Όλοι έχουν τα δίκια τους και τα επιχειρήματα τους. Αναφέρομαι στους συνδικαλιστές ναυτικούς και στους εφοπλιστές.

Τις τελευταίες ημέρες πολλά γράφτηκαν και  πολλά ειπώθηκαν από τα πολιτικά κόμματα και τους συνδικαλιστικούς φορείς σχετικά για την κατάσταση του επικρατεί στα Στενά του Ορμούζ και στον Περσικό Κόλπο.

«Τα πλοία θα πρέπει να απομακρυνθούν από τον Περσικό Κόλπο», «Να γίνει άμεσα παλιννόστηση των ναυτικών», «Τους υποχρεώνουν να υπογράφουν τα θανατόγραφα», «Η ζωή των ναυτικών πάνω από τα κέρδη τους».

Η αντίδραση των συνδικαλιστικών φορέων άρχισε όταν προσφέρθηκε ναύλος σε ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες να μεταφέρουν Ισραηλινούς πολίτες από την Λεμεσό στην Χάϊφά ή στον Άστοντ του Ισραήλ.

Η ΠΝΟ πραγματοποίησε 24ωρη απεργία προκειμένου να μην αναχωρήσει το επιβατηγό πλοίο  που είχε κλείσει συμφωνία και ταυτόχρονα διαμαρτυρήθηκε κατά της παρουσίας των Ελλήνων ναυτικών στον Περσικό Κόλπο.

Η άρνηση των συνδικαλιστών έγινε παρά την επιστολή του υπουργείου Μεταφορών του  Ισραήλ που διαβεβαίωνε:

 «Το κράτος του Ισραήλ καταβάλλει τεράστιες προσπάθειες για την προστασία των λιμένων, οι οποίοι θεωρούνται από τους ασφαλέστερους στον κόσμο, χάρη στην πολυεπίπεδη ασφάλεια, τα υψηλά πρότυπα κυβερνοασφάλειας σε μόνιμη βάση, καθώς και την προστασία από το ιδιαίτερα αποτελεσματικό σύστημα Iron Dome, μεταξύ άλλων αντιπυραυλικών συστημάτων τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα, τα οποία έχουν αναπτυχθεί ειδικά για την προστασία του θαλάσσιου εμπορίου. Η αποτελεσματικότητά τους έχει αποδειχθεί επανειλημμένα».

Τελικά το πλοίο της Golden Star δεν αναχώρησε γιατί αρνήθηκε και το υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής να συναινέσει σε αυτόν τον ναύλο και την πραγματοποίηση της μεταφοράς Ισραηλινών πολιτών από την Κύπρο στο Ισραήλ.

Βέβαια, η ναυτιλιακή εταιρεία, θα μπορούσε μπροστά σε αυτή την εξέλιξη, να υποστείλει την ελληνική σημαία, να υψώσει άλλη ενδεχομένως σημαία και να πραγματοποιήσει το δρομολόγιο και να εισπράξει τον ναύλο.

Λέγεται ότι Έλληνες ναυτικοί αποδέχθηκαν τον διπλασιασμό του μισθού τους για να συμμετάσχουν σε αυτό το δρομολόγιο. Η πληροφορία ελέγχεται βέβαια, αλλά δεν διαψεύστηκε.

Αλλά, θεωρητικά πάντα, ακόμη και αν δεν προσφερόντουσαν Έλληνες ναυτικοί να συμμετέχουν σε αυτό το ταξίδι, η εταιρεία θα αναζητούσε αλλοδαπά πληρώματα και μάλλον θα έβρισκε πρόθυμους να επανδρώσει το πλοίο.

Για κάποιους λόγους που δεν γνωρίζουμε η εταιρεία δεν επέμενε να εκτελέσει το δρομολόγιο για το Ισραήλ.

Αυτό το γεγονός και ταυτόχρονα με την παρουσία ελληνόκτητων πλοίων και Ελλήνων ναυτικών στον Περσικό Κόλπο ξεκίνησε μια συζήτηση στην Ακτή Μιαούλη, για το ποια θα πρέπει να είναι η θέση των εφοπλιστών και των ναυτικών σε περιόδους πολεμικών συρράξεων.

Ασφαλώς και όλοι οι ασχολούμενοι με τον ναυτιλιακό κλάδο είναι υπέρ της ειρήνης και της παγκόσμιας ασφάλειας της ναυσιπλοΐας.

Ωστόσο, συχνά πυκνά, συμβαίνουν γεωστρατηγικές εντάσεις και τα πλοία και οι ναυτικοί βρίσκονται σε κίνδυνο.

Η ναυτιλία από αρχαιοτάτων χρόνων εμπεριέχει το ρίσκο.

Ρίσκαρε και ο Χριστόφορος Κολόμβος όταν ξεκίνησε  στις 3 Αυγούστου 1492 από το λιμάνι Πάλος ντε λα Φροντέρα, το πρώτο εξερευνητικό του ταξίδι με τα τρία του πλοία, το «Σάντα Μαρία», με 40 ναυτικούς, με την «Πίντα», με 26 ναυτικούς και την «Νίνια» με 22 ναυτικούς, για να διασχίσει τον Ατλαντικό και συναντήσει την απέναντι στεριά.

Ρίσκαρε και ο Αμέριγκο Βεσπούτσι, μαζί με τον Αλόνσο ντε Οχέντα που έφτασαν στην ακτή της σημερινής Γουιάνας. Ο πρώτος κατευθύνθηκε στις εκβολές του Αμαζονίου και ο δεύτερος ανακάλυψε το σημερινό Τρινιντάντ.

Ρίσκαρε ο Ανδρέας Μιαούλης όταν έσπασε το εμπάργκο των Άγγλων στη Γαλλία.

Είναι γνωστό πλέον το δόγμα του Ανδρέα Μιαούλη: «Πάω όπου κερδίζω χρήματα», όπως αποτυπώθηκε στην μοιραία συνάντηση του με τον Ναύαρχο Οράτιο Νέλσον.

Είναι ιστορική η απόφαση του Ανδρέα Μιαούλη να διασπάσει το εμπάργκο των Άγγλων στη Γαλλία. Σε ένα ταξίδι το 1802 στο Κάδιξ ο Άγγλος ναύαρχος Νέλσων συνέλαβε το πλοίο του Έλληνα πλοιάρχου και καραβοκύρη.

Ο διάλογος που ακολούθησε μεταξύ του Μιαούλη και του Νέλσωνα δείχνει τη γενναιότητα, αλλά και την αποφασιστικότητα του έλληνα θαλασσόλυκου:

-Είσαι Έλληνας;

-Μάλιστα Ναύαρχε!

-Το ξέρεις πως σ’ αυτά τα μέρη εφαρμόζω αποκλεισμό;

-Το γνωρίζω πολύ καλά κύριε ναύαρχε!

-Και τότε γιατί τον παραβιάζεις;

-Για το συμφέρον μου ναύαρχε!

-Αν ήμουν εγώ στη θέση σου και εσύ στη δική μου τι θα έκανες;

-Θα σε κρέμαγα απ’ το λαιμό, στο πινό της μαίστρας Ναύαρχε μου!

Αυτό το “δόγμα Μιαούλη” το έχει περιγράψει ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε στο μνημειώδες έργο του “Φάουστ” σε ένα διάλογο:

“Δεν θα ήμουν άξιος ναυτικός,

αν δεν  εγνώριζα ο φτωχός,

πως μάχη εμπόριο και πειρατεία,

συνώνυμα είναι και τα τρία”.

Ρίσκαραν οι Έλληνες εφοπλιστές όταν ανεφοδίαζαν την Κούβα, όταν οι ΗΠΑ προχώρησαν σε αποκλεισμό της, μετά την επικράτηση του Φιντέλ Κάστρο.

Ρίσκαραν και οι  Έλληνες ναυτικοί, που ενστερνίσθηκαν το  σύνθημα «Κρατείστε τα πλοία εν κινήσει»  και επάνδρωσαν τα ελληνόκτητα πλοία και διέσχισαν όλο τον κόσμο μεταφέροντας τρόφιμα και πολεμοφόδια στην διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Την περίοδο αυτή, απωλέσθηκαν από τα 600 ελληνόκτητα πλοία τα 450 πλοία, ενώ έδωσαν την ζωή τους σε αυτόν τον αγώνα πάνω από 2.000 Έλληνες ναυτικοί.

Τότε σε αυτήν την εθνική πατριωτική προσπάθεια ηγήθηκε η ΟΕΝΟ – Ομοσπονδία Ελληνικών Ναυτεργατικών Οργανώσεων. Το 1943 επέτυχαν και υπέγραψαν την πρώτη συλλογική σύμβαση εργασίας των ναυτικών και για τις  πληρωμές των ναυτικών καθιερώθηκε η  λίρα Αγγλίας.

Οι άνθρωποι της θάλασσας πάντα ρισκάρουν. Όσοι θέλουν να ρισκάρουν. Επίσης, έχουν δικαίωμα να επικαλεστούν τις διεθνείς συμβάσεις και την ισχύουσα νομοθεσία.

Κανείς δεν πρέπει να υποχρεώνεται να συμμετέχει σε παρόμοια επικίνδυνα ταξίδια.

Όμως, υπάρχουν και οι πρόθυμοι που μπαρκάρουν για τα λεφτά. Μεγάλο ρίσκο για τη ζωή τους, αν λάβουν μια τέτοια απόφαση. Αλλά συνήθως είναι συνειδητή και εξυπηρετούν προσωπικές ανησυχίες και στόχους.

Είδαμε πολλούς αλλοδαπούς και Έλληνες ναυτικούς στον πόλεμο του Ιράκ με το Ιράν, να γίνονται «μισθοφόροι» και να αψηφούν τους εξοσέτ.

 Υπάρχουν διεθνείς νόμοι που προστατεύουν την ανθρώπινη ζωή και την εργασία στα πλοία.

Από τις 5 Μαρτίου 2026, η Διεθνής Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Μεταφορές (ITF) και το Διεθνές Φόρουμ Διαπραγματεύσεων (IBF) κατέταξαν την περιοχή στις ζώνες πολεμικών επιχειρήσεων.

Αυτό σημαίνει ότι οι ναυτικοί έχουν το δικαίωμα να αρνηθούν να ταξιδέψουν στην περιοχή και να ζητήσουν επαναπατρισμό με έξοδα της εταιρείας.

Όσοι παραμένουν, δικαιούνται αποζημίωση ίση με δύο βασικούς μισθούς.

Οι Έλληνες εφοπλιστές έχουν μια μακρά και πολυεπίπεδη ιστορία σε αυτό που συχνά περιγράφεται ως «σπάσιμο εμπάργκο», αν και οι ίδιοι και οι νομικοί τους εκπρόσωποι προτιμούν τον όρο «κάλυψη των αναγκών της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας υπό συνθήκες κρίσης».

Το έδειξαν πρόσφατα και στην Βενεζουέλα και με το Ρωσικό πετρέλαιο, αλλά και στην Μαύρη Θάλασσα και στην Ερυθρά Θάλασσα.

Θα μου πείτε, το έκαναν γιατί κέρδισαν χρήματα.

Ναι, για αυτό έχουν επενδύσει τα χρήματα τους στα πλοία, ακριβώς για να βγάζουν χρήματα ακόμη και με ρίσκο.

Σε αυτά τα ταξίδια τα πλοία είχαν και Έλληνες και αλλοδαπούς ναυτικούς.

Αλλά, τα πολιτικά κόμματα, ας απαντήσουν στο ενδεχόμενο που θα σταματήσουν τα πλοία να λειτουργούν με συνέπεια και συνέχεια  την εφοδιαστική αλυσίδα, τι θα γίνει με τις αυξήσεις στα καύσιμα και την έλλειψη των τροφίμων.

Επίσης, ας απαντήσουν οι συνδικαλιστικοί ταγοί τι θα γίνει αν όλα τα ποντοπόρα πλοία υποστείλουν την ελληνική σημαία και αναζητήσουν για όλες τις θέσεις αλλοδαπούς ναυτικούς και κυρίως Ινδούς ναυτικούς που όπως φαίνεται είναι πρόθυμοι να ναυτολογούνται σε πλοία που διαπλέουν τα Στενά του Ορμούζ.

Θα μείνουν, τότε,  μόνο οι θέσεις για τα πλοία στις γραμμές Πέραμα – Παλούκια και την Αιδηψό – Αρκίτσα.

Τέλος πάντων, για να καταλήξουμε και να συμφωνήσουμε:

Σαφώς και  πρέπει να είμαστε όλοι με την Παγκόσμια Ειρήνη.

Σαφώς και πρέπει να είμαστε με τα δικαιώματα των ναυτικών.

Σαφώς και πρέπει να υπερασπιστούμε το δικαίωμα άρνησης των ναυτικών να μην ακολουθήσουν τα πλοία σε εμπόλεμες περιοχές.

Τέλος, σαφώς  και πρέπει, όμως,  να διασφαλιστεί και η απρόσκοπτη και ελεύθερη ναυσιπλοΐα.

Διαβάστε επίσης

Γκίκας: Επαναφέρουμε παραδοσιακές τεχνικές ως μια βιώσιμη λύση για την διαχείριση των υδάτων στα νησιά

Imperial Petroleum (Χάρης Βαφειάς): Στις 30 Μαρτίου το μέρισμα 0,546875 δολαρίων

ZIM: Έσοδα 6,90 δισ. δολάρια και κέρδη 481 εκατ. δολάρια