που δεν φτάνει το μάτι μας.

Διαβάστε επίσης:

Τα γυαλιά του υπουργού κυρίου Γεωργιάδη