Το οριστικό και ερμητικό κλείσιμο όλων των ελληνικών συνόρων θα είναι μία από τις θεμελιακές επιπτώσεις που θα έχουν τα τρομοκρατικά γεγονότα των Βρυξελλών στην Ελλάδα. Είναι σαφές ότι σήμερα ζούμε τη σύγκρουση πολιτισμών που με τόση διορατικότητα προείδε ο Samuel Huntington πριν από 20 ακριβώς χρόνια. Ολοένα και περισσότερο οι άνθρωποι αυτοπροσδιορίζονται με αναφορά στη γλώσσα, την εθνικότητα, τη θρησκεία, τα ήθη και έθιμα τους.

Η ετοιμότητα των ισλαμιστών να θυσιαστούν στο όνομα της θρησκείας τους και να διαπράξουν μαζικές δολοφονίες είναι τόσο ξένη προς το Δυτικό σύστημα αξιών, που καθιστά τη σύγκρουση εκ προοιμίου άνιση. Η Ευρώπη μπορεί ίσως να αντιδράσει με μαζική στρατιωτική επέμβαση. Οι ισλαμιστές απλά θα «χαθούν» στον ιστό των πόλεων και των χωριών —μέχρι να περάσει ο κίνδυνος.

Το Κάστρο Ευρώπη ήδη κτίζεται, με ή χωρίς το Ηνωμένο Βασίλειο — η προοπτική παραμονής του στην Ε.Ε. εξάλλου ολοένα και θα απομακρύνεται. Οι Βρυξέλες του 2016 μπορεί να αποτελέσουν το τελικό έναυσμα για την ήττα των προ-ευρωπαϊστών στο δημοψήφισμα.

Η Ελλάδα είναι ήδη με το ένα πόδι έξω από την Ευρώπη. Οι Βρυξέλες θα αποτελέσουν το έναυσμα για να μείνει οριστικά εκτός—στην ουσία, αν όχι και σε κάποια στιγμή κατ’ όνομα επίσης.

Η Ευρώπη δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στην ικανότητα της κυβέρνησης να διαχειριστεί το προσφυγικό με τρόπο που να διαφυλάσσει την ασφάλεια της απέναντι στους ισλαμιστές. Και η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα για να αλλάξει είτε τις εντυπώσεις είτε την πραγματικότητα.

Αντίθετα. Εμμένει στην ιδεοληπτική θέση της πως δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον πρόσφυγα και τον μετανάστη. Αντίθετα, αρνείται να χρησιμοποιήσει τα αναγκαία μέσα για να μαζέψει το τεράστιο και ανεξέλεγκτο στρατόπεδο στο οποίο έχει μετατραπεί η χώρα.

Αντίθετα, είναι ανίκανη να δημιουργήσει ένα αξιόπιστο πλέγμα ελέγχων όσον αφορά την πραγματική ταυτότητα των προσφύγων-μεταναστών.

Το ευρωπαϊκό οικοδόμημα σείεται. Συθέμελα. Το μέλλον του είναι πιο αβέβαιο από ποτέ. Η ελληνική κυβέρνηση ενώ βλέπει το σπίτι να καίγεται είναι ακόμη προσδεμένη στο άρμα «λιάζονται και μετά εξαφανίζονται».

Η απορία αν συνειδητοποιεί τους κινδύνους, τις προκλήσεις, τα εθνικά θέματα που έχουν ανοίξει, τη μορφή των εξελίξεων στην Ευρώπη, το τεράστιο κόστος– την ανθρωπιστική κρίση που θα μας κυριεύσει αν δεν αλλάξουμε πολιτικές, είναι μεγάλη και εύλογη. Εκτός κι αν νομίζουν –που είναι και το πιο πιθανό—ότι η Πρώτη Φορά Αριστερά θα μας σώσει. Είναι άραγε αυτή η ιδεολογία των ισλαμιστών;

Είμαστε μία τρίχα από το να χάσουμε οριστικά το παιγνίδι. Να βρεθούμε μία χώρα αποκομμένη από την Ε.Ε., αδύναμη να φροντίσει τους άρρωστους, τους φτωχούς, τα παιδιά της.  Πρόσφυγες από την Ευρώπη.

Διαβάστε ακόμα : Τράπεζα Πειραιώς. Δείτε αναλυτικά παραδείγματα για την εθελούσια έξοδο. Για ποιους ισχύει