Η Washington Post βιώνει μια από τις μεγαλύτερες – αν όχι τη μεγαλύτερη κρίση – στην ιστορία της μετά τις εκατοντάδες απολύσεις που έγιναν τα τελευταία 24ωρα με εργαζόμενους να κάνουν λόγο για «απόλυτη σφαγή».

Δεκατρία χρόνια μετά την εξαγορά της Washington Post από τον Τζεφ Μπέζος με την υπόσχεση οικονομικής σταθερότητας και δημοσιογραφικής αναγέννησης, η ιστορική εφημερίδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μαζικές απολύσεις, οικονομικές απώλειες, εσωτερικές συγκρούσεις και έντονη κριτική για τη στρατηγική και την πολιτική της κατεύθυνση, γράφει ο New Yorker σε ανάλυσή του για το πώς έφτασε η εφημερίδα σε αυτό το σημείο.

1

Πρώην και νυν στελέχη κάνουν λόγο για μια περίοδο αποφάσεων που αποδυνάμωσαν την εφημερίδα και έθεσαν υπό αμφισβήτηση τον ρόλο της ως κορυφαίου πυλώνα της αμερικανικής δημοσιογραφίας.

Από την αισιοδοξία του 2013 στην αβεβαιότητα

Όταν ο ιδρυτής της Amazon αγόρασε την Post το 2013, παρουσίασε τον εαυτό του ως επενδυτή που θα εξασφάλιζε τον απαραίτητο «οικονομικό διάδρομο» για την ανάπτυξη της εφημερίδας. Τα πρώτα χρόνια πράγματι συνοδεύτηκαν από τεχνολογικές επενδύσεις, αύξηση των ψηφιακών συνδρομητών και σημαντική δημοσιογραφική επιρροή, ιδιαίτερα κατά την πρώτη προεδρία Τραμπ, όταν η πολιτική επικαιρότητα τροφοδότησε την ανάπτυξη.

Ωστόσο, η δυναμική αυτή δεν διατηρήθηκε. Μετά την πτώση της πολιτικής πόλωσης και τη μείωση της επισκεψιμότητας, η εφημερίδα άρχισε να καταγράφει μεγάλες οικονομικές ζημίες, οδηγώντας τη διοίκηση σε δραστικές περικοπές.

Μαζικές απολύσεις και συρρίκνωση βασικών τμημάτων

Η κορύφωση της κρίσης ήρθε με την ανακοίνωση εκτεταμένων απολύσεων που επηρέασαν εκατοντάδες εργαζομένους. Η σύνταξη συρρικνώθηκε σημαντικά, ενώ ιστορικά τμήματα αναδιαρθρώθηκαν ή περιορίστηκαν δραστικά. Το αθλητικό τμήμα έκλεισε στην παραδοσιακή του μορφή, η κάλυψη τοπικών ειδήσεων για τις ΗΠΑ μειώθηκε δραστικά και οι διεθνείς ανταποκρίσεις περιορίστηκαν.

Παράλληλα, ακυρώθηκαν ένθετα και δημοφιλή δημοσιογραφικά προϊόντα, ενώ η διοίκηση ανακοίνωσε στροφή προς πιο «στοχευμένη» κάλυψη σε τομείς όπως η πολιτική και η εθνική ασφάλεια. Πολλοί δημοσιογράφοι, ωστόσο, υποστήριξαν ότι η νέα στρατηγική στερείται σαφούς οράματος και επαρκούς ανθρώπινου δυναμικού.

Εσωτερικές συγκρούσεις και αποχωρήσεις κορυφαίων στελεχών

Οι εξελίξεις προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό της εφημερίδας. Βετεράνοι δημοσιογράφοι μίλησαν για μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους στην ιστορία της Post, ενώ σημαντικά στελέχη και κορυφαίοι ρεπόρτερ αποχώρησαν προς άλλα μεγάλα μέσα ενημέρωσης.

Παράλληλα, σχέδια αναδιάρθρωσης που προωθήθηκαν από τη διοίκηση —όπως η δημιουργία νέων editorial δομών και η στροφή προς περιεχόμενο βασισμένο σε «προσωπικότητες»— αντιμετωπίστηκαν με σκεπτικισμό και θεωρήθηκαν από πολλούς ασαφή ή αποτυχημένα.

Αλλαγές στα άρθρα γνώμης και απώλεια συνδρομητών

Ιδιαίτερη ένταση προκάλεσαν οι αλλαγές στο τμήμα γνώμης της εφημερίδας. Αποφάσεις που περιόρισαν το εύρος των απόψεων και τροποποίησαν την πολιτική κατεύθυνση όπως όταν ο Μπέζος ακύρωσε τη στήριξη της Καμάλα Χάρις από τη σελίδα των άρθρων γνώμης, οδήγησαν σε αποχωρήσεις αρθρογράφων και, σύμφωνα με επικριτές, σε απώλεια εκατοντάδων χιλιάδων συνδρομητών.

Οι αλλαγές αυτές θεωρήθηκαν από πολλούς ως απομάκρυνση από την παραδοσιακή πολυφωνία της Post και ενίσχυσαν τις ανησυχίες για παρέμβαση της διοίκησης στην ανεξαρτησία των συντακτών.

Κατηγορίες για πολιτικό κατευνασμό προς τον Τραμπ

Ένα ακόμη σημείο έντονης αντιπαράθεσης αφορά τη στάση του Μπέζος απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ. Πρώην συνεργάτες υποστηρίζουν ότι η ηγεσία επιδίωξε πιο συμβιβαστική σχέση με το πολιτικό περιβάλλον του προέδρου των ΗΠΑ, κάτι που, κατά τους επικριτές, έπληξε την αξιοπιστία της εφημερίδας.

Κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του Τραμπ, ο Μπέζος στήριξε την Post ακόμη και όταν αυτό ενείχε τον κίνδυνο να του κοστίσει δισεκατομμύρια σε κυβερνητικές συμβάσεις. Τώρα ο Μπέζος δεν είχε πει ούτε λέξη για την πρόσφατη έφοδο του FBI στο σπίτι της δημοσιογράφου της Post για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, Χάνα Νατάνσον, κατά την οποία η υπηρεσία κατάσχεσε τα τηλέφωνά της, τους φορητούς υπολογιστές της και άλλες συσκευές.

Όπως σημειώνει ο New Yorker «ενώ το προσωπικό περίμενε την απόλυση, ο Πρόεδρος και η Πρώτη Κυρία γιόρταζαν την πρεμιέρα του Melania, ενός ντοκιμαντέρ για την Μελάνια Τραμπ για το οποίο η Amazon είχε πληρώσει 40 εκατομμύρια δολάρια για τα δικαιώματα και, σύμφωνα με πληροφορίες, θα ξόδευε άλλα 35 εκατομμύρια για την προώθησή του. Η συμφωνία υπογράφηκε μετά από δείπνο του Μπέζος με τους Τραμπ λίγο πριν την ορκωμοσία του προέδρου των ΗΠΑ».

Το μέλλον της Post και τα σενάρια διάσωσης

Παρά τη συνεχιζόμενη παραγωγή σημαντικών δημοσιογραφικών αποκαλύψεων, η Post παρουσιάζεται πλέον ως ένας οργανισμός με μειωμένο μέγεθος και επιρροή. Πολλοί πρώην εργαζόμενοι εκφράζουν έντονη ανησυχία για τη βιωσιμότητα και την αποστολή της εφημερίδας.

Ως πιθανή λύση προτείνεται η μετατροπή της σε μη κερδοσκοπικό οργανισμό με οικονομική στήριξη από τον ίδιο τον Μπέζος, ώστε να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία και η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά της.

Η αναλογία με τον Πολίτη Κέιν

Η πορεία της Washington Post υπό τον Τζεφ Μπέζος αποτυπώνεται ως μια μετάβαση από την αισιοδοξία της επένδυσης και της ανάπτυξης σε μια περίοδο βαθιάς αναδιάρθρωσης, αμφιλεγόμενων αποφάσεων και εσωτερικής κρίσης. Για πολλούς βετεράνους της εφημερίδας, το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο πώς θα ανακάμψει, αλλά αν μπορεί να διατηρήσει τον ιστορικό της ρόλο σε μια εποχή που αλλάζει ραγδαία για τη δημοσιογραφία.

Το άρθρο του New Yorker καταλήγει με αναφορά στην εμβληματική ταινία «Πολίτης Κέιν» από το 1941: Εκεί ο Κέιν, όπως ο Μπέζος, είναι ένας από τους πλουσιότερους άνδρες στον κόσμο που συζητά για την τρέλα της χρηματοδότησης της εφημερίδας του. «Ειλικρινά, αγόρι μου, δεν νομίζεις ότι είναι μάλλον παράλογο να συνεχίζεις αυτό το φιλανθρωπικό εγχείρημα, αυτή την εφημερίδα Inquirer που σου κοστίζει ένα εκατομμύριο δολάρια το χρόνο;» των ροτά ο Γουόλερ Θάτσερ. «Έχετε δίκιο, κύριε Θάτσερ. Πράγματι, έχασα ένα εκατομμύριο δολάρια πέρυσι. Περιμένω να χάσω ένα εκατομμύριο δολάρια και φέτος. Περιμένω να χάσω ένα εκατομμύριο δολάρια και του χρόνου. Ξέρετε, κύριε Θάτσερ, με ρυθμό ενός εκατομμυρίου δολαρίων το χρόνο, θα πρέπει να κλείσω αυτό το μέρος σε εξήντα χρόνια». Με αυτόν τον υπολογισμό, ο Μπέζος θα έχει περισσότερα από δύο χιλιετίες πριν χρειαστεί να σβήσει τα φώτα της Washington Post.

Διαβάστε επίσης:

Λάτση, Βαρδινογιάννης, Μαρτίνος, Πατέρας, Τσάκος, Δασκαλόπουλος: 6 σύγχρονοι ευεργέτες στη λίστα mononews100

Σε τροχιά λειψυδρίας τα αποθέματα νερού της Αττικής παρά τις βροχοπτώσεις – Οι προκλήσεις της ΕΥΔΑΠ

Τηλεπικοινωνίες: Μάχη στο FTTH, η κόντρα των…τιτάνων και τα δεδομένα στην αγορά