Ανέφερε ο Γιάνης Βαρουφάκης ότι «έχει καπνίσει χόρτο». Προσπερνάμε τα υπόλοιπα, περί μιας εμπειρίας με χημικά ναρκωτικά, επειδή δεν είναι της παρούσης κι επειδή είναι μεγάλος άνθρωπος και μπορεί να μοιράζεται όσα ο ίδιος κρίνει. Μένουμε μόνο στο ζήτημα της κάνναβης, που μπορεί να επιλέξουν όσοι χρειάζονται μια χαλάρωση. Μιλάμε για ενήλικες, που μπορεί να τους αρέσει ένα στριφτό, όπως εκατομμύρια πολίτες χαλαρώνουν με το κρασί. Δύο προϊόντα που παράγει η φύση και που έχουν τον ίδιο αντίκτυπο στο ανθρώπινο σώμα. Ας δούμε λοιπόν την κάνναβη ως δικαίωμα των ενηλίκων.
Για την αποποινικοποίηση της χρήσης μίλησε πρώτος ο Γιώργος Παπανδρέου ήδη από τη δεκαετία του ’90. Είχε πει τότε ότι όσοι καλλιεργούν στο μπαλκόνι τους για ιδία χρήση δεν πρέπει να τιμωρούνται. Είπε ότι και ο ίδιος είχε δοκιμάσει. Ο πολιτικός κόσμος αντιδρά, τότε και τώρα, με το ίδιο πάθος. Πρόκειται για πολιτικό κόσμο που ξέρει πόσο πολύ αλκοόλ πίνουν άλλοι αιρετοί. Οι παροικούντες το Κοινοβούλιο έχουν δει υπουργούς να καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες πατημένων σταφυλιών ή σκληρού ποτού από δημητριακά ή από κεδρόμηλα. Το να σοκάρονται επειδή μια μερίδα πολιτών αποζητά το ίδιο αποτέλεσμα με κάνναβη είναι τουλάχιστον υποκριτικό.
Ας δούμε λοιπόν τη χρήση ως δικαίωμα ενηλίκων, είτε το επιλέγουμε για τον εαυτό μας είτε όχι. Όποιος θέλει να μιλά για ελευθερία επιλογών βάζει στην άκρη τον Βαρουφάκη, τον Παπανδρέου και τα πρόσωπα γενικά. Το ερώτημα είναι σε τι ενοχλεί ο πολίτης που στο σπίτι του καπνίζει κάνναβη, όπως καπνίζει τσιγάρο ή πίνει τις ποτάρες του. Αν η απάντηση είναι ότι «θα είναι χαμένοι στο διάστημα», «επικίνδυνοι στην οδήγηση» και δεν ξέρω τι άλλο, η απάντηση είναι ότι τα ίδια ισχύουν και για το αλκοόλ. Ας δούμε όμως τι συμβαίνει αλλού και πώς αντιμετωπίζεται το ζήτημα.
Στον Καναδά την κάνναβη την πουλάει το κράτος. Σε καταστήματα που μοιάζουν με φαρμακεία και όπου δουλεύουν δημόσιοι υπάλληλοι υπάρχουν όλες οι ποικιλίες, σε καταλόγους και βαζάκια και στριμμένα τσιγάρα κατά την επιθυμία του αγοραστή. Το κράτος ελέγχει την αγορά και οι πολίτες γνωρίζουν τι καταναλώνουν. Οι έμποροι ναρκωτικών χάνουν ένα τεράστιο κομμάτι της πελατείας τους. Η κάνναβη παύει να είναι πύλη προς τον υπόκοσμο και μετατρέπεται σε ένα ρυθμισμένο προϊόν όπως το αλκοόλ ή ο καπνός.
Όσοι αντιδρούν επικαλούμενοι την «κανονικοποίηση της χρήσης» ξεχνούν ότι η απαγόρευση δεν εξαφάνισε ποτέ τη χρήση. Αντιθέτως, την έσπρωξε στον υπόκοσμο. Να το δούμε όμως με λίγο πιο ανοιχτό μυαλό. Η κάνναβη δεν είναι κάτι περιθωριακό ούτε είναι κάποια μορφή «αλητεία;». Η κάνναβη είναι σαν το κρασί. Και μπορούμε να το στηρίζουμε ως ελευθερία, ακόμη κι αν δεν αντέχουμε τη μυρωδιά του μπάφου. Ελεύθερη επιλογή ενηλίκων πολιτών που με την νομιμοποίηση φέρνουν έσοδα φόρων. Από την καλλιέργεια ως το τελικό προϊόν.
Διαβάστε επίσης:
Γιάνης Βαρουφάκης: Έχω κάνει ecstasy και χόρτο – Χόρευα για 16 ώρες (βίντεο)
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ
- Η μάχη Μεγάλου – Ψάλτη, ποιο αμερικανικό fund μπαίνει στην Aktor, η δικογραφία–φάντασμα των Μαρμάρων Παυλίδης, η τριπλή χαρά του Στουρνάρα, γιατί ο Τσίπρας το ξανασκέφτεται, o θυμός της Κίμπερλι και τα ιπτάμενα πιάτα στο Gstaad no 2
- Γ. Βαρουφάκης: Επιστήμονες και φορείς απαντούν στα όσα είπε για τα ναρκωτικά
- Εκατομμύρια και από τη Ρίο Άβε για τον Βαγγέλη Μαρινάκη!
- ALERT: Ελληνικές τράπεζες, θα γίνει μακελειό – Ποιο είναι όμως τώρα το απόλυτο τραπεζικό play