Revolut: Πώς ο Nik Storonsky θα μετατρέψει τη fintech σε τραπεζικό γίγαντα της Ευρώπης

Ο Nik Storonsky είχε ιδιαίτερα εύθυμη διάθεση όταν επισκέφθηκε τον μεγαλύτερο κατασκευαστή πολυτελών γιοτ στον κόσμο, μια βροχερή ημέρα του περασμένου Οκτωβρίου.

Ο ιδρυτής της Revolut είχε εκτοξευθεί στις τάξεις των πλουσιότερων ανθρώπων της Βρετανίας, καθώς ολοκλήρωσε μία πώληση μετοχών που αποτίμησε την fintech εταιρεία του στα 75 δισ. δολάρια. Η βόλτα του στις τεράστιες εγκαταστάσεις των ναυπηγείων Lürssen-Kröger στη βόρεια Γερμανία είχε γι’ αυτόν την αίσθηση του γύρου του θριάμβου.

Ο 42χρονος Storonsky παρατήρησε ένα γιοτ μήκους 102 μέτρων, το οποίο, όταν θα ολοκληρωνόταν, θα διέθετε πισίνα υπερχείλισης με γυάλινο πυθμένα μήκους 25 ποδιών, beach club και γυμναστήριο με θάλαμο κρυοθεραπείας. Ενθουσιάστηκε και τελικά συμφώνησε να το αγοράσει έναντι 350 εκατ. ευρώ.

Ο μεσίτης γιοτ Chris Cecil-Wright, που τον συνόδευε, δεν είναι και τόσο ευχαριστημένος. Ισχυρίζεται ότι ο πρώην trader της Credit Suisse τελικά τον απέκλεισε από τη συναλλαγή αγοράζοντας το γιοτ απευθείας από τον ιδιοκτήτη του, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος είχε μεσολαβήσει στη συναλλαγή, σύμφωνα με νομικά έγγραφα στα οποία είχαν πρόσβαση οι Financial Times.

Η εταιρεία του μήνυσε τώρα τον Storonsky, διεκδικώντας 17,5 εκατ. ευρώ, ποσό που αφορά φερόμενη μη καταβληθείσα προμήθεια. Το family office του Storonsky υποστηρίζει ότι η αγωγή είναι αβάσιμη.

Ο Storonsky έχει χτίσει τον βρετανικό κολοσσό fintech σύμφωνα με το δικό του πρότυπο: κινείται γρήγορα και αρπάζει τις ευκαιρίες, προκαλώντας συχνά αντιδράσεις στην πορεία.

Η εταιρεία πληρωμών έχει μετατραπεί από μια μικρή νεοφυή επιχείρηση σε έναν χρηματοπιστωτικό οργανισμό που ακόμη και η Wall Street ζηλεύει.

Με βάση την πιο πρόσφατη πώληση μετοχών της, η αποτίμηση της διαμορφώθηκε στα 115 δισ. δολάρια – μεγαλύτερη από εκείνη οποιασδήποτε βρετανικής τράπεζας, με εξαίρεση την HSBC. Τώρα θέλει να επεκτείνει τη νεοσύστατη δραστηριότητά της στον τομέα της πίστωσης και να μετατραπεί σε τράπεζα παροχής όλου του φάσματος των υπηρεσιών, ανατρέποντας τα δεδομένα στον κλάδο περίπου όπως η Ryanair μεταμόρφωσε τις αερομεταφορές.

Αν τα καταφέρει, κάθε εταιρεία χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών στην Ευρώπη θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη της την εξέλιξη αυτή.

Ένας οργανισμός που θα περιλαμβάνει μία ιδιωτική τράπεζα έτοιμη να ανταγωνιστεί τους διαχειριστές πλούτου, προνόμια και υπηρεσίες lifestyle για να αποσπάσει πελάτες από την American Express και υπηρεσίες πληρωμών με χαμηλότερες χρεώσεις από τις παραδοσιακές τράπεζες, θα μπορούσε να έχει βαθύ αντίκτυπο στον ευρωπαϊκό τραπεζικό κλάδο.

Πρώτα, όμως, πρέπει να ξεπεράσει αρκετά σημαντικά εμπόδια. Παρά το γεγονός ότι έχει εξασφαλίσει μια σειρά από τραπεζικές άδειες, μεταξύ άλλων και από την Τράπεζα της Αγγλίας έπειτα από παρατεταμένη καθυστέρηση, ορισμένοι καταναλωτές εξακολουθούν να μην εμπιστεύονται αρκετά τη Revolut ώστε να καταθέσουν μεγάλα ποσά χρημάτων – πιθανώς λόγω ενός ιστορικού προβληματικών εσωτερικών ελέγχων και ανεπαρκούς διαχείρισης κινδύνων.

Ο Sid Jajodia, επικεφαλής του τραπεζικού τομέα της Revolut, λέει ότι ο όμιλος έχει ενισχύσει τις δικλίδες ασφαλείας του προκειμένου να κερδίσει την εμπιστοσύνη των εποπτικών αρχών.

«Δεν τελειώνεις ποτέ. Πάντα ενισχύεις και βελτιώνεις τις δυνατότητές σου», δηλώνει στους Financial Times. «Πρόκειται για μια διαδικασία συνεχούς βελτίωσης… η εμπιστοσύνη κερδίζεται με τον χρόνο».

Επιπλέον, καθώς η Revolut εισέρχεται σε ολοένα και πιο αυστηρά ρυθμιζόμενες αγορές πιστώσεων και επεκτείνεται σε νέες περιοχές, πρέπει να διατηρήσει τη γρήγορη και καινοτόμο προσέγγιση που της επέτρεψε μέχρι σήμερα να αναπτυχθεί τόσο γρήγορα.

Άνθρωποι μέσα στην εταιρεία πιστεύουν ότι μπορεί να τα καταφέρει.

Ένα ανώτερο στέλεχος της εταιρείας προσαρμόζει μια παρομοίωση που χρησιμοποιούσε ο ιδρυτής της Apple, Στιβ Τζομπς: «Μπορείς είτε να λειτουργείς είτε σαν ναυτικός είτε σαν τους πειρατές, κι εμείς πιθανότατα μοιάζουμε περισσότερο με πειρατές», αναφέρει το στέλεχος. «Πιστεύω όμως ότι μπορείς να πετύχεις και τα δύο, με ασφαλιστικές δικλίδες που μπορούν επίσης να κινούνται γρήγορα».

Και για τη διευρυμένη επενδυτική βάση του ομίλου, αυτό είναι μόνο η αρχή.

Ο Alex Immerman, εταίρος στην εταιρεία venture capital Andreessen Horowitz, η οποία επένδυσε στην τελευταία πώληση μετοχών της Revolut,  την περιγράφει ως «μία από τις πιο ενδιαφέρουσες εταιρείες παγκοσμίως. «Όταν οι ευκαιρίες έχουν πραγματικά παγκόσμιο χαρακτήρα, όπως αυτή, τις λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη».

«Πιστεύω πραγματικά ότι αυτή μπορεί να γίνει μια εταιρεία με αποτίμηση ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων», προσθέτει.

Θαυμαστές σε υψηλά κλιμάκια

Όταν ο διευθύνων σύμβουλος της JPMorgan, Jamie Dimon, συνάντησε για πρώτη φορά τον Storonsky το 2019, στο πλαίσιο μιας περιοδείας roadshows στις ΗΠΑ, ο ισχυρότερος τραπεζίτης της Αμερικής τού είπε ότι είχε εντυπωσιαστεί από την πρόοδο της Revolut, αλλά είχε αμφιβολίες για το κατά πόσο η εταιρεία θα μπορούσε να αναπτυχθεί διεθνώς εκτός Ευρώπης, σύμφωνα με ανθρώπους που γνωρίζουν τη συζήτηση.

Σήμερα, η Revolut έχει περισσότερους από 80 εκατ. πελάτες σε 40 χώρες – συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ – και ο Ντίμον παραδέχτηκε φέτος ότι «ζήλευε» αυτή την επιθετικά αναπτυσσόμενη νεοφυή εταιρεία.

«Έχουμε μάθει πολλά παρακολουθώντας κάποιους από αυτούς τους ανθρώπους», δήλωσε σε επενδυτικό συνέδριο. «Και μερικές φορές πρέπει να γίνουμε πιο γρήγοροι και καλύτεροι».

Η ταχύτητα της Revolut ήταν εμφανής από την αρχή. Ο γεννημένος στη Ρωσία Storonsky, πρώην πρωταθλητής κολύμβησης με αθλητική σιλουέτα και ξανθό καρέ μαλλί, ίδρυσε την εταιρεία το 2015, αφού εξοργίστηκε με τις προμήθειες συναλλάγματος που επέβαλλαν οι παραδοσιακές τράπεζες στους πελάτες που ταξίδευαν στο εξωτερικό.

Σύντομα κέρδισε τους νεότερους πελάτες χάρη στις καλοσχεδιασμένες εφαρμογές της για κινητά τηλέφωνα και στις χαμηλές χρεώσεις συναλλάγματος.

«Αυτό που πραγματικά τους έκανε να ξεχωρίσουν είναι ότι έχουν ένα προϊόν που οι άνθρωποι λατρεύουν και το οποίο διαδόθηκε από στόμα σε στόμα», λέει ο Immerman της Andreessen Horowitz, συγκρίνοντας τη Revolut με τις λεγόμενες «νεοτράπεζες» στις ΗΠΑ, οι οποίες εξακολουθούν να αποκτούν τους περισσότερους πελάτες τους μέσω διαφήμισης.

ΟAlon Kuperman, εταίρος στην Bullhound Capital, έναν μικρό επενδυτή της Revolut από τα πρώτα της στάδια, λέει ότι αυτή η «ιογενής εξάπλωση» μεταξύ των καταναλωτών ήταν η «καθοριστική στιγμή» που ώθησε την εταιρεία του να επενδύσει στη Revolut.

Ο Storonsky καλλιέργησε επίσης μια νοοτροπία «κατευθυνόμενων πυραύλων», η οποία επέτρεπε στους εργαζόμενους να καινοτομούν με περιορισμένη επίβλεψη και να δημιουργούν νέα προϊόντα, από eSIMs μέχρι συναλλαγές κρυπτονομισμάτων. Δύο τωρινοί εργαζόμενοι της Revolut αναφέρουν ότι ο ίδιος τα δοκιμάζει προσωπικά σε ένα κινητό τηλέφωνο ενώ κάθεται δίπλα στον προγραμματιστή.

Αυτή η πληθώρα προϊόντων κάνει τη Revolut να μοιάζει λιγότερο με τις τράπεζες τις οποίες φιλοδοξεί να εκτοπίσει και περισσότερο με τις κινεζικές «εφαρμογές για τα πάντα», όπως η Alipay και το WeChat, οι οποίες λειτουργούν ως πλατφόρμες πληρωμών αλλά προσθέτουν ένα πλήθος άλλων υπηρεσιών για τους χρήστες τους.

Την επόμενη χρονιά, σύμφωνα με άτομο που γνωρίζει τη στρατηγική της, η Revolut ελπίζει να επιτρέψει στους χρήστες να επενδύουν σε ιδιωτικές αγορές και σχεδιάζει να ανοίξει ιδιωτική τράπεζα στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο Ygal El Harrar, επικεφαλής του τομέα τεχνολογίας του γαλλικού τραπεζικού ομίλου BNP Paribas, λέει ότι «αν το καταφέρουν, υπάρχει σαφής προοπτική να εξελιχθούν στη “χρηματοοικονομική super εφαρμογή”. Αυτή είναι η ιστορία στην οποία ποντάρουν οι επενδυτές».

Αυτό συνθέτει επίσης ένα ετερόκλητο επιχειρηματικό μοντέλο. Οι τέσσερις μεγάλες τράπεζες του Ηνωμένου Βασιλείου παράγουν το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων τους μέσω του καθαρού περιθωρίου επιτοκίου  – τη διαφορά μεταξύ των επιτοκίων που καταβάλλουν  στους καταθέτες και εκείνων που χρεώνουν στους δανειολήπτες.

Αντίθετα, η Revolut άντλησε πέρυσι τα τρία τέταρτα των εσόδων της, ύψους 4,5 δισ. λιρών, από προμήθειες για υπηρεσίες, όπως οι συναλλαγές κρυπτονομισμάτων, οι συναλλαγές συναλλάγματος, οι πληρωμές με κάρτες και οι μηνιαίες συνδρομές σε premium υπηρεσίες, οι οποίες παρέχουν στους χρήστες προνόμια όπως πρόσβαση σε γραφεία WeWork ή VIP αίθουσες αεροδρομίων. Λιγότερα από 1 δισ. λίρες προήλθαν από καθαρά έσοδα από τόκους.

Καμία από αυτές τις βασικές επιχειρηματικές δραστηριότητες δεν συνεισφέρει πολύ περισσότερο από το ένα πέμπτο των συνολικών εσόδων. Τέσσερις διαφορετικοί επενδυτές δήλωσαν στους Financial Times ότι αυτό αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα, καθώς καθιστά την εταιρεία λιγότερο εκτεθειμένη στις μεταβολές των επιτοκίων.

Μεγαλώνοντας

Καθώς υποδεχόταν τους καλεσμένους, μεταξύ των οποίων και την τότε υπουργό Οικονομικών Rachel Reeves, στα εγκαίνια των νέων κεντρικών γραφείων της Revolut στο Canary Wharf τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο Storonsky παραδέχτηκε ότι είχε κάνει ένα θεμελιώδες λάθος.

«Όταν ξεκινήσαμε τη διεθνή επέκταση πριν από πολλά χρόνια, προσπαθήσαμε να παρακάμψουμε τις τραπεζικές άδειες και να υποβάλουμε αιτήσεις για ελαφρύτερες άδειες, άδειες ηλεκτρονικού χρήματος, άδειες συναλλάγματος (FX), άδειες πληρωμών [ . . . ] και το προϊόν κατέληξε χειρότερο»», είπε.

Πουθενά δεν ήταν αυτό πιο εμφανές από ό,τι στην έδρα της. Η Revolut είχε υποβάλει το 2021 αίτηση στην Εποπτική Αρχή της Τράπεζας της Αγγλίας για τραπεζική άδεια στο Ηνωμένο Βασίλειο, όμως η διαδικασία αντιμετώπισε σειρά προβλημάτων.

Ο ορκωτός ελεγκτής του ομίλου, η BDO, καθυστέρησε να εγκρίνει τις οικονομικές του καταστάσεις, καθώς δεν μπορούσε να επαληθεύσει τα έσοδα, ενώ η τραπεζική εποπτική αρχή ανησυχούσε ότι οι μηχανισμοί διαχείρισης κινδύνων της εταιρείας δεν μπορούσαν να συμβαδίσουν με τη διεθνή ανάπτυξή της. Εξάλλου, δεν είχε χορηγηθεί ποτέ ξανά τραπεζική άδεια σε μια εταιρεία του μεγέθους της Revolut εκείνη την εποχή.

Η εμπειρία εξελίχθηκε σε μια εχθρική αντιπαράθεση, με τον Storonsky να χλευάζει τους αξιωματούχους επειδή ήταν υπερβολικά αργοί και «προσηλωμένοι στις αρχές».

«Κάποιες φορές μάλλον δεν βοηθήσαμε ούτε εμείς τους εαυτούς μας», παραδέχεται ένα ανώτερο στέλεχος της εταιρείας. «Αυτό ήταν σίγουρα ένα χαμηλό σημείο στην πορεία μας.»

Ωστόσο, η εμπειρία αυτή οδήγησε σε μια διαδικασία εξυγίανσης στη Revolut. Η εταιρεία διεύρυνε το διοικητικό της συμβούλιο, προσέλαβε διευθύνοντα σύμβουλο στο Ηνωμένο Βασίλειο, δημιούργησε ξεχωριστή διοικητική ομάδα για την τραπεζική της δραστηριότητα και προσέλαβε περισσότερα στελέχη στους τομείς της κανονιστικής συμμόρφωσης και της διαχείρισης κινδύνων, προκειμένου να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της Τράπεζας της Αγγλίας.

Αυτή η εξυγίανση είχε και κάποιες παράπλευρες απώλειες. Όταν η Revolut άνοιξε τα πρώτα της γραφεία στο Canary Wharf, στους τοίχους δέσποζε ένα επιθετικό σλόγκαν σε νέον: «Get shit done» — σε ελεύθερη απόδοση, «Κάνε τη δουλειά, ό,τι κι αν χρειαστεί». Σήμερα, η Revolut έχει αφαιρέσει την επιγραφή και χρησιμοποιεί για το WiFi των γραφείων της την πιο αποδεκτή φράση, «get it done».

Η προσπάθεια απέδωσε. Τον Μάρτιο, η Revolut έλαβε τελικά πλήρη τραπεζική άδεια στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ακολούθησαν και άλλες εποπτικές εγκρίσεις, γεγονός που σημαίνει ότι η Revolut μπορεί πλέον να δέχεται καταθέσεις πελατών και να χρησιμοποιεί τα κεφάλαια αυτά για τη χρηματοδότηση δανείων στις αντίστοιχες δικαιοδοσίες. Ωστόσο, ορισμένοι αμφιβάλλουν για το κατά πόσο μπορεί, ή ακόμη και για το αν θέλει, να εξελιχθεί σε δανειστή.

«Η δημιουργία της απαραίτητης τεχνογνωσίας στην αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας, των υποδομών πιστώσεων και των απαιτούμενων εποπτικών κεφαλαίων για την ανάπτυξη των χορηγήσεων, χωρίς μία στρατηγική εξαγορά, πιθανότατα θα αποτελέσει προσπάθεια πολλών ετών», ανέφεραν αναλυτές της JPMorgan σε έκθεσή τους.

Πέρυσι, το συνολικό χαρτοφυλάκιο πιστώσεων της Revolut ανερχόταν σε 2,2 δισ. λίρες, περισσότερο από το διπλάσιο σε σχέση με το προηγούμενο έτος, αλλά και πάλι ελάχιστο ακόμη και σε σύγκριση με μικρότερους, εξειδικευμένους δανειστές.

Ο El Harrar της BNP, πρόσθεσε ότι η αύξηση του χαρτοφυλακίου δανείων θα σήμαινε την προσθήκη πιστωτικού κινδύνου στο επιχειρηματικό μοντέλο της εταιρείας.

«Κατάφεραν να αξιοποιήσουν μια θέση που τους έβαλε σε ένα χρυσό σημείο, όπου μπόρεσαν να αναπτυχθούν ταχύτατα χωρίς να χρειαστεί να αναλάβουν σημαντικό [πιστωτικό] κίνδυνο», λέει. «Καθώς επεκτείνονται στις πιστώσεις, οι αποδόσεις θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημείο προβληματισμού.»

Ο Jajodia, επικεφαλής του τραπεζικού τομέα της Revolut, αποδέχεται ότι ο δανεισμός συνεπάγεται πιστωτικό κίνδυνο, λέγοντας ότι «ήμασταν πολύ συνετοί και υπομονετικοί ως προς τον τρόπο με τον οποίο τον αναπτύσσουμε».

Προσθέτει ότι ο όμιλος θα προσλάβει ειδικούς στην αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας και στη μοντελοποίηση πιστωτικού κινδύνου, καθώς αναπτύσσει τα πιστωτικά του προϊόντα. «Δοκιμάζουμε το προϊόν, δοκιμάζουμε τα μοντέλα μας και το αναπτύσσουμε με πολύ προσεκτικό και σταδιακό τρόπο.»

Η εταιρεία πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα εικόνας και αντίληψης. «Όλα έχουν να κάνουν με την εμπιστοσύνη», λέει ο John Cronin, ανεξάρτητος τραπεζικός αναλυτής. «Ο κόσμος απλώς δεν τους εμπιστεύεται αρκετά ώστε να καταθέσει μεγάλα ποσά χρημάτων σε αυτούς, και αυτό αποτελεί πρόβλημα . . . αν είναι αποφασισμένοι να αυξήσουν τις καταθέσεις, πρέπει να το αντιμετωπίσουν.»

Μία ανάλυση της Citibank τον Απρίλιο διαπίστωσε ότι η μέση κατάθεση στη Revolut αποτελούσε ένα κλάσμα της αντίστοιχης κατάθεσης στις τέσσερις μεγάλες βρετανικές τράπεζες. Παρότι έχει προσελκύσει εκατομμύρια πελάτες, σχετικά λίγοι τη χρησιμοποιούν ως τον «κύριο» τραπεζικό λογαριασμό τους, στον οποίο καταβάλλεται ο μισθός τους. Ως αποτέλεσμα, η Revolut παράγει πολύ λιγότερα έσοδα ανά πελάτη σε σύγκριση με τους πιο παραδοσιακούς ανταγωνιστές της.

Ένα μέρος αυτού αποτελεί κληρονομιά από τις πρώτες, πιο τολμηρές και επιθετικές μέρες της Revolut. Ωστόσο, στοιχεία που άντλησε η καταναλωτική οργάνωση Which? από την Financial Ombudsman Service (FOS) έδειξαν ότι, παρά το σχετικά μικρό της μέγεθος, η Revolut είχε τον μεγαλύτερο αριθμό καταγγελιών για απάτες από οποιαδήποτε άλλη τράπεζα ή fintech.

Μεταξύ Ιανουαρίου και Αυγούστου 2025, πελάτες της Revolut παρέπεμψαν 1.875 υποθέσεις στη FOS. Ήταν στην κορυφή της σχετικής κατάταξης και το προηγούμενο έτος. Η Revolut δήλωσε ότι έχει ξεκινήσει μια σειρά από πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση της απάτης.

Ο Jajodia πιστεύει ότι η πλήρης τραπεζική άδεια, η οποία προστατεύει καταθέσεις πελατών έως και 120.000 λίρες μέσω του βρετανικού Financial Services Compensation Scheme, θα αλλάξει αυτή την κατάσταση.

«Εκεί όπου λειτουργούμε ήδη ως τράπεζα, σκεφτόμαστε: πώς θα γίνουμε η κύρια τράπεζα των πελατών μας και πώς θα κερδίσουμε την εμπιστοσύνη τους;»

Αλλάζοντας την «μυστική συνταγή»

Καθώς η Revolut επεκτείνεται σε ολοένα και πιο αυστηρότερα ρυθμιζόμενους τομείς δραστηριότητας, ορισμένοι ανησυχούν ότι θα χρειαστεί να θυσιάσει μέρος της «μυστικής συνταγής» που της έχει επιτρέψει να καινοτομεί και να αναπτύσσεται τόσο γρήγορα.

Αναλυτές της JPMorgan επισημαίνουν ότι τα σχέδια διεθνούς επέκτασης της Revolut, τα οποία περιλαμβάνουν δαπάνες ύψους 10 δισ. λιρών για την είσοδο σε 30 νέες αγορές έως το 2030, «θα αυξήσουν σημαντικά την κανονιστική και λειτουργική πολυπλοκότητα, το κόστος, την αβεβαιότητα και τον κίνδυνο», με τα έξοδα να αυξάνονται παράλληλα, ιδίως επειδή οι δραστηριότητές της θα βρίσκονται υπό τον έλεγχο περισσότερων εποπτικών αρχών.

«Κάθε παραδοσιακό χρηματοπιστωτικό ίδρυμα μεγάλου μεγέθους διαθέτει στρατιές ανθρώπων στη διαχείριση κινδύνων, στρατιές ανθρώπων στους εσωτερικούς ελέγχους, ομάδες πιστώσεων», λέει ο ανεξάρτητος σύμβουλος Cronin. «Θα αποκτήσουν και εκείνοι ένα μέρος αυτών των υποδομών, αλλά, δεδομένου ότι δεν έχουν κάνει κάτι τέτοιο σε μεγάλη κλίμακα, θα χρειαστεί επίσης σημαντική επένδυση σε προσωπικό.»

Αυτή η ένταση έγινε εμφανής πέρυσι, όταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα επέβαλε περιορισμούς στην ανάπτυξη των ευρωπαϊκών δραστηριοτήτων της Revolut, αφού εντόπισε «ελλείψεις» στις λειτουργίες ελέγχου και διαχείρισης κινδύνων της εταιρείας, οι οποίες εποπτεύουν τον καταιγιστικό ρυθμό με τον οποίο λανσάρει νέα προϊόντα.

Ωστόσο, ο Kuperman της Bullhound Capital πιστεύει ότι τα οφέλη θα υπερκεράσουν τους κινδύνους. «Η ρύθμιση . . . μπορεί να σημαίνει ότι θα είναι λίγο πιο δύσκολο να κινηθούν με τον ίδιο ρυθμό, αλλά αυτό αντισταθμίζεται από την ύπαρξη ενός εξαιρετικά ισχυρού κανονιστικού πλαισίου», λέει στους Financial Times.

Η έγκριση στην εγχώρια αγορά της θα επιταχύνει τη διεθνή επέκταση, καθώς και άλλες εποπτικές αρχές θα αισθανθούν μεγαλύτερη ασφάλεια σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας του ομίλου, προσθέτει.

Ο Jajodia επισημαίνει ότι η Revolut θα εξακολουθήσει να κινείται ταχύτερα από τις άλλες τράπεζες, επειδή στηρίζεται σε τεχνολογία που η ίδια κατέχει και ελέγχει, ενώ οι ανταγωνιστές της πρέπει να αντιμετωπίσουν ένα συνονθύλευμα παλαιών συστημάτων και τρίτων παρόχων, τα οποία ποτέ δεν ενσωματώθηκαν σωστά μεταξύ τους. «Αυτό είναι που μας προσφέρει ταχύτητα. Δεν είναι η έλλειψη ελέγχου ούτε η έλλειψη εποπτείας», εξηγεί.

Για τον Brendan O’Boyle, επικεφαλής του τομέα χρηματοοικονομικών της εταιρείας venture capital Coatue, η οποία ηγήθηκε της τελευταίας πώλησης μετοχών της Revolut, αυτή η «αδιάκοπη εκτέλεση» και το ψηφιακό επιχειρηματικό μοντέλο καθιστούν την εταιρεία «αξιόπιστο υποψήφιο για να εξελιχθεί σε σημαντικό παίκτη στον πανευρωπαϊκό τραπεζικό τομέα».

«Έχει πολλούς τρόπους να πετύχει. Η διείσδυση στους χρήστες εξακολουθεί να είναι μικρότερη από 10% στις περισσότερες ευρωπαϊκές αγορές όπου δραστηριοποιείται», προσθέτει, ενώ η εταιρεία έχει «μόλις ξύσει την επιφάνεια» όσον αφορά τα έσοδα ανά χρήστη.

Ένας ακόμη Ευρωπαίος επενδυτικός τραπεζίτης υποστηρίζει ότι η Revolut θα μπορούσε να επιφέρει πιο δομικές αλλαγές στον τραπεζικό κλάδο. «Αν τα καταφέρουν, θα λειτουργήσει ως καταλύτης για μεγαλύτερη ενοποίηση», λέει, προσθέτοντας ότι οι πανευρωπαϊκές τράπεζες  – πολλές από τις οποίες παλεύουν με αποσπασματικά συστήματα λογισμικού και μη διαλειτουργικές δραστηριότητες – ζηλεύουν την ολοκληρωμένη, παγκόσμια προσέγγιση της Revolut.

Παρότι η Revolut αναφέρεται στον εαυτό της ως τράπεζα, άνθρωποι μέσα από την εταιρεία λένε ότι ο Storonsky έχει τελικά βάλει στο στόχαστρο τους τεχνολογικούς κολοσσούς της Silicon Valley. «Είναι εταιρεία τεχνολογίας», λέει ένα στέλεχος. «Και υποθέτω ότι οι αντίστοιχες συγκρίσεις θα ήταν με εταιρείες όπως η Amazon.»

Η εναρμόνιση της δυναμικής μιας επιχείρησης που καθοδηγείται από τον ιδρυτή της με την ευρύτερη εταιρική διακυβέρνηση, καθώς η εταιρεία μεγαλώνει, θα αποτελέσει πρόκληση, προβλέπει το στέλεχος.

«Κάποιος σαν τον Nik, όμως, έχει την ικανότητα να το πετύχει.»

---

© The Financial Times Limited 2024. All Rights Reserved. Not to be redistributed, copied or modified in any way.
mononews.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation.